Isuf B. Bajrami: Republika mbi interesat politike...

1h më parë

Republika mbi interesat politike: sovraniteti i qytetarëve, kushtetutshmëria dhe përgjegjësia shtetërore

Nga Isuf B. Bajrami

Një këndvështrim mbi qeverisjen demokratike, parimet kushtetuese dhe rolin e sovranitetit të qytetarëve në ndërtimin e shtetit

Kur vota flet, institucionet duhet të dëgjojnë.

Në çdo demokraci të qëndrueshme ekziston një parim themelor që nuk mund të negociohet: pushteti buron nga qytetarët.

Vota e qytetarëve nuk është thjesht një procedurë zgjedhore që zhvillohet në një ditë të caktuar. Ajo është burimi i legjitimitetit të institucioneve dhe themeli mbi të cilin ndërtohet rendi demokratik.

Në një republikë kushtetuese, institucionet nuk janë pronë e partive politike, nuk janë privilegj i individëve dhe nuk janë rezultat i marrëveshjeve që mund të anashkalojnë vullnetin e sovranit. Ato janë përgjegjësi publike e krijuar nga besimi që qytetarët japin përmes votës.

Për këtë arsye, çdo proces i formimit të institucioneve duhet të nisë nga një pyetje themelore:

Çfarë vendosën qytetarët?

Kjo pyetje duhet të jetë pikënisja e çdo negociate politike, sepse demokracia nuk matet vetëm me aftësinë për të arritur marrëveshje, por edhe me aftësinë për të respektuar rezultatin që ka prodhuar qytetari.

Kompromisi demokratik nuk është anulim i vullnetit qytetar Në një sistem parlamentar, kompromisi është i domosdoshëm.

Dialogu ndërmjet subjekteve politike është pjesë normale e funksionimit të demokracisë.

Por kompromisi ka një kuptim të qartë: ai duhet të ndërtohet mbi realitetin politik të krijuar nga zgjedhjet.

Një kompromis i drejtë nuk e zhbën shumicën e krijuar nga vota. Nuk e barazon artificialisht një mandat të madh me një mandat më të vogël dhe nuk krijon një situatë ku raporti i përcaktuar nga qytetarët humbet përmes negociatave politike.

Respektimi i shumicës nuk nënkupton dobësimin e opozitës. Përkundrazi, një demokraci funksionale ka nevojë për një opozitë të fortë, kritike dhe konstruktive.

Por opozita demokratike nuk ndërtohet mbi refuzimin e realitetit zgjedhor. Ajo ndërtohet mbi kontrollin institucional, alternativën politike dhe përgatitjen për t'iu drejtuar përsëri qytetarëve përmes votës.

Mandati zgjedhor është edhe vlerësim për të kaluarën Çdo zgjedhje është një vendim për të ardhmen, por është edhe një vlerësim për të kaluarën.

Qytetarët nuk gjykojnë vetëm programet e reja politike. Ata vlerësojnë edhe mënyrën se si është ushtruar pushteti, cilat vendime janë marrë dhe çfarë pasojash kanë pasur ato për shtetin dhe shoqërinë.

Për këtë arsye, çështjet që kanë prekur interesin strategjik të Kosovës duhet të mbeten pjesë e debatit publik.

Këtu përfshihen proceset diplomatike, marrëveshjet ndërkombëtare, organizimi institucional, politikat e decentralizimit, menaxhimi i pasurisë publike dhe vendimet ekonomike me ndikim afatgjatë.

Debati mbi këto çështje nuk është pengesë për shtetin. Përkundrazi, është shenjë e një demokracie të gjallë.

Një shoqëri demokratike ka të drejtë të kërkojë:

transparencë për vendimet e marra në emër të saj;

përgjegjësi politike për politikat e ndjekura;

institucione që mbrojnë interesin publik;

dhe drejtësi të pavarur për çdo çështje që kërkon vlerësim juridik.

Përgjegjësia politike nuk trashëgohet, fitohet përmes besimit qytetar

Në demokraci, askush nuk ka të drejtë të përhershme mbi institucionet.

Përvoja politike mund të jetë një vlerë, por ajo nuk zëvendëson besimin aktual të qytetarëve.

Çdo figurë politike, pavarësisht historisë së saj, duhet të jetë e gatshme të përballet me vlerësimin demokratik. E kaluara politike mund të analizohet, të vlerësohet dhe të debatohet, por legjitimiteti për udhëheqje buron gjithmonë nga qytetarët.

Prandaj, funksionet e larta shtetërore duhet të bazohen në kombinimin e tri elementeve themelore:

legjitimitetit demokratik;

integritetit personal dhe institucional;

aftësisë për të mbrojtur interesin e shtetit.

Kjo është baza mbi të cilën ndërtohet besimi publik.

Interesi shtetëror mbi çdo marrëveshje politike

Një shtet demokratik nuk mund të shmangë dialogun dhe marrëdhëniet ndërkombëtare. Diplomacia, negociatat dhe marrëveshjet janë mjete të domosdoshme për çdo shtet që synon stabilitet, zhvillim dhe integrim ndërkombëtar.

Por një parim duhet të mbetet i pandryshueshëm: çdo proces politik ose diplomatik duhet të vlerësohet sipas pyetjes themelore:

A e forcon apo e dobëson shtetin?

Vendimet që prekin organizimin institucional, funksionimin e administratës publike, sigurinë, subjektivitetin ndërkombëtar ose interesat strategjike të vendit nuk mund të trajtohen vetëm si çështje të një mandati politik. Ato janë çështje që prekin breza dhe kërkojnë standardin më të lartë të përgjegjësisë.

Prandaj, çdo marrëveshje e arritur në emër të qytetarëve duhet të shoqërohet me transparencë, debat demokratik dhe vlerësim institucional.

Një shtet i fortë nuk është ai që refuzon dialogun. Një shtet i fortë është ai që hyn në dialog me institucione të konsoliduara, me mandat të qartë dhe me vetëdije të plotë për interesin e tij.

Dialogu me Serbinë dhe kërkesa për përgjegjësi demokratike

Çështjet që lidhen me dialogun ndërmjet Kosovës dhe Serbisë kanë qenë ndër proceset më të rëndësishme dhe më të ndjeshme politike të periudhës së pasluftës.

Për shkak të rëndësisë së tyre, ato nuk mund të mbeten vetëm në nivelin e komunikimit ndërmjet liderëve politikë. Në një demokraci, qytetarët kanë të drejtë të kuptojnë drejtimin, përmbajtjen dhe pasojat e vendimeve që merren në emër të tyre.

Transparenca nuk e dobëson diplomacinë. Përkundrazi, ajo i jep më shumë legjitimitet çdo procesi.

Çdo marrëveshje që prek kompetencat institucionale, organizimin territorial, funksionalitetin e shtetit ose të drejtat e qytetarëve duhet të vlerësohet mbi bazën e standardeve kushtetuese dhe interesit afatgjatë të Republikës.

Debati publik mbi këto çështje nuk duhet të shihet si kundërshtim ndaj paqes apo stabilitetit. Përkundrazi, në një shoqëri demokratike, pyetjet dhe kritikat janë pjesë e mbrojtjes së interesit publik.

Decentralizimi: mbrojtja e të drejtave pa dobësuar shtetin

Një demokraci moderne duhet të garantojë të drejtat e të gjithë qytetarëve, pa dallim.

Decentralizimi mund të jetë një instrument pozitiv kur sjell qeverisje më të afërt me qytetarin, shërbime më të mira dhe përfshirje më të madhe lokale.

Por çdo formë decentralizimi duhet të jetë në harmoni me një parim themelor: shteti duhet të mbetet funksional dhe institucionet duhet të jenë të afta të ushtrojnë përgjegjësitë e tyre në mënyrë të barabartë për të gjithë qytetarët.

Mbrojtja e komuniteteve është standard demokratik. Por mbrojtja e të drejtave nuk duhet të interpretohet si krijim i ndarjeve që dobësojnë kohezionin institucional.

Një shtet demokratik është ai që arrin të bashkojë dy qëllime:

respektimin e identitetit dhe të drejtave të komuniteteve;

forcimin e institucioneve të përbashkëta dhe të barazisë para ligjit.

Trashëgimia kulturore dhe përgjegjësia për interpretimin e saj

Trashëgimia kulturore dhe fetare është pjesë e rëndësishme e historisë së një vendi dhe duhet të mbrohet me standarde profesionale, juridike dhe institucionale.

Monumentet historike dhe objektet e kultit kanë vlerë kulturore dhe njerëzore dhe mbrojtja e tyre është përgjegjësi e shtetit.

Megjithatë, trashëgimia kulturore nuk duhet të shndërrohet në instrument të konflikteve politike ose në mjet për krijimin e ndarjeve të reja.

Historia është komplekse dhe kërkon trajtim të bazuar në fakte, kërkime shkencore dhe respekt për realitetet historike.

Një qasje shtetërore e përgjegjshme duhet të mbrojë trashëgiminë, por njëkohësisht të sigurojë që ajo të mos përdoret për qëllime që dëmtojnë mirëkuptimin shoqëror dhe stabilitetin institucional.

Pasuria publike dhe përgjegjësia ndaj qytetarëve

Besimi i qytetarëve në shtet lidhet ngushtë edhe me mënyrën se si menaxhohen burimet publike.

Çështjet që lidhen me ndërmarrjet publike, pronën shtetërore, privatizimet dhe përdorimin e pasurisë së përbashkët kanë rëndësi të drejtpërdrejtë për zhvillimin ekonomik dhe mirëqenien e qytetarëve.

Në një shtet të së drejtës, çdo vendim që prek interesin publik duhet të jetë transparent, i kontrollueshëm dhe i nënshtrohet mekanizmave institucionalë.

Përgjegjësia politike i takon vlerësimit të qytetarëve.

Përgjegjësia juridike i takon institucioneve të drejtësisë.

Këto dy fusha duhet të jenë të ndara, por të dyja janë të domosdoshme për një demokraci funksionale.

Diplomacia dhe sovraniteti institucional: partneriteti ndërmjet shteteve duhet të forcojë institucionet

Në marrëdhëniet ndërkombëtare, një shtet matet jo vetëm nga aftësia për të krijuar aleanca, por edhe nga aftësia për të mbrojtur qartë subjektivitetin dhe interesin e tij institucional.

Diplomacia është një instrument i rëndësishëm i shtetit, por ajo duhet të zhvillohet gjithmonë përmes institucioneve të përcaktuara dhe në përputhje me parimet e së drejtës ndërkombëtare.

Konventat e Vjenës për marrëdhëniet diplomatike dhe konsullore kanë vendosur parime të qarta mbi funksionimin e përfaqësive diplomatike dhe konsullore: respektimin e sovranitetit, barazinë juridike ndërmjet shteteve, mosndërhyrjen në çështjet e brendshme dhe zhvillimin e marrëdhënieve mbi bazën e respektit reciprok.

Këto parime kanë rëndësi të veçantë për shtetet që kanë kaluar procese të ndërlikuara të konsolidimit institucional.

Kosova ka interes jetik që çdo veprim diplomatik, çdo iniciativë rajonale dhe çdo proces ndërkombëtar të zhvillohet në mënyrë që të forcojë institucionet e saj dhe subjektivitetin e saj shtetëror.

Bashkëpunimi ndërkombëtar është i domosdoshëm, por ai duhet të jetë bashkëpunim ndërmjet institucioneve sovrane dhe jo zëvendësim i tyre.

Kosova dhe Shqipëria: afërsi historike, përgjegjësi institucionale

Marrëdhëniet ndërmjet Kosovës dhe Shqipërisë kanë një rëndësi të veçantë historike, kulturore dhe strategjike.

Këto marrëdhënie duhet të vazhdojnë të zhvillohen dhe të thellohen në interes të qytetarëve të të dy shteteve.

Bashkëpunimi në ekonomi, arsim, kulturë, siguri dhe diplomaci është një vlerë e rëndësishme dhe një mundësi për të dyja vendet.

Por një partneritet i qëndrueshëm ndërmjet dy shteteve ndërtohet mbi respektimin e sovranitetit dhe përgjegjësive institucionale të secilit shtet.

Miqësia ndërmjet shteteve nuk nënkupton tejkalim të kufijve institucionalë. Përkundrazi, ajo forcohet kur secili shtet respekton institucionet dhe përgjegjësitë e tjetrit.

Çdo iniciativë që prek çështje të ndjeshme politike, rajonale ose diplomatike duhet të trajtohet me kujdes, transparencë dhe koordinim institucional.

Qëllimi i politikës shtetërore duhet të jetë gjithmonë forcimi i stabilitetit dhe i besimit, jo krijimi i paqartësive ose tensioneve të panevojshme.

Institucionet mbi individët, shteti mbi interesat afatshkurtra

Një nga sfidat më të mëdha të çdo demokracie është tejkalimi i politikës së personalizuar dhe kalimi drejt politikës institucionale. Shtetet nuk ndërtohen mbi individë, por mbi institucione.

Udhëheqësit politikë ndryshojnë, mandatet përfundojnë, por institucionet duhet të vazhdojnë të funksionojnë dhe të mbrojnë interesin publik.

Për këtë arsye, pozitat e larta shtetërore duhet të kërkojnë jo vetëm mbështetje politike, por edhe standarde të larta integriteti, përgjegjësie dhe besimi qytetar.

Askush nuk duhet të konsiderohet automatikisht i paprekshëm për shkak të historisë politike.

Në një demokraci, çdo përgjegjësi publike është një detyrë që kërkon llogaridhënie.

Përfundim: sovraniteti i takon qytetarëve

Në fund të çdo debati politik, juridik apo institucional duhet të rikthehemi te parimi themelor i çdo republike demokratike:

Sovraniteti buron nga qytetarët.

Partitë politike marrin mandate, por nuk janë pronare të shtetit.

Institucionet marrin autoritet, por duhet të veprojnë në shërbim të qytetarëve.

Politikanët marrin përgjegjësi, por duhet të japin llogari.

Ky është themeli mbi të cilin ndërtohet një shtet i qëndrueshëm.

Kosova ka nevojë për një kulturë politike

Kosova ka nevojë për një kulturë politike ku:

rezultati zgjedhor respektohet;