Gjekë Gjonaj: Zenun Çelaj - besimi që formon gazetarë
Në nderim të një personaliteti të gazetarisë shqiptare
Zenun Çelaj - besimi që
formon gazetarë

Lajmi se presidentja e Republikës së
Kosovës Vjosa Osmani - Sadriu, më 30
mars 2026, ka dekoruar me medalje
presidenciale bashkëkombasin, gazetarin dhe redaktorin e suksesshëm shumëvjeçar
Zenun Çelaj, i cili një jetë të tërë ia kushtoi fjalës së lirë në fushën e
gazetarisë shqiptare, më gëzoi dhe
motivoi, që permes një artikulli , të
shpreh falënderimin tim të sinqertë
për besimin që ai më kishte
dhënë për disa vite si korrespondent i jashtëm nga Mali i Zi i gazetës “Zëri”,
Prishtinë dhe për frymëzimin, përkrahjen
dhe një takim që la gjurmë në jetën
time gazetareske dhe njerëzore. Për mua, të isha
pjesë e faqes së gazetës “Zëri” nuk ishte vetëm një arritje profesionale, por
një nder i madh – një pranim në radhët e gazetarisë së mirëfilltë kosovare. Ky
vlerësim institucional më bëri të kuptoj
edhe më qartë fuqinë e punës së tij dhe rëndësinë që ka besimi i një redaktori
për gazetarët shqiptarë.
Një
zë nga Mali i Zi në faqet e “Zërit”
Nga
një hapësirë e vogël mediatike në Mal të Zi, fjala ime arriti të depërtojë në
faqet e gazetës “Zëri”, duke fituar besimin e një prej emrave më të mëdhenj të
gazetarisë kosovare – Zenun Çelaj, i cili
për dekada kishte ndërtuar standarde dhe kishte formuar breza të tërë
gazetarësh.
Angazhimi
im disavjeçar si korrespondent i jashtëm në gazetën “Zëri” nuk ishte thjesht
një hap profesional. Ishte një mision i qartë: të sillja zërin e komunitetit të
tij përtej kufijve, në një hapësirë më të gjerë kombëtare. Për mua, ky besim ishte më shumë se një mundësi profesionale;
ishte fillimi i një rrugëtimi që do të shënonte përjetësisht karrierën dhe
jetën time.
Temat
që unë i trajtoja nga jeta e shqiptarëve
në Mal të Zi nuk ishin vetëm kronika të zakonshme. Ato ishin histori të gjalla
– për arsimin në gjuhën shqipe, për ruajtjen e identitetit, për sfidat dhe
shpresat e një komuniteti që kërkon të dëgjohet.
Në
redaksinë e gazetës “Zëri”, këto shkrime nuk kalonin pa u vënë re. Ato gjetën
mirëkuptim dhe vlerësim, sepse bartnin vërtetësi dhe shpirt. Dhe pikërisht kjo
ishte ajo që kërkonte redaktori Zenun Çelaj – jo vetëm lajmin, por thelbin e
tij.
Redaktori
Zenun Çelaj e vlerësonte çdo shkrim jo vetëm për stilin apo faktet, por për thellësinë dhe pasionin që i jepte jetës së
njerëzve të thjeshtë. Ai më
mësoi të shoh më gjerë se lajmi – të gjej historinë që njerëzit nuk e tregojnë
dot vetë.
Takimi
i parë – nga ndrojtja te afërsia

Besimi
që hap rrugë dhe frymëzon
Marrëdhënia
e krijuar me redaktorin u thellua me kohën. Artikujt e mi gjetën mirëkuptim, vlerësim dhe hapësirë për të kontribuar me ide të reja.
Kulmi i besimit erdhi kur Zenun Çelaj
përgatiti dhe botoi një fejton
nga libri im monografik “Prekë
Cali-piramidë e kufinjve të Shqipërisë” në më shumë se dhjetë numra të gazetës “Zëri”.
Kur pashë fejtonin tim të botuar,
kuptova se fjala ime kishte fituar peshë. Ishte një moment i paharrueshëm.
Lidhja
që nuk shuhet
Edhe
pse fizikisht larg njëri-tjetrit , marrëdhënia mbetet e fuqishme.
Unë e konsideroj Zenun Çelajn udhërrëfyes, frymëzim dhe mik, që më
dha besim në një moment kyç të jetës profesionale. Çelaj nuk është vetëm redaktor; ai është një mentor dhe një model për
çdo gazetar që synon të bëjë gazetari të ndershme.
Gazetaria
si mision
Ky
rrëfim nuk është vetëm historia e një gazetari dhe një redaktori. Është një dëshmi e fuqisë së besimit, e rëndësisë së
përkrahjes dhe ndikimit që një njeri mund të ketë në jetën e tjetrit. Gazetaria
nuk është vetëm raportim lajmesh; është mision
për të ndriçuar, lidhur dhe ruajtur vlerat kulturore. Çelaj më mësoi që një artikull mund të
ndryshojë perceptimet dhe të lidhë komunitete. Ai më mësoi që gazetaria është
më shumë se një profesion – është një përgjegjësi morale.
Një
emër që mbetet
Në
gazetari, lajmet vijnë dhe shkojnë, por njerëzit që japin kuptim fjalës mbeten të skalitur në historinë e saj.
Zenun Çelaj është një prej atyre emrave – një figurë që udhëhoqi breza gazetarësh, frymëzoi talentë të rinj dhe la gjurmë të
pashlyeshme në gazetarinë shqiptare. Ky rrëfim është më shumë se një
histori personale; është një frymëzim
për të gjithë ata që besojnë në forcën e fjalës dhe pasionin për gazetari.
Në fund, gazetaria nuk ndërtohet vetëm
me lajme – ajo ndërtohet me njerëz që dinë të besojnë, të udhëheqin dhe të
frymëzojnë të tjerët.
Takimi
me të dhe bashkëpunimi disavjeçar më kanë dhënë më shumë se njohuri
profesionale; më kanë dhënë frymëzim. Çdo bisedë me Zenunin është një mësim për
integritetin, për përkushtimin ndaj punës dhe për mënyrën se si duhet të ruhet
njerëzimi edhe në botën e gazetarisë, shpesh të ashpër.
Emri
i Zenun Çelajt nuk do të mbetet vetëm i skalitur në kujtesën time profesionale,
por edhe në atë njerëzore. Përmes tij kam mësuar se respekti, mirësia dhe
përkushtimi nuk janë fjalë boshe, por vlera që mund të ndryshojnë jetën e atyre
që kanë fatin t’i takojnë.
Faleminderit
Zenun - për besimin, për ndihmën dhe për shembullin që ke dhënë çdo ditë për më shumë se 60 vite në gazetari. Në botën e gazetarisë, ku shpesh
dominojnë lajmet e shpejta dhe konkurrenca, ekzistojnë njerëz si ju që tregojnë
se njeriu ka më shumë rëndësi se titulli apo lajmërimi i parë.



