Albert Vataj: I uroj ditëlindjen dajës tim, me të cilin ndamë prindërit dhe ëndrrat

I UROJ DITËLINDJEN ?DAJËS TIM, ME TË CILIN NDAMË PRINDËRIT DHE ËNDRRAT

?Ekzistojnë disa destinacione jetësore që nuk shkruhen në harta, por në gjeografinë e shpirtit. I tillë ishte fati im, i bekuar nën të njëjtën çati, në të njëjtin pallat ku muret nuk ndanin hapësira, por bashkonin jetë. Aty ku unë pata fatin e madh e të rrallë të rritesha mes dy botëve të ngrohta, mes prindërve të mi dhe prindërve të tij, gjyshërve të mi të shtrenjtë, që na mbështollën të gjithëve me të njëjtën dashuri të pakurorëzuar.

?Në atë vatër të përbashkët, ku ndamë të njëjtët prindër, të njëjtat gëzime e të njëjtat shtrëngata, unë gjeta tek ai jo thjesht dajën, por shembullin e gjallë se si ndiqet një ëndërr. Në një kohë kur horizontet dukeshin të mbyllura dhe rrethanat shpesh të pamundura, ai më mësoi artin e madh të qëndresës: se si të ngrihesh dhe të fitosh edhe atëherë kur fati duket se ka vendosur të kundërtën. Ai ishte drita që më tregoi se ëndrrat nuk janë thjesht dëshira, por beteja që ia vlen t'i luftosh me dinjitet titanik.

?Ndaj, kjo foto-kartolinë nuk është thjesht një kujtim, por një monument i asaj rruge që nisëm bashkë, nën shikimin e ngrohtë të atyre që na mësuan të duam dhe të guxojmë...

E shkuara ka mbetur tej, i shtrenjti im, atje ku kujtimet dhe dhimbjet rrëmoi koha, e na i hodhi në shpirt. Ikën njëri pas tjetrit, ata që na shpërblyen me mirësinë e tyre dhe mirënjohja jonë për ta gjithnjë ishte e pamjaftueshme. Ikja mori duart që shenjtëroi mirësia në shpirtin e asaj nëne që ndamë të dy në dashuri dhe në dhimbje. Koha mori gjithçka që la gjurmë tek ne, pa mundur të marrë çfarë na kthen pas, këtë foto, e cila më shumë se një grishje në kujtime, është hiri që derdhi e hershmja, dëshirimi që plazmoi kumtimi i saj.

Vite mbetur pas në këtë fokus, daja im shtrenjtë, dhe ne nuk jemi më si atëherë, por jemi çfarë deshëm, kemi çfarë merituam. Ecëm dhe sfiduam, kohën dhe veten. Patëm më shumë luftra dhe më të mëdha fitoret. S'harruam t'i linim bekuar ato zemra, që na dhanë shenjtërinë e dashurisë së tyre dhe guxuam më shumë se sa mundëm për të arritur te ëndrrat tona.

Daja im i veçantë, sot ne jemi ata që deshëm me gjithë zemër dhe ngulmuam me gjithë shpirt. Jemi shënjime të arritjeve, asaj që na krenon, asaj, me të cilën u shpërblyem. Kjo fale ngulmit dhe sakrificave tona titanike. Sepse prindërit tanë ishin njerëz të thjeshtë, por të ndershëm, e përmbi të gjitha, fort të dashtun.

Ishe për mua më shumë se daj. Të pata idhull, më prive e të ndoqa nga pas. Më dhe një dorë, e të shpërbleva me krenari. Krenarinë që ke marrë nga përpjekjet e mija krijuese, i ke të legjitimuar, si çmim i asaj që le tek unë. Kjosh gjithmonë ai që je në këtë foto, ai që je në përpjekjet e fëmijëve tuaj, ai qe ishe për prindërit tuaj dhe të mijtë.

Daja, të uroj nga zemra gëzuar ditëlindjen. Paç zemrën plot dhe shpirtit të ndritur. Shëndeti të priftë e motivimi marrtë nga ty atë energji djaloshare dhe vrull që pate gjithmonë. Gëzofsh me më të shtrenjtit tuaj, me ata që i dhanë një dimension të ri ëndrrave dhe synimeve tuaja. Me shumë mirënjohje, dashuri dhe respekt, nipi jot.

T'rroku fort, Berti!