Hamdi Hysuka: Aty ku bashkohen historia, kultura dhe shpirti shqiptar

Aty ku bashkohen historia, kultura dhe shpirti shqiptar
Homazh
letrar për 180-vjetorin e lindjes së Naim Frashërit

Naim Frashëri është figura më
përfaqësuese e Rilindjes Kombëtare Shqiptare. U lind në 25 Maj të vitit 1846 në
fshatin Frashër dhe ndërroi jetë më 20 tetor 1900. Jetoi në Frashër deri në
moshën 19-vjeç. Më pas, i detyruar, emigroi jashtë atdheut. Zjarrin e mallit
dhe të dashurisë për Atdhe e përjetësoi nëpërmjet vargjeve, që edhe sot
tingëllojnë aktuale:
---
Frashëri nuk është vetëm vendlindje
poetike, por një tempull kujtese, ku ende tingëllojnë vargjet: "Ti
Shqipëri, më ep nder, më ep emrin shqipëtar..."
Prandaj në çdo përvjetor të tij, Naim
Frashëri rikthehet mes shqiptarëve si zëri i përhershëm i dashurisë për
atdheun, gjuhën dhe kulturën kombëtare.
Më 24 dhe 25 maj 2026 Përmeti jetoi
dy ditë në festë, të cilat nuk mbeten vetëm në kalendar, por hyjnë në kujtesën
shpirtërore të kulturës shqiptare. Atmosfera kulturore dhe shpirtërore në
Frashër ishte një homazh i denjë për poetin që mbetet "yll i pashuar"
i letërsisë shqipe.
U mblodhëm në vendlindjen e poetit
kombëtar, në qytetin e bekuar të trëndafilave, të këngës dhe kujtesës
kombëtare, në nderim të 180-vjetorit të lindjes së Naimit, aty ku fjala e tij
mori frymën e parë dhe u kthye në dritë për kombin shqiptar.
Poetë, studiues, artistë dhe
dashamirës të kulturës shqiptare nga trojet mbarëshqiptare dhe diaspora u
mblodhëm në veprimtarinë "Ditët Naimiane 2026", ku nderuam figurën e
pavdekshme të Naimit, poetit që i dha shpirt gjuhës shqipe dhe zemër Rilindjes
sonë Kombëtare.
Fjala përshëndetëse, e mirëseardhjes,
nga Tomorr Kotorri, drejtues i Shoqatës Kulturore Atdhetare Mbarëkombëtare
"Vëllezërit Frashëri", erdhi e ngrohtë, fisnike, thellësisht
atdhetare, që i dha shpirt dhe madhështi aktivitetit. Me emocion, kulturë dhe
respekt për figurat e ndritura të kombit, ai solli para të pranishmëve jo vetëm
historinë e shenjtë të Vëllezërve Frashëri, por dhe frymën e pavdekshme të
shqiptarizmës. Fjala e tij ishte urë mes traditës, kulturës dhe dashurisë për
atdheun, duke e kthyer këtë takim në një festë të vërtetë kombëtare.
-Naimi është poet, edukator, sinonimi
i Shqipërisë, mësues i popullit, -tha ai dhe falenderoi poetët kombëtarë e
ndërkombëtarë, të cilët u bënë pjesë e antologjisë "180-vjetori i lindjes
së Naim Frashërit".
E vërteta është se në kohën e
lulëzimit të tij, me atë zhvillim që kishte, Frashëri e bënte Përmetin, ndërsa
sot Përmeti nuk e bën dot Frashërin. Se në atë kohë Frashëri kishte 350 shtëpi,
afërsisht 1800 banorë, 22 lagje, 4 shkolla, 4 faltore, një mulli, një han.
Ishte qyteti më i zhvilluar. Në Frashër bëhej tregëtia më e madhe në Jug, midis
48 fshatrave dhe qyteteve përreth. Me atë zhvillim që kishte, numëroheshin 5
dyqane me xhama, të cilët në atë kohë nuk njiheshin. Prandaj sot Shqipëria
duhet ta bëjë Frashërin, sepse Frashëri është Meka e shqiptarëve. Ky vend i
shenjtë nuk duhet të braktiset, pavarësisht se njerëzit zgjedhin pozicionin e
tyre më të mirë.
-Siç e shikoni, -vazhdoi z. Kotorri,
-këtu mungon infrastruktura rrugore, mungon shkolla, shëndtësia. Gjendja
ekonomike është vështirësuar. Investimi për ta bërë rrugën e Frashërit me
asfalt është domosdoshmëri.
* * *
-Tre vëllezërit Frashëri, -ka shkruar
poeti Xhevahir Spahiu, -ishin lindur me pishtar në dorë. Ata i dhanë frymë
Shqipërisë, kur Shqipëria po jepte frymën e fundit. Abdyli, Naimi, Samiu
farkëtuan zgiimin e madh. Të tre vëllezërit Frashëri janë tre profetë.
Vendlindja e tyre ishte dhe mbetet Meka dhe Jeruzalemi ynë. Ardhmëria do të
ketë fytyrën e ëndrrës së tyre.
-Në Frashër u takuam, shkëmbyem
eksperienca dhe dashurinë për njeri-tjetrin, -u shpreh kryegjyshi botëror,
Haxhi Dede Edmond Brahimaj, i Urdhërit Bektashi, (i njohur si Baba Mondi),
-Naimi e shkriu jetën e vet për njerëzimin, për Perëndinë, për atdheun. Gjurmët
që ai ka lënë në kulturën, gjuhën shqipe dhe më gjerë, kanë qenë, janë e do të
jenë mësim i vyer për brezat. Përmasat e personalitetit naimian si intelektual
i pa përsëritshëm, fetar e atdhetar, kanë krijuar njohës, dashamirës, admirues
të shumtë në Shqipëri e jashtë saj nëpër botë dhe na bën besimplotë e krenarë
si shqiptarë.
Xhevat Limani, aktor dhe regjisor
shqiptar nga Struga, Maqedonia e Veriut, tha se erdhi në Përmet për hirë të
shpirtit të madh të Naim Frashërit.
-Që 50 e ca vjet, përmes vargjeve të
tij, unë e mbart me vete, kudo nëpër botë, -theksoi mes emocionesh të forta. Ky
takim në dhomën e frshërllinjve i mëson secilit se Frashëri është një nga
tempujt e shenjtë të shqiptarisë. Sipas tij, shqiptarët nuk kanë nevojë të
shkojnë e të kërkojnë Mekën nëpër vende të tjera, kur tepujt e shenjtë të
lidhjes së Zotit e të gjakut të Kastriotit janë vendet tona.
-Prandaj, -tha zëlartë, -duhet të
lajmë borxhin tonë ndaj gjeneratave që vijnë, që ata mos të qajnë apo të
vajtojnë: s'kemi rrugë, s'kemi këtë apo atë...
Prof. Emrah Bilalli, në cilësinë e
sekretarit të Klubit të Shkrimtarëve "Jehona e Karadakut", nga qyteti
i Kumanovës, tha se në Frashër provuam një ndjenjë të jashtëzakonshme, sepse ne
shqiptarët jetojmë larg atdheut, larg Shqipërisë. Gjithmonë e kemi ndjerë
nevojën për ta vizituar këtë vend, sidomos sot në një datë shumë të
rëndësishme, 25 maj ivitit jubilar, 180-vjetorit të lindjes së Naim Frashërit,
vendi ku është lindur e rritur, ku ka mësuar e ka shkruar vargje.
Sipas tij, vepra e Naimit është nga
më të mëdhatë që kanë parë shqiptarët dhe historia e njerëzimit.
-Jo vetëm udhëtim fizik drejt
Përmetit, -u shpreh Emrie Krosi, studiuese, gazetare, mësuese, poete dhe
romanciere, -por edhe udhëtim shpirtëror mes kujtimeve, poezisë dhe dashurisë
për njerëzit e letrave. Përmeti shfaqet si një qytet që merr frymë me
trëndafila, libra dhe poezi, ndërsa Vjosa, Trebeshina dhe rrugët e Jugut
krijojnë një tablo thuajse pikturale. Natyra, njerëzit dhe poezia ecin bashkë
në të njëjtën rrugë.
* * *
Në letërsinë shqiptare figura e Naim
Frashëri mbetet një nga zërat më të fuqishëm të dashurisë për atdheun. Malli i
tij për Shqipërinë nuk ishte vetëm ndjenjë poetike, por edhe dhembje e një
mërgimtari që jetoi larg vendlindjes. Në vargjet e poezisë "Atdheu",
ai e shenjtëron vendin e tij, duke e krahasuar me nënën, motrën e vëllanë, pra
me gjithçka më të dashur për njeriun.
-
Në këto vargje, atdheu nuk paraqitet
thjesht si tokë, por si kujtesë, gjak, histori dhe përjetësi. Dashuria për
mëmëdhenë lidhet me varret e të parëve, me nënën që "tek ti lindi, tek ti
vdiq", me jetën dhe me shpirtin e kombit. Edhe larg Shqipërisë, Naimi e
mbajti të ndezur mallin për vendin e tij dhe këtë mall e ktheu në frymëzim për
gjithë shqiptarët. Mesazhi i tij mbetet i pavdekshëm: dashuria për kombin dhe
gjuhën duhet të jetë mbi çdo interes vetjak. Përmes fjalëve: "Ta duan
shqipëtarët dhe shqipen si perëndinë", Naimi u thërret brezave të ruajnë
identitetin kombëtar, gjuhën dhe unitetin.
Kjo është arsyeja pse poezia e tij
edhe sot tingëllon e gjallë, e ngrohtë dhe aktuale, sepse dashuria për atdheun
nuk vjetërohet kurrë.
Festat, si ajo e Frashërit, nuk janë
vetëm përkujtim datash, apo nderim figurash të mëdha. Ato janë rikthim i
shpirtit kombëtar në burimin e vet. Në vendlindjen e Naim Frashëri, fjala
shqipe duket sikur merr frymë ndryshe, më e pastër, më e ngrohtë, më atdhetare.
Aty ku dikur lindi ëndrra e Rilindjes Kombëtare, sot mblidhen shqiptarë nga të
gjitha trojet, si degë të një peme të lashtë që ushqehet ende nga rrënjët e
Frashërit. Kënga, poezia, recitimi dhe kujtesa historike bëhen një flamur i
padukshëm që bashkon zemrat shqiptare përtej kufijve. Në Frashër, çdo 25 maj,
duket sikur ringjallet vetë Rilindja: bilbilat këndojnë me vargjet e Naimit,
malet marrin pamjen e tribunave të historisë dhe gurët e shtëpisë muze flasin
me zërin e brezave. Kjo festë është dëshmi se kombet nuk jetojnë vetëm me
ekonomi e politikë, por mbi të gjitha me kujtesë, kulturë dhe shpirt. Ndaj
Frashëri mbetet një vatër e shenjtë ku shqiptarizmi ndizet çdo vit si një
pishtar që nuk shuhet.
* * *
Nderimi që iu bë Naimit nga Klubi i
Shkrimtarëve dhe Artistëve të Përmetit është vazhdim i një amaneti shpirtëror:
ta mbajmë të gjallë figurën e Naimit në kulturë, në art dhe në zemrat
shqiptare. Dhe sa herë përmendet emri i tij, duket sikur nga Frashëri ngrihet
përsëri zëri i poetit që na thërret: "Ti Shqipëri, më jep nder, më jep
emrin shqipëtar."
Festivali Mbarëkombëtar i Poezisë
Lirike "Në gjurmët Naimiane 2026", organizuar nga Klubi i
Shkrimtarëve dhe Artistëve "Naim Frashëri" Përmet, u shndërrua në një
homazh të denjë për Naim Frashërin, në 180-vjetorin e lindjes së tij.
Ishte një mbrëmje ku fjala poetike
mori frymë si dikur në odat e Rilindjes, ku vargu u bë urë mes trojeve
shqiptare dhe ku arti dëshmoi se kombi ynë vazhdon të mbetet i bashkuar përmes
gjuhës, kulturës dhe kujtesës shpirtërore. Poetë nga Shqipëria, Kosova,
Maqedonia e Veriut, diaspora dhe treva të ndryshme shqiptare sollën në qytetin
e trëndafilave, jo vetëm krijimet e tyre, por dhe dashurinë për identitetin
kombëtar.
Ky festival dëshmoi se emri i Naimit
nuk është vetëm histori, por dritë që vazhdon të udhëheqë brezat. Përfshirja e
të rinjve në interpretimin e poezisë naimiane ishte një nga vlerat më të bukura
të kësaj feste, sepse aty shihej vazhdimësia e frymës rilindëse: fjala e poetit
që kalon nga një brez te tjetri si amanet kulture dhe atdhedashurie.
Në këtë 180-vjetor të lindjes së Naim
Frashëri, fjala e prof. dr. Shyqri Galicës, kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve
të Kosovës, erdhi si një përkulje e denjë para figurës më të ndritur të
mendimit dhe shpirtit shqiptar. Ajo na kujtoi se Naimi nuk ishte vetëm poet,
por një dritë udhërrëfyese e kombit, një zemër që rrahu gjithë jetën për
Shqipërinë dhe për gjuhën shqipe. Me të drejtë, emri i tij mbetet i gdhendur në
themelet e ndërgjegjes kombëtare, sepse ai i dha atdheut jo vetëm vargje të
pavdekshme, por edhe besim, frymëzim dhe dashuri të shenjtë për lirinë.
Vlerësimet për poetët fitues, për
interpretuesit e rinj dhe nderimi me titullin "Qytetar Nderi" i
Përmetit për Përparim Kabon dhe Flora Brovinëna, i dhanë festivalit madhështi
morale dhe kombëtare. Ishte një çast ku arti, mendimi dhe historia u bashkuan
në një duartrokitje të vetme.
Përmeti tregoi edhe një herë se
mbetet vatër e gjallë kulture, qytet ku poezia nuk lexohet vetëm në libra, por
jeton në shpirtin e njerëzve. Dhe në atë mbrëmje të majit, dukej sikur vetë
hija e Naimit ecte mes sallës, duke buzëqeshur qetë përballë dashurisë që
shqiptarët vazhdojnë të kenë për emrin dhe veprën e tij.
Sipas poetit Agim Bajrami, kryetar i Shtëpisë së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Durrësit, udhëtimet në Përmet karakterizohen nga emocioni i veçantë dhe entuziazmi i brendshëm, aq më shumë kur je krijues. Këtu jo vetëm që festojmë ditëlindjen e liderit të atdhetarisë shqiptare, Naim Frashërit dhe vëllezërve të tij, por promovojmë dhe kujtesën tonë historike ndaj veprës së tyre të jashtëzakonshme. Përmeti vazhdon ta ruajë mirë traditën historike të banorëve e të të parëve të vet. Në këtë qytet historik, trevë e atdhetarisë shqiptare, promovojmë vlerat e poezisë bashkëkohore.
* * *
Në qytetin e bekuar të trëndafilave,
këngës dhe kujtesës kombëtare, jetuam dy ditë festive që nuk mbeten vetëm në
kalendar, por hyjnë në kujtesën shpirtërore të kulturës shqiptare. Festivali
Mbarëkombëtar i Poezisë Lirike "Në gjurmët Naimiane 2026", organizuar
nga Klubi i Shkrimtarëve dhe Artistëve "Naim Frashëri" Përmet, u
shndërrua në një homazh të denjë për Naim Frashëri, në 180-vjetorin e lindjes
së tij.
Atmosfera festive në Frashër, këngët
mbi vargjet e Naimit, recitimet, prania e shqiptarëve nga të gjitha trojet,
vizita në Shtëpinë Muze dhe në Teqenë e Frashërit, janë dëshmi e gjallë, se
figura e Naimit vazhdon të bashkojë shqiptarët përtej kufijve. Emri i Naimit
nuk është vetëm histori, por një dritë që vazhdon të udhëheqë ndërgjegjen
shqiptare drejt kulturës, dijes dhe qytetërimit
Qoftë fjala poetike gjithmonë urë
bashkimi mes njerëzve, brezave dhe trojeve tona, ashtu siç e ëndërronte Naim
Frashëri!
Hamdi Hysuka,
Klubi
letrar "Pjetër Budi", Mat










