Gjon Keka: Dardania mes dy zjarreve: Porosia e thuprave të Skënderbeut përballë renegatëve të sotëm

1h më parë

Dardania mes dy zjarreve: Porosia e thuprave të Skënderbeut përballë renegatëve të sotëm

Nga Gjon Keka

Tani po e kuptoj se sa shumë paska vuajtur dhe nëpër çfarë rreziqesh e pasigurish ka kaluar kryeheroi ynë arbëror, Gjergj Kastrioti (Skënderbeu). Herë përballej me sulltanët Muratin II dhe Mehmetin II, të cilët donin ta asgjësonin, por që kurrë nuk ia dolën ta nënshtronin këtë Promete. Në anën tjetër, ai goditej pas shpine nga tradhtarët dhe armiqtë e brendshëm të Arbërisë, si Ballaban Pasha, Hamza Kastrioti e Moisi Golemi.

Sot, pasardhësit besnikë të Skënderbeut gjenden në të njëjtën pozitë. Ata po vuajnë në trojet e veta, duke u persekutuar dhe duke u përballur me rreziqe e pasiguri të përditshme nga renegatët, haxhiqamilët, ballabanët dhe radikalët islamikë. Megjithatë, shpresoj që fryma e lirisë, e unitetit, e besës dhe e qëndresës së Gjergj Kastriotit vazhdon ta mbajë gjallë kombin tonë që të mos shkatërrohet nga brenda. Po ashtu, vizioni i Pjetër Bogdanit, qëndresa e Idriz Seferit, durimi politik i Ibrahim Rugovës, urtësia e pajtuesit të gjaqeve prof. Anton Çettës, si dhe lutjet e humanizmi i Nënë Terezës, mbajnë ndezur shpresën në Dardani.

Kjo frymë ndoshta një ditë do t'ia hapë sytë popullit tonë që të jetojnë si vëllezër të një gjaku e të një atdheu. Duhet të punojnë me një mendje e një zemër për të ardhmen e brezave të rinj, duke e kthyer Kosovën dhe mbarë kombin tonë në familjen natyrale europiane – aty ku e ka vendin kombi ynë dhe shteti ynë i Kosovës.

Për ta ilustruar më mirë këtë realitet, po sjell në formë të parafrazuar porosinë e fundit legjendare të Gjergj Kastriotit, e cila mbetet jashtëzakonisht aktuale edhe për ne sot:

"Para se të ndërronte jetë, Skënderbeu thirri pranë vetes trimat e tij. Ai iu drejtua më të riut prej tyre:

— Gjon, ti je i ri dhe plot fuqi. Merre këtë tufë thuprash dhe thyeji ashtu siç janë, të lidhura bashkë!

Djaloshi u përpoq me të gjitha forcat, por nuk ia doli dot. Pas tij provuan edhe disa burra të tjerë, por pa sukses. Atëherë, Skënderbeu, ndonëse i sëmurë rëndë, e mori tufën, e zgjidhi dhe i tha të birit, Gjonit: Merri tani thuprat dhe thyeji një nga një. Gjoni i vogël i theu të gjitha me lehtësi.

Atëherë Skënderbeu u tha të pranishmëve:As më i forti mes jush nuk mundi t'i thyejë thuprat kur ishin bashkë. Ndërsa Gjoni i theu menjëherë një nga një, sepse ishin të ndara. Prandaj, qëndroni gjithmonë të bashkuar! Vetëm kështu, edhe pa mua, do të triumfoni. Arbërisë nuk i kanë munguar kurrë trimat. Betohuni! Luftëtarët nxorën shpatat dhe thirrën njëzëri: Betohemi!"