Visar Zhiti: Libra dhe errësirë nga Ernesto Sabato

58m më parë

LIBRA DHE ERRËSIRË

NGA ERNESTO SABATO

Nga Visar Zhiti

Ka shkrimtarë që lexohen për të hyrë më thellë në errësirën dhe dritën e njeriut, pra, të njerëzimit, po mendoja.

Ernesto Sabato është njëri prej tyre. Ai shkruajti për ato realitete, ku njeriu përballet me frikën, fajin, vetminë, ankthin, vetveten…

Diti të tregojë errësirën dhe traumat që ndodh të mos e dinë që i kanë, me të cilat gabojnë dhe të tjerë e bëhen të dëmshëm…

Po unë veç desha të them se ai sot mbush 15 vite që është larguar nga kjo jetë dhe desha të risillja diçka nga universi i tij, që lidhet dhe me ne.

Tashmë e dimë që shkrimtari argjentinas, Ernesto Sabato, ndër më të shquarit e letërsisë botërore të shekullit XX, kishte origjinë arbëreshe nga ana e nënës (babai italian), prandaj dhe kishte dashur të vinte në Shqipëri, të shihte malet, pengu i tij…

Dhe erdhi. Dha dhe intervista. Në librin e tij “Para fundit”, tregon:

“Jam kthyer nga Shqipëria ku u nderova me Çmimin Kadare. Isha i dërrmuar, por shkova atje për të respektuar atë vend të varfër e heroik, i cili e jepte për herë të parë për mua atë çmim. Në qytetin e Tiranës m’u bënë nderimet më emocionuese në jetën time. Ky popull i vuajtur nga një tirani e egër, ku ende duken gjurmët e diktaturës: fytyra të prishura nga heqkeqja, bunkerë të përzishëm, me të cilët diktatori kishte mbushur vendin, më priti si një mbrojtës, si një mbret, si birin e saj të dashur. Në dorëzimin e këtij Çmimi pati këngë dhe valle që s’do t’i harroj kurrë. Shkrimtari shqiptar, Visar Zhiti, më dorëzoi një urnë me dhé që e kishte sjellë nga vendlindja e nënës sime. […] U trondita dhe u mallëngjeva njëherazi… në atë vend, sot përsëri në luftë...”

Ishte para vitit të çmendur ’97. S’dihet ç’parandjeu, por kujtoj që, kur iu dorëzua në Presidencë në Tiranë titulli “Nderi i Kombit”, Sabato tha:

“Demokracia më e keqe është më e mirë se diktatura më e mirë. Por më thoni, a ka diktaturë të mirë?”

Jo, asnjëherë, shkrimtar i dashur!

Atë trallisje e gjejmë dhe në librat e tu mahnitës, janë dhe në shqip, përkthyer mjaft mirë, me shpirt…

Maestro,

nuk është shuar zëri juaj i butë e i thellë, është bërë më i qartë. Si një porosi e vyer… Errësira që na japin nuk duhet shmangur, por kuptuar dhe përballuar…