Luan Çipi: Një histori me pleq vlonjatë
Luan Çipi
NJË HISTORI ME PLEQ VLONJATË
Si dikur, vite më parë,
Kur fëmijë ishim në Vlorë
Tani pleq, të pa ndarë,
Rijmë të lidhur dorë për dorë.
Hamë e pimë e kuvendojmë.
Kur dikush ka përvjetorë,
Me mendjen gjithnjë jetojmë
Sikur gjëndemi në Vlorë.
Dikush thotë: është jashtë logjike
Kur një plak bën si i ri;
Ahengu në pleqëri.
Jo, mor, jo! Unë protestoj!
Nuk të bëjnë vitet plak,
(Ndaj përpiqem ti harroj,
Duke pirë këtë bardhak),
Mendimi është i vonuar,
Vullneti i plogështuar,
Ske dëshirë për t’mbijetuar.
Unë plak quaj një burrë,
Që gjith’ jetën hiqet zvarrë,
Nuk evidentohet kurrë
Dhe në shtrat është si në varr.
Hajde , shokë, nisni këndoni,
Hani, pini pa merak
Tamam si Anakreoni,
Merrni shembull nga ky plak.
Lexoni Homer Khajamin
Dhe kërceni e lëvizni,
Rruhi të mos shtoni dhjamin
Orët, tuj ik, i grisni!
Pa dikush do bëhet “hije”
S’jemi lisa, s’po gaboj,
Edhe vdekja po të vijë
Të na gjejë me këngë në gojë.
Tiranë, Restaurant “Vlora” , 2010
