Gjon Keka: Poshtërim dhe shkelje e gjakut të pafajshëm arbëror

2h më parë

Poshtërim dhe shkelje e gjakut të pafajshëm arbëror: lejimi i paradave simbolike osmane dhe restaurimi i simboleve fetare të pushtuesve

Nga Gjon Keka

Ashtu si trojet tona kudo tregojnë gjurmë të gjakut të pafajshëm dardan-arbëror, si dhe simbolet e pushtuesit osman, si ato të xhamive e hamameve, si dhe simbole të tjera që ky pushtues la e që i kanë dhënë asaj formën e saj të tanishme, duke e mbajtur kombin tonë mbi pesë shekuj nën sundim, pastaj duke e lënë vendin tonë të prapambetur, të përçarë e të ndarë në vilajete e në milet, e më pas të copëtuar në pjesë të trupit e shpirtit tonë kombëtar, ashtu edhe gjendja e tanishme sidomos në Kosovë, por edhe në pjesë të tjera të trojeve tona, është rezultat i këtij pushtimi politik, ushtarak dhe mendor apo shpirtëror të popullit, duke i lënë një ideologji fetare dhe simbolet e saj si xhamitë, hamamet etj.

Ndarja në vilajete si dhe në milet shkaktoi një dëm të madh për popullin tonë në atë kohë, sepse kjo ishte gjithashtu rezultat negativ, pasi ky pushtues me këtë ndarje dhe me mbjelljen e simboleve të tij ideologjiko-politike e fetare e dëboi popullin apo kombin tonë nga atdheu apo shtëpitë e tyre origjinale e të paraardhësve ilirë, i shpërndau ata jashtë trojeve të veta duke i lënë vetëm ata që iu nënshtruan dhe u bënë renegatë, vezirë e servilë të sulltanit dhe politikave të tij ideologjike perandorake e fetare islame.

Kështu, duke parë këtë, pushtuesi osman i përdori një pjesë të popullit shqiptar si në Kosovë ashtu edhe në trojet tjera për të shtypur vëllezërit e tyre dardan-arbërorë të besimit të krishterë që nuk i takonin ideologjisë fetare islame, duke i nxitur dhe acaruar njëri-tjetrin në konflikte reciprokisht shkatërruese, sepse ky pushtues e kishte mësuar dhe gjetur mënyrën më të lehtë për të shkatërruar forcën e kombit tonë, unitetin e vëllazërisë së gjakut arbëror, që i mbante ata të lidhur ngushtë, ashtu që më pas të mund ta shkatërronte jo vetëm idenë e lirisë e pavarësisë, por edhe gjithë popullin arbëror dhe të ardhmen e tij e të brezave, pra për të mos lënë asnjë gjurmë e fryte për të ardhmen.

Kështu, për shembull, nuk ishte aspak vetëm sistemi feudal apo i principatave që pengoi popullin arbëror në zhvillimin natyror dhe zhvillimin e mëtejshëm të kanuneve (kushtetutave) të tyre origjinale të lira rajonale dhe i çoi ata në shpërbërjen e unitetit të tyre të plotë, atë unitet që e kishte vendosur kryeheroi ynë arbëror Gjergj Kastrioti më 2 mars 1444 në Kuvendin e Lezhës. Përkundrazi, zhvillimi i tyre i lirë kulturor, arsimor apo edukativ dhe politik u pengua dhe u ndërpre shumë më tepër nga pushtimi e sundimi i gjatë osman dhe nga imponimi i gjuhës osmane dhe ligjeve të saj perandorake që buronin nga ligjet e ideologjisë së saj fetare islame, e që për ne si popull i lashtë arbëror europian ishin ligje të huaja ideologjike, fetare, zakonore e kulturore etj.

Duhet ditur se që nga ditët e saj të para, pushtuesi osman mbolli një farë fatale të cilën, për rrënimin e popullit tonë arbëror, ajo nuk ishte në gjendje ta zhdukte jo vetëm farën apo gjakun dardan-arbëror, as gjuhën e as frymën e idealin e lirisë dhe pavarësisë, e as atë të besimit në Zot që flet në gjuhën arbërore e jo të huaj. Kjo tregon se kjo perandori pushtuese e përdori tërë sistemin e saj politik, ushtarak e fetar kundër popullit tonë arbëror. Maksima e turpshme e pushtuesit osman në privimin e popullit arbëror, popullit të Gjergj Kastriotit (Skënderbeut), nga një pjesë e zotërimeve të tij më të vlefshme, domethënë një pjesë e madhe e tokave apo trojeve arbërore, joshi jo vetëm armiqtë, kundërshtarët, por edhe renegatët e vezirët që dolën nga vetë këto troje, saqë i futi dardano-arbërorët me këtë ideologji politike e fetare në konflikt të përhershëm, që edhe sot po vuan kombi ynë nga pasojat e këtij pushtimi të gjatë osman dhe renegatizmit, ballabanizmit dhe haxhiqamilizmit.

Pushtuesi osman, me mbjelljen e ideologjisë fetare islame dhe simboleve si xhamitë, hamamet dhe simbolet e tjera të saj, donte një marrëdhënie tejet të panatyrshme, që në një të ardhme të caktuar ajo do të kishte sërish se ku t’i lidhte interesat e saj politiko-fetare, sikurse po shihet sot me restaurimin e xhamive në Kosovë, si dhe ndërtimin e xhamive të shumta që tregojnë qartë këtë strategji ideologjike politiko-fetare të saj, por e gjithë kjo po bëhet me miratimin e pushtetarëve apo qeverisë së Kosovës dhe të renegatëve të saj, gjë që është një fatkeqësi dhe tradhti kombëtare.

Sepse restaurimi i simboleve të një pushtuesi, e në këtë rast të pushtuesit osman që derdhi gjak të pafajshëm arbëror, që na mbolli një ideologji fetare me dhunë dhe me pozita vezirësh, renegatësh, ballabanësh e haxhiqamilësh, ishte shkaktare e ndarjes së popullit tonë nga familja europiane, si dhe e ndarjes së trojeve tona në vilajete e më pas në ndarje për interesa të saj kur i erdhi dita e fundit e shembjes së kësaj perandorie pushtuese.

Por, sikurse shihet, ishte pikërisht kjo perandori së bashku me renegatët dhe vezirët e saj, si dhe mbjellja e ideologjisë fetare islame dhe simboleve të saj si xhamitë e simbolet e tjera, që shkatërruan lidhjen apo urën shpirtërore e fizike të popullit tonë dardan-arbëror me familjen europiane.

Nëse shohim sot se si, për shembull, në Kosovë disa duan me aq zjarr ta rikthejnë fantazmën osmane të këtij pushtuesi nëpërmjet ideologjisë fetare islame dhe simboleve të saj si xhamitë e hamamet, atëherë mund të them se asgjë nuk ka ndikuar në jetën e popullit tonë më shumë sesa pushtimi osman e sundimi i tij i gjatë, si dhe lënia e ideologjisë së saj fetare dhe simboleve të saj, që në fakt sot këto simbole politiko-fetare janë simbole të pushtimit nga brenda të kombit tonë.

Është poshtërim, tradhti kombëtare dhe shkelje e gjakut të pafajshëm dardano-arbëror që u derdh nga shpata e pushtuesit osman dhe ideologjisë së saj fetare kur sheh se si qeveria apo institucionet vrapojnë pas restaurimit të xhamive të pushtuesit osman dhe harrojnë ringjalljen apo restaurimin e objekteve apo simboleve të lashta të iliro-arbërorëve, që sot toka dardane është e pasur me gjurmë të tilla të identitetit tonë ilir-dardan e arbëror europian. Po ashtu është poshtërim dhe turp të lejosh që të bëhen parada me veshje osmane në trojet dardane-arbërore, kur dihet se ato parada me veshje simbolike ushtarësh e simbolesh osmane përkujtojnë pushtimin dhe sundimin në trojet tona, si dhe gjakun e derdhur të dardano-arbërorëve të pafajshëm; a nuk është kjo shkelje e atij gjaku dhe mohim apo harresë e gjithë asaj që ka ndodhur nga dora e këtij pushtuesi në Dardano-Arbërinë e shumëvuajtur të Gjergj Kastriotit?

Po të kishte pushtetarë me identitet dardan-arbëror europian, do t’i njihnin rrënjët e tyre kombëtare dhe nuk do t’i linin ato të harruara dhe pa përkujdesje shtetërore institucionale. Kështu që pushtetarët dhe institucionet përkatëse të Kosovës do të duhet të bëjnë më shumë për zhvillimin ekonomik e mirëqenien e popullit, si dhe në ringjalljen dhe restaurimin e objekteve apo simboleve të lashta të popullit iliro-arbëror, të cilat janë simbole të vërteta të historisë së kombit tonë dhe jo restaurimin e simboleve apo objekteve fetare të pushtuesve cilido qoftë ai.

Vështirë se ka ndonjë popull në botë që e ruan identitetin e vet kombëtar dhe mbështetet në historinë e vërtetë të tij që të arrijë në këtë pikë të poshtërimit e tradhtisë kombëtare duke restauruar objekte të pushtuesve.

Populli ynë dardan-arbëror ishte i lirë, por u robërua nga pushtuesi osman dhe sërish ishte i lirë dhe i pavarur më 28 nëntor 1443, në epokën e artë të udhëheqjes së kryeheroit Gjergj Kastrioti (Skënderbeu), deri në vdekjen e tij më 17 janar 1467, dhe pas vdekjes sërish u pushtua e robërua. Shqipëria u bë e lirë dhe e pavarur më 1912 me ndihmën e Austro-Hungarisë dhe Italisë, dhe Kosova më 1999 dhe 2008 me ndihmën e SHBA-së, NATO/KFOR dhe vendeve mike europiane, por tani pas gjithë kësaj kemi një rënie në robëri shpirtërore, ngase rënia në ideologji fetare të një pushtuesi do të thotë rënie në robëri dhe kjo robëri nuk është më vetëm nga brenda mendjes e shpirtit, por edhe në sipërfaqe duke parë se si restaurohen objektet e pushtuesve dhe mohohet figura e Gjergj Kastriotit (Skënderbeut), mohohen rrënjët dhe identiteti kombëtar arbëror europian si dhe çdo gjë që është kontribut i paraardhësve iliro-arbërorë.

Ne jemi popull europian dhe bota na njeh nga historia jonë dhe nga figurat e pavdekshme të kombit tonë si Gjergj Kastrioti (Skënderbeu), Nënë Tereza dhe humanistë të tjerë arbërorë. Edhe sot, rrënjët e pemës sonë kombëtare janë të shëndetshme, por bimët parazitare, renegatiste, haxhiqamiliste e ballabaniste i kanë kapur degët e saj dhe duan të dëmtojnë rrënjët tona.

Të ngresh të huajën në kurriz të popullit tënd është tradhti dhe mohim. Populli ynë duhet të jetë i drejtë me veten dhe të mos e nënvlerësojë vlerën dhe dinjitetin e tij. Kush është i vetëdijshëm për nderin dhe meritat e atdheut të tij nuk do të kryejë lehtësisht një akt të ulët për ta zvogëluar këtë lavdi.

Populli ynë duhet të jetë i drejtë me veten dhe çdo dardan-arbëror duhet ta praktikojë këtë drejtësi. Ji i drejtë me popullin tënd dhe mos e nënvlerëso vlerën dhe dinjitetin e tij. Sepse ne mund t’i respektojmë dhe t’i duam vërtet vetëm ata, avantazhet e të cilëve ndaj të tjerëve janë të qarta për ne. Kushdo që është i vetëdijshëm për nderin dhe meritat e shumta të atdheut të tij, dhe meqë vetë gëzon lavdinë e tij si bashkëqytetar, nuk do të kryejë lehtësisht një akt të ulët për ta zvogëluar këtë lavdi. Megjithatë, ka shumë tek ne në Kosovë e kudo në trojet tona që janë, si të thuash, të verbër ndaj të mirës që u qëndron para syve të tyre dhe zotërojnë vetëm aftësinë e trishtueshme të së keqes dhe të mohimit të vetes, figurave kombëtare dhe rrënjëve historike të kombit tonë iliro-arbëror europian.