Përparim Hysi: Duçja

(tregim)
Nga
Përparim Hysi
Nuk
është fjala për DUÇEN apo Benito
Musolinin,por një të gjashmin e tij. Një gjashmëri fatkeqe e fare
banale,se ku Duçja i fashos e ku ky,yni, për të cilin do tregoj. E quajnë DANE
GRËMALLARI dhe këtë paranomin "DUÇE" e mori krejt rastësisht. E mori
paranomin dhe i mbeti pas tërë jetës. E di që do pyesni:-Si ndodhi? Veç kini durim. DANE GRËMALLARi tek po
kalonte rrugës dhe ballë për ballë me HANKO XHIXHINË. Ky aty tek 50-tat, ajo
tek 80-tat. E mbajtur goxha kjo HANKO XHIXHIA dhe nga goja-shpatë. Sikur priste
hekur.JO vetëm gratë e kishin frikë,por dhe burrat. Nuk di seç bodec e kish shpuar nga ky DANE
GRËMALLARI dhe më t'Iu lëshua:- More ti,Duçe,- i tha,- ç'më dërdëllisje pardje
atje tek sheshi?
-Kujt
i thuaj Duçe,ti? Muana që i vura pushkën
jo vetëm Duçes,por dhe jermënit?
-
Kujt ia vërvit ata"pleshta" ti ,mua që e kam parë me këta sy
atë,Duçen,dhe je tohidho si ai. Korba Hatixhe ç'ka hequr kur të nxorri nga
"konaku" me këtë kokë të madhe,sa po t'i biesh një demi i rrëzon
brirët përdhe dhe këtë trup kaba si të Duçes,që po të çashë me sharrë,nxjerrë
aq dhoga sa shtron tri konakë. Duarët m'i ke si putra ariu dhe nuk mbaronte
Hanko Xhixhia sa,DANe ziu ia mbathi. Dania ia mbathi, por paranomi iu ngjit si
rrodhe nga pas. Së pari e dëgjoi TANA e Shefitit dhe kjo vuri tellallin tek
graria e fshatit: Dane-agait që sot e tutje do t'i themi" Duçe" se ia
preu"kërthizën" Hanko Xhixhia. E gojë më gojë u hap fjala dhe sa
graria e ca më shumë fëmijët loznin me fjalën"Duçe".Po kalonte rrugës
DANIA dhe po shkëmbheje me një nxënës shkolle.
-Mirëmëngjes
xha Duçe,-përshëndeti fëmija. Epo dhe fëmijët,- tha DANIA.
-
Pa hajde pak këtu,-tha DANIA.
-
I kujt je ti,o bir?
-
I KALEMIT. Mirë,mirë dhe DANIA thirri
tek porta e KALEMIT. Doli e zonja e shtëpisë dhe DANIA i tha:-Foli pak atij
djalit se më thotë"Duçe",muana.
-Mos
ki merak,o Duçe aga,se do ia bëj veshët tërkuzë.
-
Aha,tha DANIA, e paska mësuesin në shtëpi.
Tek
ikte rrugës,zinte e mallkonte HANKO XHIXHIN që i vuri këtë pranomë të lig.
Është grua,- tha me vete,- sos është burrë,Pastaj muana më ka pritur
"kollopan",se,për të thënë të drejtën,HANKO XHIXHIA qe dhe
si"mami popullore". E sa për atë Duçen e italianëve e kish parë
vërtet,kur qe martuar me burrin e parë. Si vdiq burri i parë,erdhi u martua me
Fehratin.Po edhe ky vdiq. Ndaj dhe thoshin:- Larg nga HANKO XHIXHIA,se i
"ha" burrat. KIsh hije të rëndë prej magjistrice.
*
Kot
nuk shkrova që gjashmëria me Duçen e fashizmit qe fare banale. DANIA i ALUSH
GRËMALLARIT kish qenë partizan. Kish luftuar kundër fashistëve italilianë dhe
nazistëve gjemanë. Fliste për beteja dhe thoshte jo kështu,jo
ashtu,epo,ndonjëherë,shkoi dhe gjaku deri në gjunjë. E thirrëm në jubile
çlirimi të fliste para shkollës.Pak në"vija të trasha" në fjalitë e
tij. Jo në këtë betejë kështu e jo atje.
Qaniu që bënte historikun e fshatit,e pyeti:- A e mban mend sa gjermanë ke
vrarë?
-
Aha,- tha DANIA, unë nuk di të"gavnjej"*(gënjej); Kam shtyrë,po sa
kam vrarë nuk e di.Por më shumë ka vrarë Kadriu.
Dhe
QANIU.- Cili Kadri apo Kadriu i Harizit?
Por
ç'Kadri i Harizit? Kur luftonja una,Kadriu i Harizit i binte maces me lugë. E
kam fjalën për KADRI HAZBINË që është
Ministër Mbrëndshëm una.Dhe veç tij kam dhe pesë shokë të tjerë,po nuk është
vendi t'i përmend.
Sado
që kish luftuar, DANE GRËMALLARI punonte në kooeperativë me shokët. Sakaq.qemë
prishur me rusët dhe me kinezët dhe qenë kthyer ato"zboret"17-ditore.
Ata,të Degës Ushtarake,ngaqë e njihnin DANEN dhe dinin dhe moshën e tij,nuk e
përfshin DANEN në listë. Domethënë,- tha DANE GRËMALLARI, ti "DANE që ke
luftuar dje,sot je i vdekur dhe i pakalllur" dhe tym nga mendja u sul
andej. Ore,- u tha,- unë vërtet po
shkoj drejt 60-tave,por akoma nuk e ha
bukën thatë,una. I kërkuan ndjesë dhe e mobilizuan në një kompani këmbësorie
art-mitraliere. Kompanisë i erdhi detyra
në rrugë e parrugë,të ndryshonte pozcionin,se armiku kish zënë poziccion
mu rrëzë Shpiragut. Pjatën e mortajes në
kurriz DANES dhe o burra të dëbojmë "armikun". Kur sosi kompania
në"fushëbetejë",DANES këmbët iu buhaitën dhe shpatullat plagë nga
pesha mbi kurriz. Kur u kthye nga" luftimi",zuri vend në shtëpi. E
shkreta,e shoqja,ç'hoqi për ta mjekuar. Fshati qe larg nga qyteti dhe
"dermani" në fshat qe HANKO XHIXHIA.Kjo qe shëronjëse dhe,kur
erdhi Zenepja(e shoqja e DANES),ngaqë e
kish marrëvesh që zborin e kish kërkuar vet,mbrriti vet me
gjithë"pomadën". Kur i pa plagët në këmbë dhe ato vragat mbi
shpatulla,iu lëshua:" Ore DUÇE,po nuk nxure njëherë. E bëre si breshka që vajti tek nallbani që i
tha:-Më ngul dhe mua një gozhdë. ia"lau" me raki plagët dhe,tek po ia
lyente me kujdes,tjetër "gozhdë".Nuk të kam thënë që lopa kokëmadhe
nuk ka qumësht. DUÇJA mend kafshonte gjuhën,se HANKO XHIXHIA dorakun e kish me
vete. Kur iku, DANIA i tha të shoqes: -Më mirë të mbetja"ulok" se sa
të mbaja"gozhdët" e saj.
*
U
shërua DANIA dhe ngaqë në çdo fshat u vendos një telefon,me porosi të kryetarit
u vendos atje DANIA. I moshuar po dhe nga goja brisk. Të nesërmen,kryetari i kooeperativës,sa
për t'i uruar detyrën e re dhe ca për t'i bërë "isharet" se të mirën
e ke nga unë, mori në telefon:-Alo,DUÇE,ta gëzosh detyrën e re!
-Duçja
i satëme!-sokëlliu i murrëtyer DANIA.
-Ore
DUÇE,shpotiti po jam unë kryetari.
-Qenke
kryetari dhe,me demek qenkam Duçja una, që kur luftonja una,ti i bije maces me
lugë. Ç'dëgjuan për rreth,u shkrinë së qeshuri.
Por
të nesërmen ndodhi dhe gurguleja. Ra telefoni dhe kur DANIA e vuri në vesh,që
nga qyteti foli dikush. Jam sekretari i parë dhe më lidh me kryetarin e
kooperativës.
Në
je sekretari i parë,nuk më prishet "gjiza" muana. Ke emër apo nuk ke?
Emri më duhet muana,se unë nuk pyes dhe për sekretarin e dytë dhe jo për të
parin. Tjetri iku nga telefoni,por DANE ziun e hoqën menjëheë.
Eh,-
tha DANIA,- deles zezë i ngulen rrodhet. Ja ky është i tëri DANIA ynë,që sado u
moshua,mbeti babaxhan nga shpirti dhe me
zemër të qashtër si të një fëmije. Atë"rrodhen" që i nguli HANKO
XHIXHIA s'e hoqi e nuk e hoqi dot, por, megjithatë, mbetet në kujtesë si sa
babaxhan dhe,po aq shpotitës.
Tiranë, 19 korrik 2026


