Fejzulla Berisha: Pushteti që buron nga qytetari dhe shteti në shërbim të lirisë
PUSHTETI QË BURON NGA QYTETARI DHE SHTETI NË SHËRBIM TË LIRISË
Analizë
e së drejtës kushtetuese dhe të së drejtës ndërkombëtare me raste komparative
në perspektivën shqiptare (Shqipëri, Kosovë dhe hapësira shqiptare në rajon)

Qytetari si themel i rendit
juridik modern
Në zhvillimin historik të shtetit modern, një parim
ka mbetur i pandryshueshëm: pushteti politik buron nga qytetari dhe jo nga vetë
shteti. Ky parim përbën themelin e demokracisë kushtetuese dhe kufirin ndarës
midis rendit demokratik dhe atij autoritar.
Në hapësirën shqiptare – në Shqipëri dhe Kosovë –
ky parim ka marrë dimension të veçantë historik dhe politik. Në Shqipëri,
kalimi nga sistemi monist në demokraci pas vitit 1991 shënoi rikthimin e sovranitetit
te qytetari. Në Kosovë, ky parim u materializua përmes procesit të
vetëvendosjes dhe shtetformimit, i kurorëzuar me pavarësinë e vitit 2008.
Në këtë kuptim, shteti nuk është subjekt dominues,
por strukturë juridike e krijuar përmes vullnetit të qytetarëve. Kjo ide, e
formuluar nga John Locke dhe Jean-Jacques Rousseau, është
shndërruar në parim kushtetues universal.
Shteti i së drejtës dhe
kufizimi i pushtetit
Shteti i së drejtës (Rechtsstaat) nënkupton se çdo
autoritet publik është i kufizuar nga Kushtetuta dhe ligji. Asnjë institucion
nuk qëndron mbi normën supreme juridike.
Në këtë drejtim, zhvillimi i jurisprudencës
kushtetuese në SHBA përmes rastit Marbury v. Madison vendosi
kontrollin gjyqësor mbi pushtetin politik.
Rast krahasues në Gjermani: Gjykata Federale
Kushtetuese ka zhvilluar doktrinën e "identitetit kushtetues", duke
kufizuar edhe vetë ligjvënësin kur cenon thelbin e demokracisë dhe dinjitetit
njerëzor.
Në këtë kuptim, në sistemet e konsoliduara
demokratike, shteti nuk është mbi qytetarin, por i nënshtruar Kushtetutës.
Sovraniteti popullor: nga
teoria në realitetin shqiptar
Sovraniteti popullor nënkupton se pushteti buron
nga qytetari përmes zgjedhjeve të lira dhe përfaqësimit institucional.
Në Shqipëri, ky parim u afirmua pas vitit 1991 me
rrëzimin e sistemit monist dhe ndërtimin e pluralizmit politik. Në Kosovë, ai u
realizua përmes rezistencës politike, procesit të ndërkombëtarizimit të
çështjes së saj dhe shpalljes së pavarësisë në vitin 2008.
Rasti i Francës pas Revolucionit të 1789-tës tregon
transformimin nga monarkia absolute në shtet të bazuar në vullnetin qytetar.
Krahasim modern: në Skandinavi (Suedia, Norvegjia,
Danimarka), legjitimiteti politik mbështetet në transparencë institucionale dhe
besim të lartë qytetar ndaj shtetit.
Kontrata shoqërore dhe kufijtë
e pushtetit
Kontrata shoqërore nuk është akt formal, por
marrëdhënie e vazhdueshme juridiko-politike midis qytetarit dhe shtetit.
Në hapësirën shqiptare, kjo kontratë mbetet e
ndërlidhur me sfidën e forcimit të institucioneve, luftës kundër korrupsionit
dhe garantimit të barazisë para ligjit.
Kur shteti dështon të mbrojë të drejtat themelore,
ai humb bazën e legjitimitetit.
Rasti krahasues: rënia e regjimeve autoritare në
Amerikën Latine (Argjentinë, Kili) dëshmon se shkeljet sistematike të të
drejtave të njeriut çojnë në delegjitimim të shtetit.
Gjyqësia kushtetuese si garanci
e qytetarit
Gjykatat kushtetuese janë mekanizmi më i lartë
mbrojtës i qytetarit ndaj pushtetit shtetëror.
Në Kosovë, Gjykata Kushtetuese ka luajtur rol të
rëndësishëm në interpretimin e rendit kushtetues në situata krizash
institucionale. Në Shqipëri, ajo ka ndihmuar në balancimin e pushteteve dhe
mbrojtjen e rendit kushtetues.
Doktrina e proporcionalitetit kërkon që çdo kufizim
i të drejtave të jetë i ligjshëm, i domosdoshëm dhe proporcional.
Rast krahasues: Gjykata Kushtetuese e Austrisë ka
rrëzuar masa qeveritare që kufizonin lirinë e tubimit pa justifikim proporcional.
E drejta ndërkombëtare dhe
kufizimi i sovranitetit
Pas Luftës së Dytë Botërore, sovraniteti shtetëror
u transformua në sovranitet të kufizuar nga e drejta ndërkombëtare dhe
standardet e të drejtave të njeriut.
Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut ka
vendosur standarde detyruese për shtetet, duke e vendosur individin në qendër
të sistemit juridik ndërkombëtar.
Rast krahasues: në Mbretërinë e Bashkuar, shumë
akte ligjore janë ndryshuar pas vendimeve të kësaj gjykate për të garantuar të
drejtat themelore.
Vetëvendosja dhe transformimi i
së drejtës ndërkombëtare
Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në
opinionin mbi Kosovën konstatoi se e drejta ndërkombëtare nuk ndalon deklaratat
e pavarësisë.
Në kontekstin shqiptar, ky vendim ka rëndësi
historike, pasi afirmon legjitimitetin ndërkombëtar të procesit të
shtetformimit të Kosovës.
Rast krahasues: Timori Lindor dhe Sudani i Jugut
tregojnë se vetëvendosja është bërë instrument juridik i pranuar
ndërkombëtarisht në raste të veçanta historike.
Lëvizjet qytetare dhe rikthimi
i legjitimitetit politik
Ngjarjet e Arab Spring treguan fuqinë e
qytetarit si burim i ndryshimit politik.
Në Europën Lindore në vitin 1989, rrëzimi i
regjimeve komuniste u realizua përmes mobilizimit qytetar dhe jo vetëm
reformave institucionale.
Në hapësirën shqiptare, ndryshimet politike në
Shqipëri dhe Kosovë kanë qenë të lidhura ngushtë me presionin qytetar dhe
kërkesën për shtet funksional.
Ndërveprimi midis së drejtës së
brendshme dhe asaj ndërkombëtare
Në sistemin modern juridik, e drejta kushtetuese
dhe e drejta ndërkombëtare janë të integruara në një sistem të vetëm normativ.
Në Kosovë, Kushtetuta inkorporon standardet
ndërkombëtare të të drejtave të njeriut. Në Shqipëri, procesi i integrimit
evropian e forcon këtë ndërvarësi juridike.
Rast krahasues: Holanda dhe Gjermania i japin
përparësi normave ndërkombëtare në rast konflikti me ligjin e brendshëm.
Shteti si instrument shërbimi
publik
Shteti nuk është qëllim në vetvete, por instrument
për mbrojtjen e lirisë dhe dinjitetit njerëzor.
Në Shqipëri dhe Kosovë, sfida themelore mbetet
forcimi i institucioneve dhe shndërrimi i shtetit në shërbim të plotë të
qytetarit.
Krahasim: shtetet nordike përfaqësojnë modelin e
shtetit të mirëqenies, ku qytetari është në qendër të politikave publike.
Qytetari si burim i rendit
juridik global dhe shqiptar
Analiza kushtetuese dhe ndërkombëtare dëshmon se
qytetari është burimi i vetëm i legjitimitetit politik.
Në rastin shqiptar, ky parim ka dy dimensione:
shtetformues në Kosovë dhe demokratizues në Shqipëri.
Kur ky parim respektohet, lind demokracia
kushtetuese. Kur shkelet, lind autoritarizmi dhe dobësimi institucional.


