Brahim Avdyli: Indoktrim i çuditshëm
INDOKTRIM I ÇUDITSHËM
1.
Kaherë
më përcjellë
hija
e zbehtë e thënies së vjetër
e
vjen me arsytimet e veta,
veçantinë
e njerrë nga indoktrinimi
nxirrën
teza jasht rrethit të natyrshëm
sikur
i pandershmi
qenka
i pari
dhe
i nxjerrë të gjitha fjalët e potershme,
tradhëtija
na quhet liri
e
liria vetvritet me paliri!…
2.
Ashtu
vjen te indoktrinimi i masave
indoktohet
çështja e kthyer në rregulla
aq
sa pëlcet në zemër të lirisë
dhembja
jonë,
nuk
e di askush
se
cilat janë rregullat e çlirimit
kur
masa mëson budallëkun e madh
të
bëjnë induksion të plotë të lirisë,
të
papriturën
e
bëjnë si të mundur
dhe
e mundshmja dështon masovikisht,
e
ndyejnë mu në mes të emrit tonë
ata
që kurrë nuk kanë pasur
midis
nesh
trojet
e palçikura,
e
kuti i matjeve të tyre
nxirret
si monstër
e
pavërteta të shitet si e vërtetë!…
3.
Të
vjen keq
kur
shumica i beson asgjësë
së
verbërve të marrë nga nata,
parada
e improvizuar me shalvare
i
bjen tam-tumit të turpit-
Prizreni
flet pavetëdijen e vet,
e
Hoxha i Drenicës
nga
veçantitë e supozuara
na
i bjen tabanit
me
tërë zërin e tij
e
arsyetimi nxirret jashtë thelbit të vet!...
Kështu
trinohet
thelbësisht
baza
e pa bazë e çështjes,
mija
vite
po
futemi në terrinë
madje
na zhduket
qenia
jonë e veçantisë
doktrimi
është zëvendësuar
me
indoktrinim
sa
e vërteta
kthehet
në të pavërtetë
e
zhduket
fillimi
ynë
në
fundin e fundrrinës!...
5.
Këtu
kthehet
pyetja deri në gjenezë
të
vërtetën nuk e gjëjmë askund,
I
pari dhe I dyti
janë
dënuar turpshëm,
ata
e kthyen
tërë
rregullin përmbys
e
unë qeshë i pari
i
të vërtetës integrale të shqipes
por
askush nuk e njeh,
e
vërteta
është
përbaltur tërësisht
nga
ata që u dënuan
nëpër
thirrjet e tyre të pa bazë,
e
fjalorin tonë e pëlset shëmtini!...
Të Tjera
