Anton Marku: Cikël me poezi nga libri ''Hija e shiut''
Cikël me poezi nga libri ‘‘Hija e shiut’’, Anton Marku, BOTIMET TOENA, Tiranë, 2026
Sa
herë që historisë
i
ra lapsi nga dora
toka
ia përpiu këmbët
duart
ia gurëzoi vreshtave të gjyshërve
PAMBARIMISHT
Është
diçka
më
e vjetër se sa fjala
E
ngjizur
në
fillim të fillimit
Kur
parajsa
ende
nuk kishte emër
Një
frymë
që
lindi kohën
dhe
i fali jetë.
RRËFIMI
Trupi
i një mëkatari u kërrus
sikur
të kishte përtypur dy herë
të
njëjtën kafshatë
Mes
tij dhe Atij
një
fjalë shpirti
Mbi
librin e shenjtë
tha
tri herë besoj në Zot
I
veshur me falje
u
kthye të ngjyrosë
në
tavolinën e vet
trohat
e kohës së mbetur.
Populli
im nuk e deshi luftën
ai
e dinte se sa të shtrenjta janë
veshjet
e saj
Sa
herë që historisë
i
ra lapsi nga dora
toka
ia përpiu këmbët
duart
ia gurëzoi vreshtave të gjyshërve
Atyre
që vriteshin me plumbin e parë
me
dhëmbë ua përvjelte mëngët
I
rritur livadheve të veta
në
asnjë atdhe tjetër
nuk
e ktheu kokën.
OBORRTARI
Në
sofra ulej
pa
i larë duart
Për
rrënjët e tij
kërkonte
tjetër tokë
Deri
në fund të botës
i
shkoi pas të djeshmes
t’i
thotë diçka në vesh
Sytë
e tij
ngjanin
si litarët.
PA TAKT
Në
shtëpinë time
janë
shpeshtuar kollitjet
Trupi
nuk u bindet viteve
Goja
po rri më gjatë hapur
për
moshën që ka
Dashnoret
e fqinjit përballë
nuk
po më thirrin në emër
Dorës
gishtat
iu janë bërë barrë.
Anton Marku
Vjenë, 11.08.2026
Të Tjera
