Rrezart Kalaja: Irfan Salihu dhe goma që s’e fshin dot historinë

IRFAN SALIHU DHE GOMA QË S’E FSHIN DOT HISTORINË

Nga Rrezart Kalaja

Në karikaturë, Irfan Salihu ngjitet në shkallë me gomë në dorë. Përpiqet të fshijë shqiptarët nga dërrasa e historisë, ndërsa portretin e sulltanit e ngre aq lart sa piedestali rrezikon t’i shembet. Është një pamje qesharake. Por ideja që ajo godet është serioze.

Salihut i është raportuar pohimi se osmanët i sollën shqiptarët në Kosovë dhe u dhanë tokë. Çfarë rrëfimi bujar: një popull i tërë paska pritur me valixhe në dorë derisa t’i gjente sulltani një adresë! Po të ishte historia kaq e thjeshtë, historianëve do t’u mjaftonte një vulë doganore. Nuk do t’u duheshin burime, gjuhë, dokumente e kërkim.

Mund ta vlerësosh besimin tënd dhe, njëkohësisht, të mos ia falësh një perandorie të shkuar lindjen e popullit tënd. Mund të debatosh për sundimin osman pa i trajtuar shqiptarët sikur dolën nga një dekret i sulltanit. Feja është bindje personale; historia kërkon prova. Kur foltorja merr rolin e arkivit, gabimi nuk bëhet më i vërtetë vetëm pse shqiptohet me zë të lartë.

Ironia është se kjo lloj «mbrojtjeje» e shqiptarëve nis duke ua hequr rrënjët. Sipas saj, pa ardhur osmanët, shqiptari mezi paska ditur ku banonte! Pastaj vjen çudia: pse zemërohen njerëzit kur dëgjojnë se vendin dhe historinë ua paska dhuruar dikush tjetër?

Asnjë predikues nuk ka monopolin e shqiptarisë. Shqiptari besimtar nuk ka pse të heqë dorë nga historia e tij; shqiptari që beson ndryshe, ose nuk beson, nuk ka pse të kërkojë leje për t’i përkitur kombit. Kjo tokë nuk ka nevojë për një portier që të kontrollojë ndërgjegjen e njerëzve para se t’i pranojë në historinë e saj.

Prandaj goma e karikaturës mund të lodhet sa të dojë. Historia e shqiptarëve në Kosovë nuk fillon me ardhjen e osmanëve. Dhe një popull nuk zhduket nga e kaluara vetëm sepse dikujt i pengon të jetë aty.