Fejzulla Berisha: Përvoja historike e diplomacisë botërore dhe Kosova (2)
PËRVOJA HISTORIKE E DIPLOMACISË BOTËRORE DHE KOSOVA (2)
Mësime
nga historia për të ardhmen e shtetit të Kosovës

Historia e marrëdhënieve ndërkombëtare dëshmon se
asnjë shtet nuk e ka siguruar dhe konsoliduar pozicionin e tij vetëm përmes
forcës ushtarake apo të drejtës historike. Në të gjitha epokat, diplomacia ka
qenë instrumenti kryesor për mbrojtjen e interesave kombëtare, sigurimin e
njohjeve ndërkombëtare, krijimin e aleancave strategjike dhe forcimin e
subjektivitetit shtetëror. Për këtë arsye, përvoja historike e diplomacisë
botërore paraqet një shkollë të rëndësishme nga e cila Kosova duhet të nxjerrë
mësime të vlefshme për të tashmen dhe të ardhmen e saj.
Diplomacia si art i mbijetesës së shteteve
Që nga qytet-shtetet e Greqisë së lashtë e deri te
rendi modern ndërkombëtar, diplomacia ka qenë mekanizmi kryesor për zgjidhjen e
konflikteve dhe ndërtimin e marrëdhënieve ndërmjet kombeve. Edhe shtetet më të
fuqishme të botës kanë qenë të detyruara të mbështeten në diplomaci për të
ruajtur interesat e tyre.
Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, shumë
kombe arritën pavarësinë jo vetëm përmes luftës çlirimtare, por edhe përmes
betejave diplomatike. Historia dëshmon se fitoret ushtarake shpesh janë të përkohshme,
ndërsa fitoret diplomatike kanë ndikim afatgjatë dhe krijojnë legjitimitet
ndërkombëtar.
Pikërisht këtu qëndron një nga sfidat më të mëdha
të Kosovës. Lufta çlirimtare e popullit shqiptar dhe ndërhyrja e NATO-s në
vitin 1999 krijuan kushtet për lirinë e Kosovës, por konsolidimi i plotë i
shtetit kërkon vazhdimisht angazhim diplomatik të nivelit të lartë.
Rasti i Gjermanisë – diplomacia e durimit
strategjik
Një nga shembujt më domethënës është bashkimi i
Gjermanisë në vitin 1990. Për dekada të tëra, Gjermania Perëndimore nuk hoqi
dorë nga synimi për ribashkim, por ajo nuk përdori aventurizëm politik.
Përkundrazi, ndërtoi aleanca të forta me SHBA-në dhe vendet evropiane, forcoi
ekonominë dhe zhvilloi diplomaci të mençur.
Kur u krijuan rrethanat ndërkombëtare pas rënies së
Murit të Berlinit, diplomacia gjermane ishte e gatshme ta shfrytëzonte momentin
historik.
Edhe Kosova duhet të kuptojë se sukseset e mëdha
ndërkombëtare nuk arrihen përmes improvizimeve, por përmes vizionit afatgjatë,
unitetit kombëtar dhe partneriteteve strategjike.
Rasti i shteteve baltike
Estonia, Letonia dhe Lituania përbëjnë një shembull
tjetër të rëndësishëm.
Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik, këto shtete
zhvilluan një diplomaci shumë aktive, duke siguruar njohje të shpejta
ndërkombëtare dhe duke u integruar në Bashkimi Evropian dhe NATO.
Ato e kuptuan se pavarësia politike nuk mjafton
nëse nuk pasohet nga integrimi në strukturat ndërkombëtare të sigurisë dhe
zhvillimit ekonomik.
Ky është një mësim i rëndësishëm edhe për Kosovën,
e cila duhet të vazhdojë përpjekjet për anëtarësim në organizatat ndërkombëtare
dhe për thellimin e partneritetit me botën demokratike.
Rasti i Izraelit – diplomacia e mbijetesës
Izraeli është një ndër shembujt më të njohur të
diplomacisë moderne. Që nga themelimi i tij në vitin 1948, Izraeli është
përballur me sfida të shumta politike dhe të sigurisë.
Megjithatë, diplomacia izraelite arriti të sigurojë
mbështetje ndërkombëtare, të krijojë aleanca strategjike dhe të zgjerojë
njohjet diplomatike.
Përvoja izraelite dëshmon se edhe shtetet e vogla
mund të luajnë rol të rëndësishëm në arenën ndërkombëtare nëse kanë diplomaci
profesionale, institucione funksionale dhe objektiva të qarta kombëtare.
Kosova dhe sfida e njohjeve ndërkombëtare
Për Kosovën, sfida kryesore diplomatike mbetet
zgjerimi i njohjeve ndërkombëtare dhe anëtarësimi në organizatat globale.
Shpallja e pavarësisë më 17 shkurt 2008 përbën një
nga ngjarjet më të rëndësishme në historinë moderne shqiptare. Megjithatë,
procesi i konsolidimit ndërkombëtar vazhdon.
Përvoja historike e diplomacisë botërore tregon se
shtetet e reja shpesh përballen me pengesa të shumta. Edhe shumë shtete që sot
konsiderohen plotësisht të konsoliduara kanë kaluar dekada të tëra për të
siguruar njohje universale dhe integrim të plotë ndërkombëtar.
Prandaj, Kosova duhet të vazhdojë politikën e saj
të afirmimit ndërkombëtar pa lëshuar pe në çështjet që prekin sovranitetin,
integritetin territorial dhe rendin kushtetues.
Diplomacia ekonomike – dimensioni i ri i fuqisë
Në shekullin XXI, diplomacia nuk kufizohet vetëm në
marrëdhëniet politike. Diplomacia ekonomike është bërë po aq e rëndësishme sa
ajo klasike.
Shembujt e Singapori dhe Koreja e Jugut tregojnë se
fuqia ekonomike mund të shndërrohet në ndikim diplomatik.
Kosova duhet të zhvillojë diplomaci ekonomike
aktive, duke tërhequr investime të huaja, duke fuqizuar diasporën shqiptare dhe
duke promovuar potencialet e saj zhvillimore në arenën ndërkombëtare.
Diplomacia kulturore dhe fuqia e identitetit
Një element tjetër i rëndësishëm është diplomacia
kulturore.
Shumë shtete kanë arritur të forcojnë imazhin e
tyre përmes promovimit të kulturës, historisë dhe identitetit kombëtar.
Shqiptarët posedojnë një trashëgimi të
jashtëzakonshme historike, kulturore dhe shpirtërore. Kjo pasuri duhet të
shndërrohet në një instrument të fuqishëm diplomatik për afirmimin e Kosovës
dhe të kombit shqiptar në botë.
Përvoja historike e diplomacisë botërore dëshmon se
sukseset e qëndrueshme ndërkombëtare nuk janë rezultat i rastësisë, por i
strategjisë, durimit dhe vizionit afatgjatë.
Kosova ka kaluar një rrugë të vështirë drejt lirisë
dhe pavarësisë. Sot, sfida e saj kryesore nuk është mbijetesa fizike, por
konsolidimi i plotë i subjektivitetit ndërkombëtar.
Historia e diplomacisë botërore na mëson se shtetet
që arrijnë të kombinojnë legjitimitetin moral, aleancat strategjike, zhvillimin
ekonomik dhe diplomacinë profesionale janë ato që sigurojnë vendin e tyre të
merituar në rendin ndërkombëtar.
Prandaj, Kosova duhet të ndërtojë një diplomaci
aktive, të mençur dhe vizionare, duke ruajtur partneritetin e palëkundur me
Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke forcuar bashkëpunimin me Bashkimi
Evropian dhe duke e shndërruar çështjen e saj shtetërore në një histori suksesi
diplomatik të shekullit XXI.
Në fund, historia na mëson një të vërtetë të madhe:
shtetet nuk mbijetojnë vetëm me të drejtën që kanë, por edhe me aftësinë për ta
mbrojtur atë të drejtë përmes diplomacisë së mençur, aktive dhe largpamëse.
Kosova i ka të gjitha potencialet që ta realizojë këtë mision historik.



