Aurel Dasareti: Mos e lejo miun e kanalizimeve të shesë dhe të zbrazë vendin tënd nga të rinjtë dhe ekspertët
Mos e lejo miun e kanalizimeve të shesë dhe të zbrazë vendin tënd nga të rinjtë dhe ekspertët

Shqipëria
sundohet nga një grup qelbësirash të neveritshme që mbrojnë miun e
kanalizimeve. Shpopullimi dhe largimi i rinisë e ekspertëve nga vendi është një
plagë e rëndë sociale. Për ta ndalur këtë krizë vdekjeprurëse, shoqëria kërkon
angazhim qytetar, llogaridhënie nga politikanët, si dhe krijimin e kushteve
ekonomike e profesionale që i mbajnë njerëzit në atdhe.
***
Mos
u tërhiqni zvarrë nëpër baltë ditë pas dite - nxirrni të gjithë kufomat nga
dollapi në të njëjtën kohë.
Ata
tani janë ulur shumë të qetë në barkë (varkë-jaht) dhe ne e dimë se ku po
lundrojnë... thjesht duhet të bëjmë durim edhe për një kohë.
Shqipëria
po bëhet një republikë bananeje! Të gjithë politikanët në regjimin kriminal
antikombëtar kanë shumë për të fituar nga mosprekja e superyllit, qelbësit që
mban erë shumë më të rëndë tualeti sesa të tjerët në fushën e tij të ndyrësisë
kundër vendit dhe kombit shqiptar.
Por,
edhe politikanët gjysmë-analfabet e tjerë (ata nga opozita inekzistente) janë
ulur të qetë në barkë sepse e dinë se janë ulur në një shtëpi xhami. Të gjithë
kanë derrat e tyre në pyll, dhe më pas, gjëja më e mirë që mund të bëjnë është
të mbajnë një profil të ulët dhe të mbulojnë njëri-tjetrin. Por besimi në
demokracinë shqiptare është në rrugën drejt greminës.
Është
e mahnitshme se sa shumë hajdutë mendojnë se mund t’ia dalin mbanë duke treguar
vetëm një pjesë të së vërtetës. Mendoj se shumica e tyre e dinë se do të vijë
një ditë kur shtypi do të marrë rrugën e nxehtë për herë të parë dhe njerëzit e
varfër do të marrin shkopinjtë në duar.
Siguria,
besimi dhe shpresa, të gjitha këto po zhduken ngadalë por me siguri; banditë,
shërbëtorë të pabesë, politikanë të zgjedhur që ngrihen mbi ligjin dhe një
kryeministër i paligjshëm që mendon se është në rregull që Shqipëria (popullsia
e saj) të presë në radhë për ushqim dhe të largohet nga vendi. Është thjesht e
trishtueshme. Është sikur atdheu i paraardhësve të mi është humbur.
Mos
u besoni politikanëve, medias që e ka shitur veten, burokratëve, policisë,
gjyqësorit, institucioneve shëndetësore etj. Ata punojnë për veten e tyre, për
të mirën e tyre dhe jo për të mirën e popullit. Kjo bëhet për shkak të
korrupsionit, ku figurat/mjediset e autoritetit rregullojnë hyrjen e tyre në
bord dhe kujdesen për pushtet shtesë.
Ata
që kanë diçka dhe përpiqen të dalin kundër kësaj, kundërshtohen nga të gjitha
anët e shoqërisë.
Pse
mendoni se gazetarët dhe analistët “e zgjuar” nuk e ngrenë zërin në debatin
shoqëror? Ata nuk janë më budallenj sesa i dinë pasojat.
Bëhuni
pjesë e patriotëve të vërtetë për të mbështetur politikanë “të pastër” me
përvojë pune, deri në zgjedhjet e ardhshme. Tani është bërë shumë kritike ndaj
Shqipërisë dhe të ashtuquajturave “demokraci” perëndimore...
“Përshtypja
e një elite pushteti që beson se për ta vlejnë rregulla të ndryshme sesa për
shumicën e njerëzve”. Epo, po? Nuk ka dyshim se politikanët (e vetëshpallur)
nuk interesohen fare për atë që dëshiron populli. Ata ekzistojnë vetëm për
veten e tyre dhe do ta shkatërrojnë plotësisht Shqipërinë nëse lejohen të
vazhdojnë. Sa kohë duhet të presim që popullsia të zgjohet nga gjumi i tepërt
për të ndaluar mercenarët, tradhtarët, antishqiptarët, gënjeshtarët, hajdutët
dhe banditët të hyjnë në Kuvend?
Disa
këshilla të mira: sigurohuni që të keni kontroll duke i nxjerrë të gjitha
kufomat nga dollapi në të njëjtën kohë. A mund t’i imagjinoni parlamentarët
duke dhënë pak shpresë, pak hapësirë për fleksibilitet dhe ndoshta kreativitet
ekonomik? Modeli shqiptar bazohet më shumë në besimin tek shteti sesa në besimin
e shtetit tek ne.
***
Politikanët
kriminelë në vendet jodemokratike nuk largohen përmes demonstratave, por me
forcë.
Shpesh
është e vërtetë që regjimet autoritare dhe udhëheqësit kriminelë në vendet
jodemokratike rrallë heqin dorë nga pushteti vetëm për shkak të demonstratave
paqësore. Regjime të tilla shpesh kontrollojnë ushtrinë, policinë dhe median,
dhe ato shtypin ashpër opozitën popullore. Megjithatë, historia pikturon një
tablo më komplekse.
Modelet
historike
•
Ndryshime paqësore të pushtetit: Disa diktatorë janë detyruar të japin
dorëheqjen kur demonstratat bëhen aq masive sa paralizojnë të gjithë shoqërinë
dhe presioni nga brenda ose nga jashtë bëhet shumë i fortë (për shembull, gjatë
pjesës së parë të Pranverës Arabe ose "revolucioneve kënduese").
•
Përdorimi i forcës dhe grushtet e shtetit: Shpesh duhen elita të brendshme,
grushte ushtarake shteti ose luftë e armatosur për të rrëzuar udhëheqësit që
janë të gatshëm të përdorin dhunë të pakufizuar kundër qytetarëve të tyre.
•
Presioni i jashtëm: Sanksionet, izolimi ndërkombëtar dhe mbështetja për
opozitën shpesh luajnë një rol vendimtar së bashku me presionin e brendshëm.
09/08/2026


