Agron Tufa: Protestat - një epokë e re po fillon
PROTESTAT: NJË EPOKË E RE PO FILLON

Është
e pesta ditë që ndjek protestat civile në Tiranë, duke u përpjekur të lexoj mes
rreshtash. Vajza e madhe në pyet: "Babi, pse nuk reagon?" Mendoj se
ime bijë ka të drejtë; gjithkush duhet të reagojë. Dhe ja:
Do
të doja që në shesh të dilnin të gjithë ata, që kanë qoftë dhe një arsye për të
protestuar, të mundin frikën dhe të bëjnë të mundur rrëzimin e qeverisë së
korruptuar, plaçkitëse, shpopulluese e diktatoriale të Ramës, por dhe më gjerë:
t'i japin fund tranzicionit politik në emër të dinjitetit njerëzor e kombëtar.
Frika se mos përçahet, manipulohet dhe shuhet dhe kjo protestë, që bën thirrje
për revolucion - është e madhe. Nuk më pëlqejnë revolucionet (viktimat mes
shqiptarëve), por nuk besoj se plaçkitësit e qeverisë do të mund të guxojnë të
prekin jetën e cilitdo protestues. E njohin frikën
Do
të doja shumë që drejtuesit e protestës të marrin parasysh në ecurinë e
mëtejshme përvojën e lëvizjeve/protestave/revolucioneve të 15 viteve të fundit
në peisazhin politik ndërkombëtar dhe fatin e kauzave të tyre. Konkretisht,
disa shembuj të rëndësishëm:
1. Tunizia
Protestat
e nisura në fund të vitit 2010 çuan në largimin e presidentit afatgjatë Zine El
Abidine Ben Ali. Kjo ishte pika e nisjes së asaj që u quajt "Pranvera
Arabe".
Rezultati:
Regjimi u rrëzua, por pas shumë vitesh vendi përjetoi kriza të reja politike
dhe ekonomike. Pra, fitorja fillestare nuk e zgjidhi plotësisht problemin.
2. Egjipti
Miliona
protestues detyruan largimin e Hosni Mubarak.
Rezultati:
Qeveria ra, por më pas vendi përfundoi sërish nën një regjim shumë të
centralizuar. Kauza demokratike u realizua vetëm pjesërisht.
3. Armenia
Protestat
paqësore detyruan dorëheqjen e Serzh Sargsyan.
Rezultati:
Ky është një nga shembujt më të suksesshëm të dekadës së fundit. U arrit
ndryshim real i pushtetit dhe reforma të konsiderueshme.
4. Sri Lanka
Protestat
masive për krizën ekonomike detyruan largimin e presidentit Gotabaya Rajapaksa.
Rezultati:
Presidenti iku, por problemet ekonomike vazhduan për një kohë të gjatë.
5. Serbia
Pas
tragjedisë së Novi Sadit, protestat studentore u shndërruan në lëvizjen më të
madhe qytetare të viteve të fundit. Kryeministri dha dorëheqjen, por pushteti
kryesor politik nuk u rrëzua.
Çfarë
mund ta bëjë lëvizjen e protestave të suksesshme në përmbushjen e një misioni
të kauzës shoqërore e politike?
Shanset
rriten ndjeshëm vetëm nëse kauza e Zvërnecit shndërrohet nga një protestë
mjedisore në një lëvizje të gjerë kundër korrupsionit, shpopullimit, kapjes së
shtetit dhe modelit të qeverisjes, duke tërhequr grupe, shtresa e interesa
shumë më të gjera shoqërore. Kjo është ajo që ndodhi në Armeni.
Në
Shqipëri ka shumë më tepër arsye për kauzën dhe domosdoshmërinë e fshirjes së
klasës parazitare politike nga viti 1991 e deri më sot.
Prandaj
pyetja vendimtare nuk është nëse protesta e Zvërnecit do të vazhdojë edhe një
javë më shumë, por nëse protesta do të arrijë të kthehet në një lëvizje
kombëtare me bazë shumë më të gjerë sesa mbrojtja e një territori të vetëm.
Historia tregon se pikërisht aty fillon mundësia reale e ndryshimit të
pushtetit.
Një
epokë e re ka filluar. Padyshim. Duhet mbështetur kauza, por duhet pasur
syçeltësi nga mjeshtërit e manipulimeve. Kryefjala duhet të jetë interesi dhe
krenaria kombëtare e lënduar thellësisht. Dhe zbutja e kësaj fyerje e lëndimi
është shporrja sa më parë e qeverisë Rama e Rilindja, si turpi më i ulët që
duruan shqiptarët këto 13 vitet e fundit rrënimtare.



