Vladimir Shyti: Ku u fshehën yjet e qiellit!?
Ku
u fshehën yjet e qiellit!?
Në
ëndërra shoh yjet e qiellit,
Kallzat
e grurit njomur nga vesa,
Hëna
si zjarrë lozte me yjësit,
Ne
i numëronim me gishtat përpjet.
Ku
vajtën yjet,përse u fshehën?
Hëna
përse ndritë e zemëruar?
C’ndodh
me pafundësinë e hapsirës?
Ku
dhe xixëllonjat janë larguar.
Atmosferë
e ndotur nga mbetje toksike,
Tymnaja
e pluhura nga miliarda oxhaqe,
Dhe
yjet si veshukë të argjendë,
Kanë
shuar ngadalë kandilat e tyre.
Bota
kapitaliste shqyen planetin njerzor
Dhëmbë
të hekurtë ngulen mizorisht në të,
Tashmë
përjetësisht do të jenë të dënuar,
Veprimet
e njeriut nuk do të rroken kurrë.
Po
vdes mikja jonë,natyrë e shenjtërisë,
Yjet
nuk i’a ndrisin më udhën rrugëtarit,
Kozmonaut
të fala bëju yjve të qiellit!
Shkencëtarë
bëhuni roje të gjithësisë!
Dua
të luaj me velin tënd zonja natyrë,
Si
lule e varur tek Ti të qëndroj hareshëm,
Të
ndjej aromën tënde në shi e në diellë,
Në
çdo tingull të të ndjejë përshërimën.
