Neki Lulaj: Diçka po më mbyt

Neki Lulaj

Diçka po më mbyt

Diçka brenda vetes më currit, fort  më sëmbon

Si gjinkalla në vapë po më zukat nëpër hije.

Qielli më është bërë gurë e era bishë po frymon

Në kohën e pakohë diçka  sikur  një mur po më bie.

Lëngata si futë e zezë vitesh po djeg  si në vapë

Kur dëgjoj fyerjet, batutat  e pëplase si gjela.

Dashuria po më thahet si kashta e thatë në mullar

Kur mësoj se si nga kosherja amë po ikën bleta.

Atje ku tokës i vjen era nënë dy gjinj do ia puthë.

I vjen era babë e  oxhak-ju shulloheni nën hije.

Ju medriokët harruat fjalën besën që dhatë në luftë

Jeni shndërruar në kasap votash e  në kusarë lirie.

Zabelin e mëkatëve kurrë s`do t`ua falë.

Mallkimi ju zë peng dhe koha do ju dënojë.

Në Purgatorin e Dantes shpirti do ju digjet në zjarr.

Këtë dënim e kanë  tradhëtarët në këtë botë.