Hazir Mehmeti: U mbajt takimi “Shpirti Mërgimtar” në Skënderaj

1h më parë

U MBAJT TAKIMI “SHPIRITI MËRGIMTAR” NË SKËNDERAJ

Detyra e poetit nuk është të tregojë rrugën, por të zgjojë mallin. (Hermann Hesse)

Nga Hazir Mehmeti, Vjenë

Mërgimtarët krijues nga shumë vende të ardhur në vendlindje, u priten nga grupi organizues të aktivitetit letrar, Agim Gashi, Smajl Lushtaku dhe Mehdi Hyseni. Shtëpia e Kulturës “Hasan Prishtina” me sallën e saj të aktiviteteve u ringjall në gushtin mërgimtar. Ishte aktiviteti i parë letrare themelues i titulluar “Shpirti Mërgimtar” i cili synohet të mbetet në historinë e aktiviteteve letrare viteve që vijnë aq të munguara në këtë komunë.

Në emër të nismëtarëve përshëndeti Mehdi Hyseni, kurse në emër të Drejtorisë për Kulturë, Rini dhe Sport, drejtuesja e saj Kosovare Ahmeti. Rreth mërgimtarëve krijues dhe rolin e tyre në krijimtarinë kombëtare mbajti fjalë shkrimtari i njohur galicas, Bedri Tahiri me titull “Mërgata-krenaria jonë”. “ Sot, po ndjehem i nderuar dhe i privilegjuar që po më jepet rasti t’u drejtohem mërgimtarëve tanë, të cilët, si ambasadorët më të mirë, me punën dhe veprat e tyre, na bëjnë krenarë para gjithë botës.

Mërgata shqiptare, si gjithmonë, edhe sot, mbase më shumë se kurrë, po luan rol të madh në ruajtjen e identitetit tonë kombëtar në dhe të huaj. Realisht, në mërgim vajtën thuajse më të mirët, ata që këtu u bënë halë në sytë e shkelësve mizorë serbë dhe të kukudhëve trutharë, të cilëve u kishte marrë koka erë. Ajo vepron kudo në globin tokësor dhe përbëhet nga pjesëtarë të të gjitha hapësirave shqiptare”.

Nga krijimtaria e tyre lexuan poezi mbi njëzet krijues nga shumë vende ku jeton mërgata jonë. Kishte dhe takime emocionale mes krijuesish moshash të ndryshme të lidhura me jetën në të kaluarën e Skenderajt.

Unë, autori i shkrimit, e lexova poezinë “Loti që flet”, kushtuar vajzës sime Dr. Vlora Mehmeti-Tërshani e cila na bëri krenar duke e përfaqësuar Universitetin e Vjenës, në dhjetëra kongrese e konferenca shkencore në botë, më i njohuri Kongresi në SHBA, Washington, në vitin 1912. Poezia.

LOTI QË FLET

Nuk mundem

Jo, jo, fjala nuk del

Fjala u be lot e loti jetë

Det mbi det, loti që flet

Vlora ime, ti vjen ashtu si ishe

M’i fshin lotët

Nuk doje të qanim,

Na doje vetëm të qeshur

Ashtu siç ishe vetë

Në Sallën Solemne shpërthyen sythet

Doktor Vlora Mehmeti- Tërshani përshëndetë

Besmirin në krah me Gradë Akademie

Ne të lumtur, në gaz e krenari

Sot kthehem aty, të takoj përsëri

Para me del buzëqeshja jote

Shkëlqim nuri arbëror epokash

Tani shndrit mbi ne meteor n ‘përjetësi

(H.M. Vjenë, shtator 2019)

Për pjesëmarrje grupi organizues ndau mirënjohje secilit krijues që u paraqit për lexim. Unë isha i pesëmbëdhjeti në radhë. Njëri nga nismëtarë e themelimit të këtij aktiviteti, Agim Gashi, më dha mirënjohjen para publikut në emër të organizatorit. Kur e dëgjova Agimin: “Me kënaqësi ia ndaj këtë mirënjohje profesorit tim në Gjimnazin Gjergj Kastrioti-Skënderbeu në Drenas. Profesori më kujtohet mirë që nga ajo kohë e largët gjysmë shekulli”. Unë, me mallin e kohës që nuk kthehet ndjeva emocione të forta për dy arsye; : loja teatrale si normalist para gjysmë shekulli në teatrin e vjetër dhe qyteti ku nisa jetën e re si nxënës dhe ku fillova së pari mësimdhënien. Po merrja mirënjohjen nga ish nxënësi im poet Agim Gashi, pikërisht në Skënderajin ku luftohej për hapje klasash në gjuhën shqipe për herë të parë.

Isha gjenerata e parë e gjimnazit të hapur pak para demonstratave të vitit 1968. Para syve më vinte i Madhi Shaqir Berani, drejtor i cili vinte krenar korridorit drejt klasës. Nuk dua ta kujtoj sulmin barbar ndaj tij nga huliganët e paguar nga pushteti armiqësor i asaj kohe kur rridhte lufta për shkollim e dije si forca e kombit. Ajo luftë ka heronjtë e saj mes tyre shndrisin Prof. Shaqir Berani e Prof. Idriz Berani me shumë shokë.

Përulja ime para statujës madhështore të Komandantit Legjendar Adem Jashari më dha forcë e shpresë. Dy hapa tutje, zëri i fuqishëm nga altoparlanti në gjuhë bajate më dërmoi duke më ringjallur sërish Profesorin tim Shaqir Berani me fytyrën e gjakosur nga goditja e shufrës metalike, “shpërblim” nga hapja e klasave shqip ku mësues ishte Heroi i Kombit Shaban Jashari. Leotrim Ahmeti me Abetaren e tij të pa mbaruar qëndronte porosie në ruajtjen dhe ndërtimin e lirisë. Liria ndërtohet me mësim e dije, respekt e dashuri.

Poetët gjithmonë janë opozitë!