Etiketë: Ilir Çumani

Ilir Çumani: Havzi Nela – koha që vrau njeriun dhe historia që e mban gjallë poetin

Më 10 gusht të vitit 1988, në motet dhe grahmat e fundit të një prej diktaturave më të egra të bllokut komunist të Lindjes, në një qytet verior të Shqipërisë së izoluar nga bota e qytetëruar prej afro 45 vjetësh, pikërisht në Kukës, u var një NJERI… Nuk ishte kriminel, nuk ishte vrasës dhe as një grabitës. U var një mësues dhe një...

Ilir Çumani: Dy Shqipëritë…

Sot, kemi dy Shqipëri brenda të njëjtit territor, të njëjtit shtet dhe të njëjtit realitet politik, social dhe ekonomik. Njëra Shqipëri ngrihet në lartësinë e kullave, fasadave dhe spektaklit të pushtetit. Tjetra qëndron në rrugë, përballë Kryeministrisë, duke kërkuar llogari, përgjegjësi dhe një tjetër mënyrë qeverisjeje...

Ilir Çumani: Fotografia që u bë simbol i varfërisë në Amerikën e vitit 1936

Një imazh autentik, por me një histori që, me kalimin e viteve, është zbukuruar me elemente të pakonfirmuara. Ka fotografi që nuk plaken kurrë dhe njëra prej tyre është kjo, e realizuar në vitin 1936, e cila edhe sot vazhdon të prekë miliona njerëz në mbarë botën. Në të shihet një baba i ulur në një kasolle...

Ilir Çumani: Përtej maskës politike, veprat e mira janë ato që e dallojnë njeriun nga antinjeriu…

Prej vitesh, (që nga viti 2018), deputeti i Kuvendit të Shqipërisë, Agron Shehaj, ia ka dedikuar pagën e tij gjashtë vajzave jetime nga Kukësi. Nëse ky angazhim është mbajtur në mënyrë të vazhdueshme, ai nuk përfaqëson thjesht një akt bamirësie, por një mesazh të fortë moral, që dëshmon se politika mund të mos jetë vetëm...

Ilir Çumani: Konica, Noli, Ali Asllani dhe Migjeni përballë një pushteti që e nxjerr “mbretin” lakuriq…

Po të ngrihej sot Konica nga varri, nuk do të kishte nevojë të shpikte personazhe. Do t’i mjaftonte të hapte dritaren e studios së tij dhe të sodiste teatrin e përditshëm të pushtetit. Ai do ta mprehte penën jo për të shpifur e as për t’u hakërryer, por për të bërë atë që dinte të bënte më mirë: të demontonte me ironi e mendjemprehtësi fasadën e...

Ilir Çumani: E bekuar kjo protestë e bukur rinore

Ajo që po ndodh sot në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, në sheshet e ndryshme të Shqipërisë dhe në shumë sheshe të kryeqyteteve të botës, kudo ku janë emigrantët shqiptarë, që nga dita e parë e protestës e deri më sot, na kujton se zëri më i rëndësishëm nuk vjen nga institucionet, as nga zyrat e pushtetit, as nga ekranet që me tam-tamet e tyre prodhojnë opinione të gatshme...

Ilir Çumani: A ka ardhur koha që moçali mediatik në Shqipëri të braktiset…!?

Ajo që panë drejtpërdrejt të gjithë shqiptarët, i madh e i vogël, çdo fëmijë, çdo i ri e plak në ekranin e Top Channel, gjatë emisionit “Shqipëria Live”, në përballjen e një interviste të tensionuar mes Kryeministrit Edi Rama dhe gazetares Sidorela Gjoni, ishte shumë më tepër sesa një debat i zakonshëm televiziv...

Ilir Çumani: Pse Shqipëria e miliardave të pakicës kleptokrate në pushtet nuk e ndal dot uraganin e protestës popullore...?

Prej afro tri dekadash, Edi Rama ka qenë pothuajse gjithmonë në majat e pushtetit shqiptar: ministër, kryetar bashkie dhe kryeministër. Një periudhë kaq e gjatë do të duhej ta kishte transformuar Shqipërinë jo vetëm në fasadë, por më së shumti  në jetën reale të qytetarëve. Do të duhej të kishte krijuar mirëqenie, siguri ekonomike...

Ilir Çumani: Zvërneci, Rrjolli dhe kriza e besimit publik

Debati i fundit për Zvërnecin dhe Rrjollin nuk është thjesht një debat për dy hapësira bregdetare. Në thelb, ai po shndërrohet në një provë të madhe për mënyrën se si Shqipëria e koncepton zhvillimin, raportin me territorin dhe vetë kuptimin e interesit publik...

Ilir Çumani: Shqipëria nuk është një njeri…!

Ka kaluar më shumë se një dekadë që pushteti përpiqet të ndërtojë një mit të rrezikshëm politik: idenë se Shqipëria identifikohet me një emër të vetëm, me një figurë të vetme, me një njeri të vetëm. Për vite me radhë, Edi Rama është paraqitur si “marka” që i jep fytyrë Shqipërisë në botë, si njeriu që e bëri vendin të dukshë...

Ilir Çumani: Zëra që përbashkonin një komb

Shqipëria e dekadave të izoluara ishte një nga ato hapësira ku realiteti shpesh merrte ngjyrë gri, nën peshën e një shoqërie kolektive të lodhur dhe të paorientuar drejt së ardhmes, ndërsa shpresa përpiqej të gjente forma të tjera mbijetese, të heshtura, por këmbëngulëse. Ishte një kohë kur horizontet ngushtoheshin jo vetëm...

Në Fokus