Që nga çasti i parë kur shpërtheu drita e parë e “Flakës së Janarit”, unë jam ndier si një pjesë e pandashme e këtij manifestimi të flakët. Ishte si një thirrje që rezononte në shpirtin e secilit, një ftesë për të qenë dëshmitar të zgjimit të një fryme që nuk shuhet, për të ndjerë dhe për të jetuar...
Sot, kur po shenjëm 80 vjetorin e njërës prej tragjedive më të errëta të historisë sonë, Masakrën e Gjilanit, kujtesa jonë kolektive na fton të ndalemi e të reflektojmë mbi një nga aktet më apokaliptike që ka ndodhur në këto troje. Ky përvjetor nuk është vetëm një moment përkujtimi, por edhe...
Afati i provimeve u afrua si një stuhi e butë, e mbushur me tension dhe pritje. Çdo ditë përgatitesha me një ndjesi të dyfishtë: një kureshtje për të parë rezultatet e punës sime dhe një pasiguri për të kuptuar ku ndodhesha në këtë rrugëtim të ri. Ishte si një pasqyrë që do të reflektonte...
Pas përfundimit të shkollës së mesme, një dëshirë e thellë më shtynte përpara – ajo për të përmbushur amanetin e babait, një fjalë e thënë me dashuri dhe besim, kur ende isha vetëm një nxënëse e shkollës fillore. “Vazhdo studimet,” më thoshte ai me një zë të qetë, por të ngrohtë...
Kohët e fundit, në valën e pritjeve të gjata dhe ëndrrave të papërmbushura, dëgjojmë se Kosova ende duhet të pres jashtë dyerve të Këshilli Evropian. Dhe shtrohet pyetja: edhe sa do të zgjasë kjo pritje? Sa kohë duhet të qëndrojë Kosova në këtë korridor të pafund, duke u shtrirë drejt një horizonti që herë...
Çdo fund vit, sikur të ndjekim një ligj të pashkruar të zemrës, mblidhemi në frymën e një rituali familjar që na ka rrënjosur kujtimet dhe traditat më të çmuara. Me kujdes dhe dashuri, përgatitemi të dërgojmë urime te çdo mik, çdo njeri që ka prekur jetët tona, dhe te familjarët që na...
U bënë shumë vite, që jam hyrë në një rrugëtim të thellë, të pandalshëm dhe intensiv të hulumtimit dhe shkrimit për të burgosurit politik shqiptar të Kosovës. Ky angazhim nuk është vetëm një përpjekje akademike apo profesionale, por një thirrje e brendshme, një detyrë morale që më lidh me historinë dhe dhimbjen e popullit tim ...
Kam dëgjuar me vite të tëra përshkrimet që Tefiku më fliste për Poloninë – një vend që në fjalët e tij ngjante si një kornizë e artë, ku kultura dhe bukuria natyrore bashkoheshin në harmoni të përkryer. Ai e kishte vizituar Poloninë herë si udhëtar i vetmuar, herë me miq të tij që...
Të qash – ky akt i thjeshtë dhe i fuqishëm, një shpërthim i pastër i ndjenjave që dëshmon se brenda trupit tonë të brishtë rreh një zemër e gjallë, e ndjeshme. Lotët, qofshin ata të gëzimit apo të hidhërimit, janë vula e përjetshme e humanizmit tonë. Ata janë zëri që shpërthen kur fjalët nuk...
Ishte dhjetori i vitit 2003, kur Besa Luzha, si Koordinatore e Programit në Friedrich Ebert Stiftung (FES) në Kosovë, një fondacion gjerman që promovonte zhvillimin e politikave ekonomike-sociale dhe çështjeve gjinore në bashkëpunim me partitë politike dhe projekte të orientuara...
Rrugën nga Bostoni drejt Nju Jorkut vendosëm ta përshkojmë me autobus, sikur të shijonim një udhëtim të gjatë në një vend ku distancat janë si frymë në hapësirën e madhe të botës. Këtu, ku qielli dhe toka duket se zgjaten pafund, 300 kilometra na dukeshin si lojë, një shaka e...
Jeta në Boston rridhte me ritmin e saj të vrullshëm, si një simfoni e qytetit që nuk ndalej kurrë. Ditët ngjanin me dallgët e detit aty pranë, të pafundme në energjinë e tyre dhe plot gjallëri që mbushte çdo cep të kësaj metropole. Planet tona, si zogj të lirë, fluturonin nga një ide në tjetrën, dhe në atë natë pritjesh ...
Shpesh mendimi im humbet në kufijtë e misterit të madh, duke kërkuar përgjigje për atë forcë të pashpjegueshme që na lidh me atdheun si një nyjë e shenjtë, e paprekshme nga koha dhe harresa. Çfarë është vallë kjo dashuri, e thellë dhe e pangjashme, që i tejkalon të gjitha ndjenjat e tjera, duke...
Pas viteve të '90-ta, një horizont i ri u shfaq për ne, dhe çdo hap që ndërmerrnim na çonte drejt saj – Shqipërisë, të cilën gjithnjë, me një përzierje dashurie dhe dhimbjeje të thellë, e quanim thjesht dhe me shpirt, NËNË.Në errësirën e asaj kohe robërie, ku shpresa dukej e zbehtë...
Ne ende ishim nën qiellin italian, por momentet po kalonin si një ditë që zbutet ngadalë në horizontin e largët. Arta, e ndjeshme ndaj ndarjes që po afrohej si një hije e gjatë, me gjithë dashurinë dhe kujdesin e saj, ndihmonte në përgatitjen tonë për këtë pjesë të fundit të udhëtimit...
Bullgaria, vendi i qëndrimit të shumë rilindasëve tanë, një hapësirë ku çdo gjë duket se ndriçon me një dritë të veçantë të historisë dhe kulturës së lashtë. Në verën e vitit 1976, pas përfundimit të provimeve në fakultet, unë dhe Tefiku morëm një vendim që do të na shoqëronte për vite me...
Pas kthimit nga studimet në Prishtinë, jeta vazhdoi të rrjedhë me ritmin e saj të zakonshëm, ndërsa kujtimet e udhëtimeve na ngushëllonin si një strehë e ëmbël. Shpesh rikujtonim ato ditë të stuhishme studentore, që ishin kthyer në temën tonë të preferuar për biseda. Erdhi vjeshta, dhe...
Ishte një fillim korriku me një shije të ëmbël të diellit dhe dëshirës për të udhëtuar, por horizonti ynë mbetej pezull, si një ëndërr e gjatë e verës që ende nuk po bëhej realitet. Për disa vite, kishim dëshiruar me të madhe një pushim që na çonte larg, në brigjet e Qipros së ngrohtë, mes aromës së detit dhe...
Udhëtimet tona, zakonisht ishin thjesht unë dhe Tefiku – një ritëm i ngadaltë, i mbushur me biseda të qeta dhe çaste të paharrueshme. Ndonjëherë Arta ose Agoni na bashkoheshin, duke sjellë me vete një shkëlqim tjetër, por gjithmonë udhëtimet tona kishin një magji të veçantë, një elegancë të heshtur që i shoqëronte në kujtesën tonë...
Në vitin 2015, Arta fitoi një bursë për Bolonjë, Itali, për të ndihmuar në zhvillimin dhe mbarëvajtjen e mësimit me studentët. Kur vendosi të marrë edhe fëmijët me vete, na ftoi që t'i bashkoheshim, dhe ne, me gëzim, menduam se ky ishte një rast i mrekullueshëm për të kaluar më shumë kohë në këtë vend dhe për ta njohur më mirë...
