E mbylla gazetën dhe dola te Rrapi. Gjokun e lidha nën hije, i vara armët në një degë. Vapë. Uji i Shadërvanit gurgullonte gur më gur. Kamarieri m’i solli dy shtama me verë. Matanë rrugës, shumë rrallë kalonin kalimtarë të rastit. O Imzot, sikur t’i kishte përbirë toka. Po, ku humbi i...
Ditë. Dielli dy shkopinj mbi Sharrin Plak në perëndim e kishte kapur në grusht Kryeqendrën kulturore të shqiptarëve, dhe Qytetin e dy Universiteteve. Matanë maleve kullosnin dhentë. Ujku në një përrua u kishte vënë pusi. Bariu i biente fyellit. Ama, ia kishte marrë një kënge...
Që në fillim ju falemnderohem për bashkëpunim, për rolet që do të ishte mirë t’i luani ju vetë o heronj të gjallë, që e gjeni veten në këtë groteskë idilike. Edhe aq më tepër për patriotët e vonuar, që vetëm ju mund t’i gjakoni me aq dashuri e besnikëri…
Koha e ngjarjes: Vitet e ndryshimeve demokratike, kur rrufjanët,“patriotët” e vonuardhe kulturofagët i prinin popullit për në liri dhe i forconin radhët e tyre në policinë letrare me kulturofagë, gjysmëanalfabetë dhe këlyshë me zgjebe për të kurdisur linçe intelektuale dhe për të krijuar...
Brekët e kuqe, që në fëmijëri “intelektualit” shqiptar, ia veshi Beogradi. Edhe, e arsimoi që nga shkolla fillore në gjuhën e gjyshes dhe nënës tij komuniste, duke e shëtitur nëpër Jugosllavi me vende pune dhe poste partiake: gazetar, korrespodent i “Rilindjes” në Prishtinë nga Shkupi...
Im Atë Emin Çeliku, kaçak mali me mauzerrin nateditë gjithë jetën hedhur krahut e mbi krye në shtrat, “nagëntin” me fishek në gojë, hanxharin nën jastëk me mollët e kuqe të iltaljanit, dhe “kashikarat” e serbit (dardhat “turke”) në xhepat e strukes pas dere, si fëmijë sugar i pushtuar nga ajo...
Shkupin Historik, përveç partive politike, hajdutëve mes dite plaçkitës, dhe korrupcionit patiak para syve të policisë të shtetit “përbashkët”, e rrezikon edhe një organizatë e re “humanitare”: “staro kupujem” (Vjetërsira blej)! Edhe mua, pas gjithë kësaj tregtie policore partiake, më hidhet të bërtas në Shkup”: edhe, Unë: plehëra, blej!...
Omer Kaleshi (1932 - 2022), pas shumë udhëtimesh, pikturimesh dhe ekspozimesh në Stamboll, Romë, Vjenë, Mynih, Londër, Selanik, Beograd, Hagë, Shkup, Tiranë, Prishtinë etj. Në vitin 1956 nga Turqia, vendoset përfundimisht në Paris...
U gëzuam, se: e varrosëm Partinë Komuniste Jugosllave me nderime, fjalime festive, dhe lule mbi varr. Po, ajo Sot: u zgjua lugat. Erdhën Neokomunistët e partive politike. Tinarët pasmesnate, ende na i rrokullisin nëpër Shtëpi. Lëmësh, i bënë institucionet e Shtetit të “përbashkët”. Edhe, pse: ato të...
Omer Kaleshi (1932 - 2022) pas shumë udhëtimesh, pikturimesh dhe ekspozimesh në Stamboll, Romë, Vjenë, Mynih, Londër, Selanik, Beograd, Hagë, etj., në vitin 1956 vendoset përfundimisht në Paris ku vazhdon të krijojë, ekspozojë dhe të jetë vazhdimisht i kërkuar për tablotë e tij...
Im Atë, shpesh e përsëriste një urti popullore: uji që nuk ecë, nuk pihet... Dhe, unë i biri i tij sot bëj një krahasim me partitë politike shqiptare. Imzot, janë si uji që nuk ecin. Vite me radhë janë hurdha, ku notojnë të njëjtit individë. E mirreni me mend, çka mund të jetojnë në hurdha...
E nis këtë libër, jo rastësisht me një thënie të Fan Nolit:“KULTUROFAGËT, krimba të verdhë me kokë të zezë, që rriten në plagët e infektuara të Shqipërisë në lëngim, këpushë, që mund t’i coptosh, po jo t’i çqitësh nga trupi që kafshojnë e thëthijnë… që t’i çqitësh këta nga kolltuku duhet t’u preç jo vetëm...
Herët në mëngjes, me Ditë të mbarë në Lagjen “Serova” nr. 59 (Shtëpinë e Gruas Besnike), mes Shkupit, që ma dogjën rrugaçët politik “muslimanë kuqezi” ose, politikanët pa brekë, në shtetin e “përbashkët” të Njerkës. Krah për krahu me “vëllezërit” e Xhadisë, kopila nateditë pas dere për së dyti herë...
Partia Neokomuniste, me vite na e ndaloi edhe rakinë e rrushit si shqiptarë. Përpak, desh na bëri me dhunë si popull “musliman” para syve të Botës. Mos, them: edhe atë ujin e burimeve të “Përronit Thanës”, rakinë e dëllinjave?! Është “haram”, tha: Edhe, Mikja Di me Dy shtama verë...
Libra të hedhur andej - këndej nëpër skenë. Një tavolinë pune dhe një karrige. Mbi tavolinë një gjygim me çaj rusi. Një shtrat pranë dritares. Një fotografi e Skënderbeut në mur me përkronaren me dy brirë në kokë. Përkarshi saj, një e Adem Jasharit me mitrolezin me dy këmbë mes maleve… Edhe një tjetër e Jusuf Gërvallës me...
Në Shtrat, m’i solli në shtëpi Lam Lami i Qabesë Dy ibrikë me raki: njërin me raki rrushi, dhe tjetrin me raki dëllinje. Në bisedë e sipër m’i deshifroi edhe targat e regjistrimit të makinës (xhipit): SK - VB 032. Simbole, që sipas tij donin të thonin: “Vabilonsko Bratstvo”. Përkthim në gjuhën shqipe, sipas...
Jo, këlyshë me zgjebe të partive politike, që ndërseheni tinëz pas shpine! Nuk vdes Kalosh ?eliku, fushëbetejë mes maleve me Penën me Dy tyta në krahë për Liri! Shkaku, se: Gji i kanë dhënë, si fëmij në Katund: Tri Zana të Maleve Shqiptare. Edhe, pse ju i jepni Sot, gji me Hojdodole...
Qerim Arifi u lind në Preshevë, më 22 shkurt 1946. Shkollimin fillor e kreu në Preshevë, kurse shkollën Normale dhe Fakultetin Filozofik (Dega e gjuhës angleze), në Universitetin e Prishtinës.Ka punuar në arsim, por pjesën më të madhe të punës së...
Edhe, sipas komunikimit përmes E -mailit dhe mesazheve me Hënoren, poezi të cilat nuk do t’i publikoj në këtë Libër, shkaku ruajtjes të identitetit të Poetes, që poezia patriotike dhe Dashuria për “Atdheun, Burrë pa Grua” e kishin sjell në depresion të thellë shpirtëror, dëshprim...
Moti kohë, nateditë e vrisja mendjen sesi të shpetoj nga “miqtë” e mi dhe Zonja Xhadi. Rrospitë meshkuj, që papritmas këmbën përmbi këmbë më uleshin në tavolinë për një kafe. Ditën e nesërme më shanin pas shpine. Publikisht e them në këtë shkrim profetik, unë nuk...
