Mihal Gjergji: Qëndroj i kapur pas një reje

Mihal Gjergji

QENDROJ I KAPUR PAS NJE REJE

Më mbiu syri te një Zanë

Si xhinde, zbriti në qytet

E shpirti dridhet si kambanë

Se s'vlejne as nje, as njeqind jetë

Mëndafsh i flokut erëmirë

Sperkatur nur e dritë hëne

(Peisazh i vjeshtes paska ngrirë

Teksa shikon fytyren tënde!)

Dhe buzë e bukur si tastjerë

Plot harmonikë, ku dehet deti

Ç'Moxart nga lart kerkon t'i bjerë

Gjersa s'pranon nje dore poeti ?!

Dy sy te thelle si terr i nates

Ku rrjedh Danubi perçeshkumë

Me zgjuan mitet e balades

Per nje Kreshnik e nje Ajkunë

S'e di pse iken larg prej meje

Me moshën time s'di se ç'ngjet

Qendroj i kapur pas nje reje

Dhe pres te digjem nga rrufetë!

Tiranë, Prill 2016.