Don Fran Sopi: Dita e kthimit të Shën Palit Apostull është një thirrje për shndërrim të vërtetë

Dita e kthimit të Shën Palit Apostull është një thirrje për shndërrim të vërtetë

Shkruan: Don Fran Sopi

Dita e Kthimit të Shën Palit Apostull është një nga ditët më të rëndësishme të kalendarit të Kishës katolike, sepse përkujton një nga momentet më vendimtare të historisë së krishterimit. Shën Pali, i njohur më parë si Sauli i Tarzusë, ishte një njeri i vendosur dhe i apasionuar për Judaizmin.

Ai e përndiqte me çdo mjet të mundshëm komunitetin e parë të krishterëve, sepse e konsideronte atë një kërcënim për besimin dhe ligjin e tij. Por në rrugën e Damaskut, ai përjetoi një ndryshim të jashtëzakonshëm: ai takoi Zotin dhe u kthye nga përndjekësi më i ashpër në apostullin më të zjarrtë të Ungjillit. Ky moment nuk ishte vetëm një ndryshim i besimit, por një ndryshim i thellë i jetës dhe i identitetit të tij.

Shën Pali nuk ishte thjesht një njeri që ndryshoi besimin. Ai ishte një farizian i bindur, i edukuar në shkollën e Gamalielit, me një njohuri të thellë të Ligjit dhe me përkushtim të plotë ndaj Judaizmit. Për këtë arsye, ai e konsideronte krishterimin si një devijim të rrezikshëm. Ai ishte përndjekësi më i ashpër i komunitetit të parë të krishterëve, duke i arrestuar dhe dërguar në burg ata që besonin në Krishtin. Por në rrugën e Damaskut, ai u përball me një dritë dhe një zë që i ndryshuan jetën: “Saul, Saul, pse më përndjek?” (Veprat e Apostujve 9,4).

Kjo përvojë tregon se kthimi i Shën Palit nuk ishte një ndryshim i jashtëm, por një ndryshim i brendshëm. Sauli nuk u bë thjesht “krishter” që mbante disa parime të reja. Ai u bë një njeri i ri. Ai humbi identitetin e vjetër dhe mori një identitet të ri: ai u bë apostull i Krishtit. Në këtë mënyrë, kthimi i tij është një shembull i fuqishëm i asaj që Ungjilli e quan “rilindje”. Ai nuk ishte vetëm një ndryshim bindjeje, por një ringjallje shpirtërore.

Në këtë kontekst, Shën Pali na tregon se besimi i vërtetë nuk është një “zgjidhje e lehtë”. Ai nuk është një ndryshim i thjeshtë në mendime, por një përvojë që kërkon të gjithë njeriun. Ai kërkon të hyjë në thellësinë e identitetit tonë dhe të na bëjë “të tjerë”. Kjo është arsyeja pse ai mund të thotë më vonë me bindje: “Nuk jetoj më unë, por Krishti jeton në mua” (Galatasve 2,20). Kjo nuk është një frazë poetike, por një përshkrim i një realiteti të përjetuar: Krishti ka marrë vendin e vetvetes në jetën e tij.

Në Ditën e Kthimit të Shën Palit, është e rëndësishme të kuptojmë se kjo ngjarje është edhe një ftesë për të reflektuar mbi kuptimin e pagëzimit. Pagëzimi shpesh përjetohet si një moment i veçantë, por që pastaj nuk ndryshon shumë jetën e njeriut. Shën Pali na tregon se pagëzimi është një thirrje për shndërrim të vazhdueshëm. Nëse pagëzimi nuk shoqërohet me një ndryshim të brendshëm, ai mbetet vetëm një simbol pa ndikim në jetën reale.  Në Galatasve 2,20, Shën Pali shpjegon thelbin e pagëzimit: ai nuk jeton më, por Krishti jeton në të. Kjo do të thotë që pagëzimi nuk është vetëm një “ngjarje e jashtme”, por një hyrje në një jetë të re. Pagëzimi nuk duhet të jetë një “dokument” që na identifikon si të krishterë, por një ndryshim që na identifikon në mënyrë të vërtetë. Nëse një person mbetet i njëjti pas pagëzimit, atëherë ai nuk ka kuptuar thelbin e tij.

Ky mesazh është i rëndësishëm për kohën tonë. Në një botë ku identiteti shpesh reduktohet në etiketa, tituj dhe formate sociale, Shën Pali na thotë se identiteti i krishterë është një identitet i gjallë. Ai kërkon një ndryshim të vazhdueshëm. Ai kërkon që njeriu të mos mbajë vetëm një “tabelë” në mur, por një jetë që dëshmon se Krishti është i pranishëm brenda tij.

Një nga aspektet më të fuqishme të kthimit të Shën Palit është se ai përballet me errësirën e tij të brendshme. Shën Pali ishte një njeri me bindje të forta dhe me pasion të zjarrtë. Por ai ishte edhe i verbër në një farë mënyre: i verbër nga bindjet e tij, nga krenaria, nga urrejtja, nga bindja se ai po vepronte në emër të Zotit. Në rrugën e Damaskut, ai u përball me një dritë që i zbardhi sytë dhe me një zë që i shkundën bindjet. Kjo përvojë është simbolike për çdo njeri: shpesh errësira më e madhe nuk është mungesa e dritës, por verbëria e mendjes dhe e zemrës.

Kthimi i Shën Palit na mëson se Zoti nuk i largon njerëzit nga drita, por nga verbëria. Ai nuk i detyron, por i thërret. Ai nuk i shkatërron, por i ringjall. Në këtë mënyrë, kthimi i Shën Palit është një shembull i fuqisë së mëshirës hyjnore, e cila mund të kthejë edhe njeriun më të ashpër në një shërbëtor të dashurisë.

Një aspekt tjetër i rëndësishëm i kthimit të Shën Palit është ndryshimi i qëllimit të jetës së tij. Para kthimit, qëllimi i tij ishte të mbante “pastër” besimin dhe ligjin, duke luftuar çdo formë devijimi. Pas kthimit, qëllimi i tij bëhet përhapja e Ungjillit. Ai nuk humbet zellin, por e ndryshon objektin e tij. Zelli i tij i ashpër dhe i palëkundur transformohet në një zell të dashurisë. Ai nuk lufton më kundër njerëzve, por për njerëzit. Ai nuk dëshiron më të mbrojë një ide, por të shpëtojë njerëzit.

Kjo është një leksion i fuqishëm për çdo të pagëzuar. Shpesh, njerëzit e krishterë kanë një zell të madh, por ai mund të jetë i orientuar në mënyra të gabuara: në gjykim, në urrejtje, në fanatizëm, në krenari. Kthimi i Shën Palit na tregon se zelli duhet të drejtohet nga dashuria. Zelli pa dashuri mund të shndërrohet në urrejtje. Zelli pa dashuri mund të bëhet përndjekje. Zelli pa dashuri mund të bëhet një formë e re e verbërisë.

Dita e Kthimit të Shën Palit na fton të mendojmë se shndërrimi nuk është vetëm për të zgjedhurit apo për njerëzit e shenjtë. Ai është për të gjithë. Shën Pali ishte një njeri që kishte bërë shumë gabime. Ai kishte përndjekur komunitetin e krishterë dhe kishte bërë shumë dëm. Megjithatë, Zoti e zgjodhi atë dhe e përdori si një instrument të fuqishëm të Ungjillit. Kjo na tregon se askush nuk është i humbur. Askush nuk është jashtë mundësisë së shndërrimit.

Ky mesazh është i rëndësishëm në një botë ku shumë njerëz ndjehen të pafuqishëm për të ndryshuar. Njerëzit ndonjëherë mendojnë se gabimet e tyre janë të pafalshme, se historia e tyre është e përhershme, se errësira e tyre është e pakthyeshme. Por Shën Pali na mëson se Zoti mund të kthejë çdo errësirë në dritë. Zoti mund të shndërrojë çdo përndjekës në apostull, çdo njeri të mbyllur në një dëshmitar të guximshëm.

Një problem i kohës sonë është se pagëzimi shpesh shndërrohet në një “etiketë” sociale, një traditë familjare ose një pjesë e identitetit kulturore. Shumë njerëz janë pagëzuar, por nuk jetojnë si të krishterë. Ata mbajnë emrin, por jo jetën. Ata flasin për Zotin, por nuk e lejojnë Zotin të ndikojë në mënyrën e të jetuarit. Në këtë kontekst, Dita e Kthimit të Shën Palit është një thirrje për reflektim: a është pagëzimi ynë një realitet i gjallë apo një formë e zbrazët?

Shën Pali na kujton se pagëzimi është një hyrje në një jetë të re. Ai kërkon që ne të ndryshojmë. Ai kërkon që ne të bëhemi të tjerë. Ai kërkon që ne të lejojmë Krishtin të jetojë në ne. Nëse kjo nuk ndodh, pagëzimi mbetet i paplotë. Nëse ne nuk ndryshojmë, atëherë ne nuk jemi të pagëzuar në kuptimin e vërtetë.

Një nga mesazhet më të fuqishëm të Shën Palit është se shndërrimi nuk është një ngjarje e një dite. Ai është një proces i vazhdueshëm. Shën Pali nuk thotë: “Unë u shndërrova dhe mbaroi.” Ai thotë: “Unë nuk jetoj më unë.” Kjo është një deklaratë që kërkon përditshmëri. Kjo do të thotë se çdo ditë duhet të lejojmë që Krishti të jetojë në ne. Kjo do të thotë se çdo ditë duhet të kërkojmë shndërrim të ri. Kjo do të thotë se ne nuk mund të mbetemi të njëjtë, sepse Krishti që jeton në ne na ndryshon vazhdimisht.

Kjo është një thirrje e rëndësishme për jetën shpirtërore. Shumë njerëz mendojnë se shndërrimi ndodh vetëm një herë. Por Shën Pali na tregon se shndërrimi është një udhëtim. Ai kërkon që ne të jemi të gatshëm të ndryshojmë, të rritemi, të vritemi për egoizmin tonë dhe të ringjallemi në dashuri.

Dita e Kthimit të Shën Palit Apostull është një festë që na kujton se Zoti është gjithmonë në kërkim të njeriut. Ai nuk i harron asnjë prej nesh. Ai mund të shndërrojë errësirën në dritë, urrejtjen në dashuri, përndjekjen në shërbim. Shën Pali është dëshmi e kësaj: ai kaloi nga përndjekësi më i ashpër në apostullin më të guximshëm. Ai nuk ndryshoi vetëm besimin, por ndryshoi jetën e tij të tërë.

Mesazhi i kësaj dite-Kthimit të Sh?n Palit është i qartë: Pagëzimi pa shndërrim të vetvetes nuk të çon askund. Pagëzimi pa ndryshim mbetet i zbrazët. Por pagëzimi i shoqëruar me shndërrim të brendshëm sjell fryt. Ai sjell një jetë të re. Ai sjell një identitet të ri. Ai sjell një dashuri të re. Ai sjell një thirrje të re: të jetojmë jo më për veten, por për Krishtin.

Dita e Kthimit të Shën Palit është një thirrje për të gjithë të pagëzuarit: të lejojmë Krishtin të jetojë në ne, të ndryshojmë, të ringjallemi dhe të jemi dëshmitarë të dashurisë së Zotit në botën tonë.

Pejë, më 25 janar 2026