Asllan Dibrani – Luani: Populli iranian kundër zinxhirit të islamit politik

Irani në flakë: Populli iranian kundër zinxhirit të islamit politik

Nga Asllan Dibrani – Luani

Kur feja shndërrohet në zinxhir: Populli Iranian në kryengritje kundër tiranisë së islamit politik

Nuk është rebelim kundër Zotit, por kundër tiranisë që përdor fenë si armë.

Nga terrori i sheriatit te britma për liri – një paralajmërim edhe për shoqërinë shqiptare

Heshtja është bashkëfajësi. Përbaltja e protestave është tradhti morale.

Kush mbron këtë regjim, mbron robërinë

Ajo që po ndodh sot në Iran nuk është një “krizë politike e zakonshme”. Është një kryengritje kundër robërisë, kundër një sistemi që e ka shndërruar fenë në kamxhik dhe Zotin në justifikim për terror. Protestat në Iran janë një luftë për jetë, jo debat ideologjik.

T’i quash këto protesta “anti-Allah” apo “anti-fetare” është ose padituri e rëndë, ose bashkëpunim moral me tiraninë.

Islami politik: nga ideologji në mjet terrori

Regjimi iranian është produkt i islamit politik ekstrem, një ideologji që:

• nuk njeh liri individuale,
• e urren gruan e lirë,
• e kriminalizon mendimin ndryshe,
• e sheh shoqërinë si pronë të klerikëve.

Ky sistem nuk prodhon moral, por frikë. Nuk prodhon besim, por nënshtrim. Nuk prodhon rend, por dhunë të institucionalizuar.

Irani është sot provë e gjallë se çfarë ndodh kur sheriati vihet mbi ligjin, kur feja vihet mbi njeriun, dhe kur shteti shndërrohet në xhami me polici, burgje dhe varje.

Gratë – objekt ndëshkimi, jo qenie njerëzore

Në Iran, gruaja nuk është qytetare – është objekt kontrolli. Flokët e saj, zëri i saj, trupi i saj janë shpallur “rrezik shtetëror”. Kjo nuk është fe. Kjo është urrejtje ndaj jetës.

Një sistem që rreh, burgos dhe vret gra sepse kërkojnë liri, është sistem kriminal. Pikë.

Turpi i disa shqipfolësve: kur robëria shitet si virtyt

Në këtë tragjedi historike, disa shqipfolës dalin publikisht dhe:

• përbaltin protestuesit iranianë,
• mbrojnë regjimin teokratik,
• dhe e quajnë lirinë “armiqësi ndaj fesë”.

Këta njerëz nuk po mbrojnë Zotin, por një ideologji të huaj që ka shtypur dhjetëra popuj. Ata nuk po flasin si shqiptarë, por si zëdhënës të islamit politik, një rrymë që sot po përpiqet të depërtojë edhe në shoqërinë shqiptare përmes frekuencave politike, mediave të kapura dhe diskursit të frikës.

Shqiptarët nuk kanë luftuar kundër perandorive për t’u nënshtruar sot para imamëve politikë.

Islami politik – plagë globale, rrezik edhe për shqiptarët

Ajo që po përjeton Irani sot, është paralajmërim për çdo shoqëri që toleron:

• përzierjen e fesë me pushtetin,
• heshtjen përballë ekstremizmit,
• relativizimin e dhunës në emër të “besimit”.

Islami politik ka shkatërruar Afganistanin, Iranin, pjesë të Lindjes së Mesme – dhe sot po troket edhe në dyert e shoqërive të tjera, përfshirë hapësirën shqiptare. Kush nuk e sheh këtë, ose është naiv, ose i interesuar.

Mbështetja për lirinë nuk është mëkat

Mbështetja e SHBA-së dhe botës demokratike për popullin iranian është detyrim moral. Ashtu siç u mbështetën popujt kundër nazizmit dhe komunizmit, sot duhet të mbështetet lufta kundër fashizmit fetar.

Të kërkosh rrëzimin e një regjimi që vret popullin e vet nuk është ekstremizëm.
Ekstremizëm është ta mbrosh atë.

Përfundim: Zgjidhja është liria, jo sheriati

Populli iranian nuk po lufton kundër Zotit.
Ai po lufton kundër atyre që e kanë marrë Zotin peng.

Kush sot qëndron kundër kësaj lufte për liri, qëndron në anën e xhelatit.
Kush hesht, bëhet bashkëfajtor.
Kush e relativizon terrorin, e normalizon atë.

Irani duhet të çlirohet nga robëria e islamit politik.
Dhe çdo shoqëri – përfshirë tonën – duhet të nxjerrë mësim, para se të jetë vonë.

Historia ka dëshmuar se diktaturat fetare nuk bien nga kompromisi, por nga guximi i popujve që nuk pranojnë më të jetojnë në gjunjë.