| E marte, 09.04.2024, 06:57 PM |
Populli rus prehet në gjumin e skllavërisë
Nga
Eshref Ymeri
Revoltat e fuqishme që
shpërthyen në Kiev më 21 nëntor 2013 për shkak të mosnënshkrimit nga ana e
presidentit Janukoviç të marrëveshjes për asocimin e Ukrainës me Bashkimin
Evropian, vazhduan pa ndërpreje, deri në largimin e tij fshehurazi nga vendi më
24 shkurt 2014. Janukoviçi, si agjent i
regjur i bandës së Kremlinit, nuk mund ta nënshkruante atë marrëveshje, sepse
nuk e lejonte Putini.
Duke e ndier rrezikun që i
vinte pushtetit të tij nga liritë dhe të drejtat kushtetuese që gëzonte populli
fqinj ukrainas, në mars të vitit 2014, kryefashisti Putin pushtoi Krimenë, më
07 prill aneksoi Donjeckun, kurse më 27 prill - Lluganskun, të cilët më pas i
shpalli të ashtuquajtura republika popullore në përbërje të Rusisë. Megjithatë,
banda kriminale e Putinit nuk u kënaq me zaptimin e këtyre territoreve
ukrainase, sepse ishte i bindur që fqinjësia me Ukrainën, infeksioni politik që
vinte prej saj, ishte përherë kërcënues për kolltukun e tij. Prandaj edhe
filloi përgatitjet për pushtimin e plotë të saj.
Populli trim dhe liridashës ukrainas e përzuri me dajak
presidentin Janukoviç, i cili u arratis për në Rusi, ndërsa populli rus nuk ka
qenë kurrë i aftë t’i rrëzojë diktatorët e vet nga pushteti, sepse, sipas
psikologjisë së tij prej skllavi, diktatorëve ai u ka ndenjur tradicionalisht
lepe-peqe, i ka himnizuar, ua ka ngritur lart kultin e tyre, pavarësisht se ata
kanë qenë njërëz pa kurrfarë vlere.
Viktor Kaspruk është politolog, analist, gazetar për
problemet ndërkombëtare dhe publicist i mirënjohur ukrainas. Ja çfarë pati deklaruar ai para dhjetë vjetësh, kur Rusia fashiste pushtoi
Krimenë:
“Gjithë vitet e
qeverisjes së Putinit, janë vitet e turpit të popullit, janë vitet e heshtjes
së turpshme, janë turpi i inteligjencies, e cila, në shumicën e vet dërrmuese, është
tërhequr zvarrë para këtij njeriu pa kurrfarë vlere” (Citohet sipas: “Rusinë e mundon kompleksi i
inferioritetit”. Faqja e internetit “argumentua.com”. 07 mars 2014).
Ky intelektual i shquar ukrainas ka nxjerrë në pah atë
tipar shumëshekullor të popullit rus, të cilin e kanë theksuar edhe intelektualë rusë më shumë se një shekull
më parë, një tipar ky, që mishërohet më së miri në ndjenjat e tij prej skllavi.
Njëri nga ata intelektualë, ka qenë Nikollaj Çernjishevski (1828-1889), i
njohur si kritik letrar, filozof-materialist dhe shkrimtar, i cili ja se si është
shprehur për delemiletin rus:
“Një
komb i mjerë, një komb skllevërish, që
poshtë deri lart të gjithë janë vetëm skllevër” (Faqja e internetit “Adskije novosti”. 17 shkurt 2015).
Populli rus, gjatë
shekujve, ka jetuar në kushtet e shtypjes dhe të shfrytëzimit. Gjatë 240 vjetëve
(1240-1480) ka qenë nën sundimin e tataromongolëve, deri në vitin 1861 - nën
pushtetin e egër të së drejtës së bujkrobërisë. Pas Rvolucionit të Tetorit 2017,
kur populli u gjend nën diktaturën komuniste sovjetike gjatë një periudhe
74-vjeçare, ai nuk gëzonte më as kurrfarë të drejtash, as lirinë qytetare, as
lirinë e ndërgjegjes. Pra, gjatë periudhave qindrvjeare, popullit i është futur
në gjak ndjenja e skllavit dhe himnizimi i kultit të diktatorëve, të cilët, në
ndërgjegjen e tij prej skllavi, janë figura të shenjta, janë zëdhënësit e Zotit
në Tokë, domethënë, vullneti i tyre është vullneti i Zotit. Për pasojë, populli
rus nuk e ka pasur kurrë mundësinë historike të kaliste brenda vetes ndërgjegjen
shoqërore, përveç ndërgjegjes së skllavit.
Pikërisht ndërgjegjja prej
skllavi e bën popullin rus të mbështetë krimet e rënda të diktatorëve të vet
kundër popujve të tjerë dhe të mos i bëjnë kurrfarë përshtypjesh humbjet e rënda
që ka pësuar ushtria e tij fashiste pas sulmit të 24 shkurtit të vitit 2022
kundër Ukrainës. Në emisionin e lajme të kanalit televiziv ukrainas “Freedom”
të datës 08 prill 2024, u transmetua një njoftim i Shtabit të Përgjithshëm
të Forcave të Armatosura të Ukrainës, në të cilin thuhej se deri më 08 prill, në
Ukrainë janë vrarë 448 401 ushtarë dhe oficerë rusë.
Dy fakte tëpër domethënëse
nga e kaluara historike e Rusisë, dëshmojnë më së miri se deri në ç’shkallë ka
degraduar ndërgjëgjja prej skllavi e popullit rus, i cili, duke qenë i zhveshur
kokë e këmbë nga dinjiteti personal, s’e ka për gjë të vetëposhtërohet me vetësakrifikim
para kryediktatorëve të vet kriminelë.
Fakti i
parë lidhet me rastin e kurorëzimit
të Nikollajt II (1868-1918) në fronin e perandorit. Ja çfarë thuhej tre vjet më
parë në një faqe interneti:
“125 vjet më parë, më 18
(30) maj 1896, gjatë festimeve popullore me rastin e kurorëzimit të perandorit
Nikollaj II, në fushën Hodinskoje në Moskë ndodhi një tragjedi e tmerrshme:
duke u shtrënguar pas njëri-tjetrit se kush e kush të arrinte të merrte
dhuratat e carit, midis tyre edhe gjëra për të ngrënë, njerëzit rrëzuan përtokë
shoku-shokun, të cilët i shtypi vala e njerëzve të tjerë që s’kishte të sosur,
me pasojë vdekjen e 1389 vetave dhe sakatimin e 1300 të tjerëve. Që asokohe,
katastrofa në fushën Hodinskoje, është regjistruar në histori si tragjedia më e
madhe në historinë botërore” (Citohet sipas: ““Gropat u mbushën me kufoma,
turma ecte, duke shkelur mbi to”. Si u shndërrua kurorëzimi i Nikollajt II në
një nga tragjeditë më të mëdhaja në
historinë e Rusisë”. Faqja e internetit “Lenta.ru”. 30
maj 2021).
Fakti i
dytë lidhet me datën 09 mars
1953, ditën e përcjelljes së kufomës së Stalinit për në Sallën me kolona të
Pallatit të Kombësive, ku do t’i jepnin lamtumirën e fundit banorët e Moskës,
lamtumirë që vazhdoi dy ditë. Ja si përshkruhet në internet ajo ngjarje:
“Nuk dihet me saktësi se
sa njerëz kishin ardhur për t’i dhënë lamtumirën Stalinit më 09 mars 1953.
Drejt Sallës me kolona të Pallatit të Kombësive, ku ishte vendosr trupi i tij,
po vinin varganë-varganë dhjetra ose madje qindra-mijëra qytetarë sovjetikë. Në
fytyrat e tyre lexohej trishtimi. Shumë prej tyre vinin dhe largoheshin me sy të
përlotur. Pamjet nga ceremonia mortore transmetoheshin në televizion. Ngjarja
pasqyrohej gjerësisht. E vetmja gjë që qe anashkaluar, ishte shtypja e njerëzve
përreth Pallatit të Kombësive, me pasoja vdekjen e disa qindra deri në 2-3 mijë
njerëzve. Se si ndodhi që ceremonia e varrimit të Stalinit ishte shkaku i një
morie të madhe vdekjesh, autoritetet zyrtare parapëlqyen të heshtin. Numri i
saktë i të vdekurve qe mbajtur sekret. Dëshmitarët e asaj ngjarjeje kanë pasë
rrëfyer gjëra të tmerrshme. Studiuesje e letërsisë, Elena Pasternak, ka kujtuar
më vonë se në rrugën Trubnaja në Moskë qe vënë re një mizëri njerësish, të shtrënguar
pas njëri-tjetrit. Moskovitët që banonin në pallatet aty pranë, kishin mbetur të
bllokuar në apartamentet e tyre, sepse gjatë rrugës po lëvizte një vargan i
pafund njerëzish. Njerëzit ishin të shtrënguar pas njëri-tjetrit në një mënyrë
të tmerrshme. Banorët e kateve të poshtme dëgjonin jo vetëm klithmat e njerëzve
të shtypur nga turmat, por edhe ca kërcitje, ca thyerje eshtrash që t’i ngrinin
leshrat e kokës përpjetë. Kur turma filloi të rrallohet, nga brenda saj nisën të
nxirrnin me karroca pirgje veshmbathjesh, kalloshesh dhe, çka ishte më e
tmerrshme, copa kufomash të njerëzve të shqyer” (Citohet sipas: ”Sa njerëz
vdiqën gjatë ceremonisë mortore kur vdiq Stalini”. Faqja e internetit ”Rambler”.
10 gusht 2018).
Mbarë bota po vëren
në Ukrainë më shumë se dy vjet se çfarë krimesh të përbindshme po kryen ushtria
fashiste ruse, e cila, duke mos qenë e aftë t’i mposhtë forcat e armatosura të
Ukrainës, tërë mllefin e vet, tamam si një egërsirë e tërbuar, po e nxjerr kundër
popullsisë civile dhe infrastrukturës.
Ndërkohë, populli rus është rreshtuar në krah të bandës së Kremlinit, me
Putinin në krye, dhe as që do t’ia dijë se ç’po ndodh me bijtë e vet nëpër
“thertoret” e Ukrainës, ku kufomat e tyre po plehërojnë fushat dhe qentë
ushqehen me mishin e tyre.
Ky qëndrim soditës
i popullit rus të çon vetvetiu në përfundimin se ai është i aftë vetëm për përvetësimin
e zejes së skllavërisë, e cila përputhet me ato pikëpamje, me ato ide, me ato
stereotipe që plotësojnë dhe strukturojnë ndërgjegjen e tij. Populli rus nuk e
ka pasur kurrë mundësinë historike për të kalitur në qenien e vet një tjetër ndërgjegje
shoqërore, përveç ndërgjegjes së skllavit. Pikërisht për këtë arsye,
kryekrimineli Putin e filloi agresionin fashist kundër Ukrainës, duke qenë i
bindur plotësisht se një agresion i tillë bëhej i mundur në saje të ndërgjegjes
prej skllavi të popullit rus, në saje të kultit të lartë të individit që ai gëzon
në radhët e popullit rus. Popullit rus nuk i bën përshtypje dhe as që do t’ia
dijë absolutisht për krimet e rënda politike që ka kryer dhe vazhdon të kryejë
Putini. Sot në Rusi ka aq të burgosur politikë, sa nuk ka pasur gjatë gjithë
historisë së saj.
Kryeopozitari Boris Njemcov (1959-2015), personalitet politik dhe shtetëror rus,
reformator, autor i disa referateve për përmasat e korrupsionit në Rusi, kritik
aktiv i regjimit politik të Putinit, u pushkatua jo larg Kremlinit më 27 duke u
gdhirë 28 shkurti i vitit 2015.
Kryeopozitari tjetër, Aleksej Navalni (1976-2024), ishte
dënuar me 19 vjet burg dhe ishte internuar në një kamp përqendrimi, të quajtur “Ujku
polar”, i cili ndodhet në veri të Siberisë, përtej rrethit polar. Më 16
shkurt 2024, Aleksej Navalni vdiq papritur ng një dozë helmi.
Nënkuptohet që, pas vrasjes së dy kryeopozitarëve,
populli rus nuk mund të ngrihej në protesta të fuqishme në mbarë Rusinë për përmbysjen
e kryekriminelit Putin, sepse kulti i tij është shumë më i shtrenjtë në ndërgjegjen e tij prej skllavi,
sesa jeta e kundërshtarëve politikë të bandës së Kremlinit. Prandaj ai popull,
i ushqyer jo vetëm me ndjenjën e skllavit, por edhe me frymën e shovinizmit
rusomadh, kërkon përjetësimin e pushtetit të Putinit.
Deputetja e parlamentit rus, Valentina Tereshkova (1937),
e para kozmonaute në botë e vitit 1963, e cila mbështeti sulmin e ushtrisë
fashiste ruse kundër Ukrainës, më 10 mars të vitit 2020 doli me propozimin për
ta shfuqizuar ligjin për afatin e mandatit presidencial, mandat, i cili duhet
të jetë i pakufizuar për presidentin Putin. Gjatë komunikimit me gazetarët,
deputetja deklaroi:
“Daljen me një propozim të tillë ma patën kërkuar
njerëzit e thjeshtë” (Citohet sipas: “Putini është thjesht kozmos: kryesorja për Valentina
Tereshkovën, e cila doli me propozimin për zgjatjen pa afat të mandateve presidenciale”.
Faqja e
internetit “splntk”. 11 mars 2020).
Më lart cituam
fjalët e politologut dhe të gazetarit ukrainas Viktor Kaspruk, i cili thekson
se populli rus tërhiqet zvarrë para Putinit i cili është një njeri pa kurrfarë
vlere.
Figurën e Putinit dhe formimin e tij,
si ish-student i Institutit të zbulimit “Andropov”, e ka përshkruar në një mënyrë
shteruese ish-shoku i klasës së tij në atë institut, Juri Shvec (1953),
ish-zbulues sovjetik në vitet 1980-1990,
larguar në vitin 1993 për në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku njihet
si veprimtar politik, gazetar dhe analist ekonomik dhe ushtarak.
Në një intervistë që gazetarja
Natalia Dvali ia pati marrë për Portalin ukrainas “Gordon” më 28 prill
2015, Juri Shvec ka theksuar se që të pranoheshe në Institutin e zbulimit
“Andropov”, çdo student duhej t’i nënshtrohej testit të intelektit. Pas atij testi, Putini pati
rezultuar me aftësi poshtë mesatares. Ndër të tjera, Juri Shvec ja çfarë i pati
deklaruar gazetares:
“Në Institutin “Andropov”
studentët i pajisnin jo vetëm me dije, por edhe i studionin për të kuptuar
nëse ata ishin të përshtatshëm për të punuar në zbulim ose jo. Studentin Putin
gjatë një viti e patën studiuar në atë mënyrë, siç nuk e studion asnjë
laborator në botë. Për t’u shprehur në një mënyrë figurative, mund të thuhet se
atë e patën përshkuar me të gjitha rentgenët e mundshëm, duke ia kthyer të
brendshmet nga jashtë... Kështu që... zbuluesi Putin merrej me budallallëqe:
zbulonte thashethemet e studentëve për profesorët, thashethemet e profesorëve
për rektorët etj... Gjatë vazhdimit të institutit, atë e patën studiuar dhjetra
pedagogë dhe instruktorë profesionistë dhe secili prej tyre, pas përfundimit të
studimeve, shkruante për çdo student karakteristikën përkatëse. Unë kam lexuar
disa nga ato karakteristika: ato ishin tronditëse për nga thellësia e
përshkrimit të aftësive të tij intelektuale dhe psikologjike... Meqë ra fjala,
a e dini se sa shumë dëshmon për njeriun nofka e tij? Në KGB Putinin e quanin “Bisht Cigareje”, më pas i vunë nofkën “Tenjë e Zbehtë”, kurse tani e quajnë “Botoks””
(botox - ilaç për heqjen e rrudhave të fytyrës,
prodhim i kompanisë amerikane “Allergan” - E.Y.)... Unë kam komunikuar me
njerëz që e njihnin mirë Putinin shumë kohë para se ai të zgjidhej president.
Të gjithë theksonin se, përveç aftësive të rëndomta intelektuale, ai binte në
sy edhe për komplekse të jashtëzakonshme inferioriteti. Putinin e torturonte
për vdekje trupi i tij i shkurtër, komleksi i inferioritetit i lexohej në
gjithë figurën dhe fytyrën e tij. Një njeri të tillë nuk mund ta dërgoje si
zbulues jashtë vendit, sepse atij i lexohej në fytyrë shprehja: “Rekrutomë mua”. Ai prandaj edhe shkoi
në KGB dhe u mor me xhudo, për të kompensuar sadopak kompleksin e
inferioritetit”.
Gazetarja ndërhyri me pyetjen në vijim:
“Por
megjithatë, në dallim nga shokët më të talentuar të klasës, pikërisht Putini
është ai që për 15 vjet po drejton pa ndërprerje njërin nga shtetet më të
mëdhenj të botës, apo jo?”.
Përgjigjja e Juri Shvecit është
tepër domethënëse për realitetet ruse, ku një popull me psikologji prej skllavi
e ka në traditën e tij t’i ketë sa më shumë për zemër sundimtarët e vet të
paaftë, me komlekse të tmerrshme inferioriteti, çka mundohen ta kompensojnë me
diktaturë të egër, për t’ia rritur autoritetin vetes:
“Po ai prandaj edhe u ngrit në pozitë se në këtë mes kemi
të bëjmë me një traditë tashmë të kristalizuar të sistemit politik, deri dje
sovjetik dhe tani rus, kur në sipërfaqe dilnin… mbeturinat. Si shpjegohet që në
vitin 1953 Nikita Hrushovin e emëruan Sekretar të Parë të Komitetit Qendror të
Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik? Se ai ka qenë një njeri absolutisht i
neveritshëm, një gaztor i Stalinit. Por atë e emëruan si kukull, prapa shpinës
të së cilës rrinin njerëz seriozë... E njëjta histori po ndodh edhe me Putinin.
Atë e zgjodhën si një kukull të bindur, e cila, në postin e kreut të Federatës
Ruse, duhej t’u garantonte sigurinë dhe kuletën atyre që u zuri vendin. Unë kam
komunikuar me Boris Bjerezovskin (1946-2013. sipërmarrës rus - E.Y.), i
cili pati luajtuar një rol jo të vogël që Putini të bëhej president. Borisi më
ka thënë:
“Më
jepni mua një kanal televiziv dhe unë trungun kam për ta bërë president të
Rusisë”.
Ja kjo është e tërë përgjigjja se si Putini u bë president”.
Këto fjalë dëshmojnë më së
miri se oligarku Bjerezovski e ka njohur deri në themel filozofinë prej skllavi
të popullit rus, i cili diktatorët e vet i konsideron si zëdhënësit e Hyjnisë në
Tokë. Përkrahja që populli rus, në shumicën dërrmuese, i jep kryekriminelit
Putin për agresionin fashist kundë Ukrainës, zbulon plotësisht natyrën e tij
shoviniste për ringjalljen e perandorisë sovjetike.
Zbigniev Bzhezinski (Zbigniev Brzezi?ski - 1928-2017), politolog amerikan, sociolog
dhe personalitet shtetëror me origjinë polake, ka thënë:
“Nëse rusët do të jenë kaq të marrë, që të provojnë të
ringjallin perandorinë e vet, ata do të përplasen në të tilla konflikte, saqë
Çeçenia dhe Afganistani do t’u duken si piknik”.
Koha do ta vërtetojë me siguri se pas përfundimit të luftës
kundër Ukrainës, Rusinë fashiste e pret shpërbërja tërësore, e shoqëruar me krijimin e disa shteteve të
pavarura.
Kaliforni, 08 prill 2024