E enjte, 29.02.2024, 05:36 AM (GMT)

Mendime » Çeliku

Kalosh Çeliku: Policia letrare e humbi fushëbetejën

E shtune, 14.12.2019, 09:11 AM


POLICIA LETRARE E HUMBI FUSHËBETEJËN ME DISIDENTËT QË I HYNË NGA OXHAKU

(Flora Sela – Kastrati (1961- 2018): Policia Letrare, botoi Lidhja e Shkrimtarëve Shqiptar - Shkup, 2019)

NGA KALOSH ÇELIKU

Në kohën e komunizmit, në periudhën më famëkeqe për shqiptarët e Jugosllavis?, kishim komunist?... Ballist?... Spiunë… Patriotë… Oportunistë…“Shqiptarë të ndershëm”… Nacionalist?... Irredenist?... Separatist?... Dhe, “armiqë të rrezikshëm” brez pas brezi të shtetit “p?rbashk?t”.

Tashti në “demokraci”, kemi vetëm “patriotë kuqezi”. Edhe atë: “pëllumba postier”, që në mes të ditës na i flukin kopilat pas dere. Fatkeqësia më e madhe: na i hudhin “vëllezërit” e Njerkës, edhe vetë si shqiptarë. E mua, më ka marrë malli për spiunë… Shqiptarë të “ndershëm”… Jo, se tashti nuk i kemi prezentë në këtë shoqëri “demokratike” neokomuniste… Shtet policor... Parti politike…

Institucione të shtetit… Universitete shtet?ror e privat... Shkolla... Institucione e Drejtori të manifestimeve kulturore… Mjete të informacionit… Gazeta të varura e të “pavarura”... Internet... Facebook… Libra... I kemi, si nuk i kemi… Edhe atë, me shumicë e pakicë, si patate t? kalbura n?për tezga në  “Bit - Pazar”.

E thotë me plot gojën mes faqeve të këtij libri Flora Sela - Kastrati. Përçudi, mes këtyre faqeve, papritmas edhe dëshprohet si autore. Thotë: Po, tashti të gjithë e kanë vënë maskën e patriotit. Kësulën e bardhë në kokë. Flamurin kuqezi në dorë.

Shkurt, gjatë ndryshimeve demokratike brenda natës u shndërruan në kamelonë. E kanë ndërruar ngjyrën, po jo edhe veprimet “patriotike”… Hujin e vjetër legjendar brez pas brezi si rrufjanë të Policisë Letrare.

Përditë i sheh nëpër mitingjet e partive politike… Zbulimin e përmendoreve të dëshmorëve të Luftës së fundit (2001)… P?rpara k?mb?ve t? Hoxh?s me tespi kuqezi n? xhami... Emisione dokumentar të dramatizuar në MTV, që për nga “patriotizmi” e kalojnë edhe Skënderbeun, Ismail Qemalin, Bajram Currin, Is? Boletinin, Fan Nolin, Hasan Prishtinën, Kalosh Zajazin, Sulltan? Qaf?n, Azem e Shotë Galicën, Luigj Gurakuqin, Asdrenin, Mic Sokolin e Adem Jasharin...

Fatkeqësisht, shkruan në këtë libër autorja: Krekosen, luajnë role të të përndjekurve politik, aq shumë të “përvuajtur” në kohën e komunizmit si: politikan?, poet?, gazetarë, redaktorë e profesorë universiteti… Lotët u shkojnë rrëke p?r faqe, sa që edhe ne që i kemi njohur në atë kohë të “artë” komuniste, i njohim sot k?ta “liberator?”, aqsa na dhimbsen si “viktima” të komunizmit… Ndonjërin, e shohim t? dal? n? fush?n e mejdanit edhe me ndonjë libër kuqezi me vjersha patetike, ku u këndon prijësve të UÇK -ës… Komandantëve të luftës, t? gjall? e t? vdekur duke i radhitur njëri pas tjetrit me vargjet “antologjike” në libër: Të gjithë këta burra do të hyjnë në histori/ e dhanë jetën për liri....

Përmëkeq, vazhdon autorja: E ngrejnë lart? n? qiell zërin për liri… Flamurin kuqezi… Gjuhë shqipe… Kosovë… Shqypni Etnike… E vrasin dhe e presin shkaun… Shkinat... Mezi i zbresim nga bina gjat? festave historike… Foltoret... Emisionet televizive… Faqet e gazetave… Interneti... Facebooku… Gjakun e derdhin lum?... E heqin veten si te ajo k?nga popullore: Kaçanikut i raft? pika/ nant? sahat u ther me thika/... Jetën e “japin” për liri e Shqipëri Etnike…

Dhe, të nesërmen nga ky zjarr i ndezur tymeflakë nga “patriotët” e këtij soji shkruan autorja: Intelektuali i Rrejshëm i Tun Batunit n?p?r oda, koncerte e manifestime kulturore partiake të politizuara deri në palcë, n? sall? e bënë “kalemin” copë-copë… Zjarr nxjerrë nga goja… E ka nxjerrë shpatën e Sk?nderbeut nga brezi… Topin e Mic Sokolit për liri… Dy koburet e Is? Boletinit... Mauzerrin e Kalosh Zajazit… Martinën e Shotë dhe Azem Galicës… Gërshërët e dhenëve të Sulltanë Qafës, Mitralozin me dy këmbë të Adem Jasharit… E b?n në sallë Shqypni Etnike...

Krijuesi shqiptar, vazhdon Flora Sela - Kastrati, edhe pse jeton n? kushtet m? t? v?shtira dhe t? ashp?rsuara deri n? pik?n kritike, p?rs?ri nuk mund t? rri anash pa u rrokur fytas me trusakat?t, pseudoshkenctar?t dhe intelektual?t e rrejsh?m. Ose, me Policinë Letrare q? i kan? hipur Rosinantit dhe trillojn? akuza nga ato m? t? r?ndat se, gjoja i kemi t? gjitha, nga çerdhet e f?mij?ve e deri te universitetet edhe nëpër katunde: gazetat e “pavarura” të p?rdtishme, sht?pit? botuese, Teatrin Shqiptar, Radiotelevizionin Shqiptar, Institutin “Pjet?r Bogdani”, Muzet? e “Liris?”, Muzeun e Alfabetit...

Edhe mes faqeve të këtij libri e pyet veten: Vall?, a mund t’i mbyll? syt? krijuesi disident shqiptar para gjith? k?saj propagande dhe dhune t? mediokritetit, q? e sakatojnë pa m?shir? arsimin dhe kultur?n shiptare. Jo. Ama, si t’u ndalet turri k?tyre Don Kishot?ve shqiptar e Sanço Pançove, q? e vazhdojn? sulmin po me t? nj?jtat metoda komuniste, duke i thelluar masat antishqiptare të “krijuesëve të rrezikshëm”, kur shqiptar?t afirmohen n?n parull?n demagogjike t? barazis? s? plot? komb?tare, “v?llaz?rim - bashkimit”, ndonse k?t? parull? mashtruese tanimë e ka kuptuar i t?r? populli shqiptar?! Përgjigjet, dikur me ironi mes atyre faqeve të librit: Me pun? - pun? nat? e dit?, q? t? shohim pak?z drit?, siç ka thënë dikur Naimi. E, a ka punuar krijuesi shqiptar nat? e dit?? Me siguri po. At?her?, pse Maqedonia sovrane ?sht? Trek?ndshi i Bermudeve, nuk e afron krijuesin shqiptar, nuk e merr pran? vetes n? gji si nëna të birin?!

E di vet?m nj? gj?, fillon të zmerohet autorja se, fushata e organizuar mir? nga aparati burokratik (Policia Letrare), gjeti edhe m? fuqish?m shprehje mu n? demokracin? e temrrshme Neokomuniste. Krijuesi shqiptar nuk i ofrohet p?rs?ri vendi i merituar i pun?s, nuk e th?rrasin n?p?r tryezat e rrumbullakta për debate, nuk e ftojn? n?p?r simpoziume shkencore, manifestime kulturore, n? p?rurimin e librave... Me sopat?n e madhe: fshehtas shtypin rebelimin e ideve t? tyre dhe i d?nojnë t? punojn?, t? marrin frym? jasht? institucioneve shtet?rore. Ndonjërin si t? pad?gjuesh?m, e degdis dhe e d?non edhe m? tej t? punoj si shkrimtar me profesion t? lir?, i cili tashm? nuk do t’i shp?toj? as edhe cenzur?s partiake, ndjekjes frontale nga gjysmak?t dhe gjysmanalfabet?t (shkrimtar?t e vet?quajtur) të punësuar si intelektual? të rrejsh?m nëpër universitete dhe komunist?t e arratisur n?p?r parti politike, unione dhe shoqata neokomuniste...

Vet?m, fatkeq?sisht partia nuk t? b?n? shkrimtar, e thotë autorja në kulm të zemërimit. Trusakati melez k?t? e kuptoi shum? von?, kur e p?rzun? nga radh?t e veta me nj? shqelm byth?ve t? gjitha partit? politike shqiptare dhe, kur e kuptoi se nuk ia ka dh?n? Zoti dhuntin? e shkrimtarit, tymeflak? nxorri ngado. T?rbimi, kalemxhiut melez ia ka krimbur trut?, qorruar t? dy syt? n? ball?. Fajin e k?rkon n? komuniz?m, demokraci si argat partiak brez pas brezi, e harron se ?sht? pa talent, i zhveshur lakuriq nga vlerat e arrira artistike. I papjekur ende jeshil, si kungull Stambolli mes avlive t? P?rtejzallit. Kalemxhi me brek? t? arnuara arn? mbi arn? n?p?r parti politike. Mosmir?njoh?s ndaj partis? politke, q? s? paku p?r “vlerat artistike” q? i ka, i dha nj? torb? taxhi, e pun?soi si “pëllumb postier” province t? mos vdes edhe p?r buk?n e goj?s. Tekefundit, asaj edhe duhet th?n? feleminderit për punësimin e këtij partizani partiak, unikat në Historinë e Letërsisë Shqiptare. Te ne në Katund thonë: ha bukën dhe përmbys kupën.

Durim “burra të kalemit”, dikur u thotë autorja nga mesi i librit: mos qani pse nuk mund t? b?heni shkrimtarë të mëdhenj brenda një nate! Edhe shum? t? tjer? si ju nuk ia kan? arritur q?llimit, po si ju nuk vajtuan, nuk derdh?n lot?t rr?ke, nuk u t?rbuan duke shpifur e hedhur gur? e dru mbi shkrimtar?t e talentuar q? posedojn? dhunti hyjnore e natyrore. Ose: p?r sojin e kalemxhiut melez, jan? profet?. E di edhe se ju nuk keni faj, fajin e ka N?na Parti, q? u dalldisi me taxhi se, ju mund t? b?heni nj? dit? edhe shkrimtarë. Po, edhe ajo nuk ka gjithaq faj. Shkaku, se: nuk e ka ditur se nga e keni genin ju si fis i Askushit. Nuk ka kjo r?nd?si, po ka r?nd?si se artin nuk e keni n? shpirt, n? gjak. Nuk u japin gji juve Tri Zana t? maleve. Fuqi p?r luft? si Mujit e Halilit për të hipur në Baba Tomor. Prandaj, mos e pritni m? Muz?n q? u takon bejler?ve e aristokrat?ve, kthehuni te puna e “pëllumbit postier” (Policisë Letrare) n? Katund, ose argatit q? e keni trash?gim nga babai brez pas brezi!

V?shtir? sipas Flora Sela - Kastratit, nuk e ka tipi i krijuesit shurdhmemec, i cili do t? p?lqej? rehatin?, kolltukun dhe vendin e merituar t? pun?s n? Qeveri, Ministri, Universitete shtet?rore e partiake. Ose, n? redaksi t? gazetave të “pavarura” dhe radiotelevizioneve private - partiake, duke u k?nduar himne e duke u duartrokitur neokomunist?ve t? arratisur, strehuar n?p?r parti politike, unione e shoqata “humanitare”.

Tipi tjet?r i krijuesit servil me shok?, kur ta lyp? nevoja (sa her? q? t’i thot? partia), do t’ia nd?rsej? k?lysh?t e t?rbuar tin?z pas shpine shkrimtarit rrebel dhe her? pas here do t? shkruaj ilahi p?r Ramaznin n? faqe t? par? n?p?r gazeta fetare, do t? b?j? intervista me veteran? fetar? p?r hapjen e medreseve dhe nd?rtimin e xhamive me dy e kat?r minare n?p?r Maqedoni, sa her? q? ta doj? policia fetare, tash “me Zotin p?rpara” n?n moton e “demokracis?: tolerancë fetare”... Edhe at?, n? k?t? koh? kur f?mij?t tan? nuk kan? godina shkollore, libra gjat? k?tij viti shkollor q? ?sht? n? ikje, dhe atij t? Riut q? vjen me thes t? zbraz?t n? krah pa dhurata.

E, t? mjer?t, pyet autorja?! Fatkeq?sisht, ende vazhdojn? t? jen? n?n fronin e sh?rbimit direkt t? shefave t? Vet?sh?rbimit t? mallit “kulturor dramaturgjik” n? “Bit  - Pazar”, t? cil?t, m? shum? se aparati i specializuar p?r ndjekjen e ideve, me ndihm?n e partive politike shqiptare i mbajn? ende frer?t e cenzur?s s? fsheht? t? vlerave arsimore dhe kulturore ideoartistike.

E gjith? kjo, vazhdon autorja, tregon se, krijuesi shqiptar i Maqedonisë ?sht? ende i ndjekur, i reduktuar n? minimum, duke ia mbyllur t? gjitha dyert e “Qendr?s tregtare”. Vet?m jo, edhe k?lyshmelezi me shok?. Nuk duhet harruar k?tu pa i p?rmendur edhe mashat e tyre - k?lysh?t me zgjebe, q? brenda nj? dite i luajn? disa role: edhe t? politikanit, edhe t? patriotit, edhe t? shkrimtarit... E pas tyre edhe kritikun e “M?m?dheut të tabanit kombëtar”: DoktorZiun, q? nat? e dit? i mban? gjall? n?p?r mjetet e informacionit si shkrimtar? me perspektiv?, q? k?ta m? n? fund ta propozojn? n?p?r komisione t? Qeveris?, Parti Politike, universitete edhe si an?tar? komisioni n? ndarjen e çmimeve tradicionale n? nivel republikan. Dihet, pasi këta këlyshë me zgjebe ta ken? arnuar me shum? mundime ndonj? lib?r teknefes, i kan? shkruar nj?ri - tjetrit “letra dashurie” në mjetet e “pavarura” të informacionit.

Nat? e dit? çirren sa munden n?p?r gazeta, internet e dritare të radiotelevizione të “pavarura” e varura k?ta “burra” t? pushk?s e pen?s p?r demokraci, arsim, art e kultur?. Nuk njohin kufij, as mure n? Bashkimin Evropian... E harrojn? se p?rs?ri si dje, edhe sot rrin? me armë në dorë n? pusi pas porte, tinëz t’ia nd?rsejn? pas shpine k?lyshmelezin krijuesit rrebel shqiptar.

Ajme, k?ta “gjeni” liberator?, do t? b?rtiste, po t? ishte gjall? Fan Noli. E un? do t? vazhdoj po me vargjet e Nolit t? madh: “Ku e lam e ku na mbeti, Vaj Vatani e mjer mileti”?! Edhe k?t? Vit t? Ri: në duart e komunsit?ve t? arratisur, intelektualve t? rrejsh?m, eksponent?ve t? “v?llaz?rim - bashkimit”, shefave t? Sht?pis? publike, k?lysh?ve me zgjebe, kalor?sve t? arratisur nëpr parti politke e institucione shtetërore...

Q?, n?p?r betejat e “p?rgjakshme” p?r liri edhe nes?r si dje, t? brohorisin n?p?r foltore: “ja vdekje - ja liri”, t? cil?t turren t? ulen n? rendin e par?, para k?mb?ve t? hoxh?s me tespihe kuqezi t’i luten “Allahut” për mëkate...

Flora Sela - Kastrati e di edhe këtë “trim mbi trima”, që ndoshta nuk e njihni ju si lexues besnik në barkun e “Kalit të Trojës” nëpër “Bit - Pazar”. Sot për sot, në barkun e “Kalit Shemës”, pas porte. E thotë me plot gojën se, atë ditë kur Disidenti ia ngriti “Kalit të Trojës” bishtin në librin: “Kali i Trojës” nëpër “Bit-Pazar” (satira, 1994), edhe Hoxha i Allahut me nj? “partall” k?sul? t? zez? dhe dy-tre “shapka” n?n setre, hyri heroikisht me shokët “mualiman” në bark të kalit. “Kalin e Shemës”, atë ditë na e lanë “vëllezërit” e Njerkës pas porte, në “Bit - Pazar”. DoktorZiu tinëz doli pasmesnate, e tërhoqi për freri dhe na e futi kalin e drurit me gjithë “patriotë” kuqezi brenda në Shkup.

Është mirë që në libër i njohët si “patriot” melezë, e ngre zërin në këtë libër autorja. Dhe, fitore e madhe që nuk i  takuat nëpër “Bit - Pazar” duke i përdredhur vithet. I shihni për çdo ditë në syrret në gazetat e tyre të “pavrura” partiake. Edhe në kolumnat e tyre patetike teknefese dhe debate televizive krah për krahu me Tellallen e Nënës Parti. Edhe njëherë përsëritem: mirë që u njohët në këtë libër me këta “patriotë” melez, që luftojnë për Shqipëri Etnike. Vërtetë, duhet të jeni të lumtur dhe t’i falemnderoheni Zotit.

Dhe, çka u duhet ta njihni DoktorZiun?! E pyet lexuesin mes këtyre faqeve të këtij libri. Edhe pyet, edhe vetë përgjigjet: I dëmshëm për familje. I dëmshëm për shoqërinë. I dëmshëm për letërsinë. I dëmshëm për shtetit e “përbashkët”. I dëmshëm për Shqipëri Etnike... I dëmshëm për Bashkimin Evropian… Amerik?n mike…

E kush është, DoktorZiu?!

DoktorZiu, është shkrimtar Oborri. Gazetar partie. Publicist Qeverie. Analist politik. Politikan. Rrufjan. Dudum i Partisë Komuniste në atë kohë, i shëtitur nëpër ambasada e redaksi komuniste, e sot maz-plak i Partive Politike Shqiptare, që na e polli “Kali Shemës”, gjatë Natës së Madhe “demokratike”, në “Bit - Pazar”.

DoktorZiu, sot u ndërsehet Partive Politke Shqiptare, kur nuk i japin ndonjë post zëvendës drejtori. Ministër në Qeveri. U ndërsehet manifestimeve tona kulturore shqiptare. Revistave letrare. Shkrimtarëve shqiptar disidentë duke i denoncuar te “vëllezërit” e Njerk?s si të rrezikshëm për shoqërinë. Dhe, Shtetin “demokratik”.

E ka thënë një herë populli. Dhe, nuk kam çka t’i shtoj unë më tepër kësaj mençurie popullore kaq të përkryer: Qeni i keq ta sjell Ujkun në Shtëpi. Vetëm, “patriotëve” të Partisë, mund t’u shes dushk për gogëla. Vërtetë, janë gjysëmanalfabetë. Nuk e di, a posedojnë sipas meritave të Policisë Letrare ndonjë diplomë të shkollës së mesme, apo jo. DoktorZiun e di, i ka kryer sa për bela nja tre vjet shkollë policore në gjuhën e “vëllezërve” të Njerkës. Është shkollë e Beogradit. Nuk është rritë me librat e rilindasëve tanë në Shtëpi. Dhe, kurrë nuk i ka mësuar vjershat e tyre përmendësh nën hijen e Lisit midis livadhit ose në shkollë. Edhe kjo nuk ka rëndësi. Mjerim kombëtar.

Vërtetë, më vjen keq për këta kalemxhinj, që përpiqen dhe shterzojnë si lopa kur e pjellë viçin, t’i hedhin dy fjalë bashkë në gazetën e tyre të “pavarur” partiake. Vështirë e kam, edhe t’i fajësoj më tepër, fajin e ka “pasur” Policia Letrare. Sistemi i atëhershëm komunist dhe sot Neokomunist, që i ka mashtruar me një torbë taxhi në shkollat policore të “vëllezërve” me gjuhën e perspektivës, ardhmërisë së rrejshme socialiste.

Autorja në këtë libër ngre zërin, e thotë mendimin e kritikut për Intelektualin e Rrejshëm të dështuar në letërsi, me të cilin nuk jemi pajtuar dje, nuk pajtohemi sot dhe nuk do të pajtohemi as Nesër. Një: nga shkaku se kemi menduar se atij një ditë do t’i ngihet syri. Dy: do të pendohet për mëkatet e bëra dhe tre: do të bjerë në “din e iman”, siç thonë edhe “vëllezërit” mysliman... Shkurt, do të heshtë, do të pajtohet me fatin e humbjes së fushëbetejës dhe do të tërhiqet atje ku e ka vendin në shtrat, me “plot plagë në trup” të presë pleqërinë... Zonjën Vdekje. Po, me që asnjëra nga këto të tria nuk ndodhi me këtë Intelektual të Rrejshëm, ngase ai kohën e fundit na doli në skenë edhe me maskën e patrioti kuqezi, ja shkaku thotë autorja që isha e detyruar, ngase ndjeva njëfarë përgjegjësie morale, përsëri të rrok lapsin ta zhveshi lakuriq këmbekokë në këtë libër...

Edhe një herë mëngët i përveshi deri në bërryla... Lapsin nxorri nga brezi... Lexuesve besnikë, të cilëve gjithmonë është përpjekur t’ua thotë të vërtetën edhe kësaj radhe t’u dalë borxhit me këtë libër... Edhe pse, autorja, ç’është e vërteta, Intelektuain e Rrejshëm e ka marrë herë pas here si personazh negativ nëpër krijimet e saja letrare edhe në kohë më të vështira dhe e ka zhveshur para syve të lexuesve krejt pis e lakuriq. Vetëm se, Intelektuali i Rrejshëm si duket, nuk lexon gazeta, libra, nga karrierizmi i janë terruar sytë... Ose, kur është fjala për këto shkrime, i fut gishtat në veshë, bëhet i shurdhmemec, e merr gjumi dimror. Megjithëse, pa i lexuar ato, vite me radhë ka ditur t’i denoncojë dhe t’i shpallë krijuesit rrebel si nacionalistë, separatistë e irredentistë. E vazhdon hujin e vjetër, edhe pse herë pas here e ndërron qimen. Pse?

Intelektuali i Rrejshëm që deri dje me zemër e me shpirt besnik i marksizëm-leninizmit dhe bolshevizmit, në emër të këtyre ideologjive siguroi disa vende pune, rrogë të madhe, veturë, dy - tri banesa. Shtëpi në Brezovicë, Prishtinë, Shkup e... Dhe, karrierë politike. Me emrin e tyre në gojë binte në shtrat, lutej, shihte ëndrra dhe zgjohej nga gjumi. Por, me lulëzimin e partive të reja politike, Intelektualii i Rrejshëm ndyrshoi krejtësisht brenda një nate. Ai turret i pari të anëtarësohet, ta tregoj veten si “këshilltar” në ndonjë parti politike. E shanë partinë komunsite që, deri dje për merita të mëdha si i dëgjueshëm, ia mundësoi, të gjitha privilegjet: redaktor në redaksi, profesor universiteti në Shkup, Prishtinë e Tetovë, anëtar i tre akademive të shkencave, anëtarë i disa komisioneve, “këshilltar” partie i të gjitha partive politike shqiptare...

Pse e bënë këtë? E bën se e di cili është, nuk ka besim në aftësitë e veta krijuese të përjetshme. Me perëndimin e partisë moniste, që brenda një nate i siguronte vende pune, e me ardhjen e këtyre të tjerave në skenë, ai e di se ato vende pune do t’i humbë edhe brenda një nate. Mu për këtë, Intelektuali Rrejshën para zgjedhjeve turret si pa kokë, ia hedh këlyshit të tij melez besnik me zgjebe  një asht, e rren mendjen se me “aftësitë e tij krijuese” që posedon, do të uzurpojë përsëri vende të tjera pune. Pasuri. “Këshilltar” në ndonjë Parti politike shqiptare. Do t’i imponohet bërllokut Neokomunist në hapjen e panaireve të librit: në Shkup, Prishtinë, Ulqin e Tiranë. O Imzot, se ç’e gjeti të shkretin! Ki mëshirë për të si për besimtarin e dëgjueshëm, sepse e mashtroi Shejtani... Dexhalli i Allahut... Falja mëkatet!... Se, ai nuk e diti që këmbët e huaja nuk të shpiejnë më larg se në lëmë, të lënë në baltë. Për të hipur në Baba Tomor, nuk duhet të kesh vetëm këmbë, por edhe sy, guxim e zemër. Po, edhe aq më tepër të duhen forca për të qëndruar në ato maja me dëborë verë e dimër. Se, fryejnë erëra të forta, bie shi, breshër, shtie rrufeja... E ky Intelektuali ynë i Rrejshëm mendoi se gjithmonë jetohet me denoncime… Rrena... Pazarllëqe... Përralla... Harroi se ndryshojnë kohërat, vargjet nga poema “Vaji i bylbylit” e Ndre Mjedjes: /” Bylbyl? Ky shekull or’ e ças ndrrohet: /Bijnë poshtë të neltit, i vogli çohet...”/ E harroi se vërtetë lindin parti të reja politike, po ne njerëzit jemi po ata të njëjtit, nuk kemi ndryshuar edhe sot e kësaj dite. Ai vetë deri dje qe në radhët e para të Partisë Komunsite, çirrej e trumbetonte pë liri, barazi, “vëllazërim-bashkim”... E po ky Intelektual i Rrejshëm sot ulërin, derdh lotë krokodili e shanë të tjerët për krizën ekonomike e politike. Ky Intelktual i Rrejshëm qe hartues i planprogrameve mësimore në arsim, përpilimit të teksteve shkollore, lektyrave shkollore, klasave të përziera, diferencimit të punëtorëve të arsimit, institucioneve kulturore, Enciklopedisë maqedonase... Dje, e shante popullin shqiptar në mjetet e informacionit... Nuk e donte flamurin e “huaj shqiptar”... E po ky Intelktual i Rrejshëm, sot ngre zërin për popullin shqiptar: nëpër parti politike, shoqata e unione të viçave... I bie tavolinës me grushta, ngre duart lart dhe mezi e zbresim nga podiumi ku lexon “poezi” patriotike. E kërkon flamurin kuqezi, hapjen e shkollave shqipe, universiteteve shtetëror e privat, kthimin e punëtorëve të diferencuar në punë, nënshkruan peticione... Vjell, e çka nuk vjell Intelektuali i Rrejshëm në emër të popullit dhe për popullin.

Edhe, vazhdon autorja ta pyes veten në këtë libër. Vallë, pse e bën këtë??? Athua, pse e do aq shumë popullin shqiptar?! Përsëri vetë përgjigjet: Jo. Nuk ma merr mendja. Se, mu  ky Intelktual i Rrejshëm, dje e shante dhe e dënonte këtë popull. Atëherë? Dihet. Intelektuai i Rrejshëm kurrë nuk e ka dashur, as mund ta dojë popullin shqiptar. Ai gjithmonë e ka dashur, e do kolltukun, paratë. Dhe, karrierën politike.

Dhe, i hap dyert e fantazisë krah më krah në libër. Pas Natës, vjen Dita... Lind Dielli... Gurgullon Lumi... Ik Dimri… Vjen Pranvera... Çelin lulet... Kthehen dallëndyshet... Këndojnë zogjtë... Është koha edhe pas teje të lindë dikush, o Intelktual i Rrejshëm! Mjaftë më na prive nëpër “beteja” të përgjakshme për Shqipëri Etnike! I ndërrove maskat. E ngrite zërin. Natë e ditë derdhe lotë krokodili. Nuk është koha e karnevaleve... E “roleve pozitive” në teatër... Populli shqiptar e di rrugën e vet qoftë Dimër, qoftë Verë... Ai i njeh fare mirë bijat dhe djemtë e vërtetët edhe nëpër errësirë... Larg, shumë larg ua dëgjon zërin... Hapat... Rrufjani, kurrë nuk i ka prirë këtij populli. Po, burrat e pushkës e të penës... Tërhiqu nga lakmia për karrierë politike dhe pasuri personale në kurriz të popullit shqiptar sa nuk është ende vonë, sa nuk të ka dënuar Zoti...

Rehatohu pak, shtrihu në shtrat, dhe prite Zonjën Vdekje! E di se, është nisur me qerre, vjen rrugës matanë Vardarit... Lëre popullin të marrë lirisht frymë, t’i zgjedhë vetë më të zotët. Ai këtë e di më së miri, për këtë e ka mësuar edhe historia. Mos dil të rrahësh gjoks për trimëri atje ku nuk e ke vendin, pranë oxhakut, në ballë të popullit! Po, lëshoju rendin edhe të tjerëve, gjeneratës re të ardhshme, le ta thonë mendimin e vet, le t’i tregojnë zotësitë, se me siguri edhe më mirë se ti dinë t’u prijnë punëve nëpër beteja për fitore. Se, ky popull gjithmonë kulturofagët, sot ose nesër, i ka nxjerrë në sipërfaqe mbi ujë si kunguj të kalbur Stambolli...



(Vota: 16 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora