E hene, 26.07.2021, 01:16 PM (GMT+1)

Kulturë

Poezi rumune nga Ştefan Doru Dăncuş

E merkure, 03.06.2015, 07:11 PM


Ştefan Doru Dăncuş

U lind më 4 gusht 1968 në Ieud të Maramureshit. Kreu Liceun e Minave, Petrolit dhe Gjeologjisë (1986). Në ndërkohë ka ushtruar funksione të ndryshme si referent në Arkivat Nacionale (Baia Mare), bashkëpunëtor i disa gazetave lokale, korrespondent, redaktor, kryeredaktor i disa mediave, drejtor i një shtëpie botuese, koordonator dhe konsultant teknik, punëtor në ndërtimtari, realizator kompanishë publiçitare për disa firma të Bukureshtit, fondator i revistës kulturore “Singur” me shpërndarje nacionale, themelues i Grupit media SINGUR që ka në disponim Editurën SINGUR dhe revistën SINGUR (www.revistasingur.ro). Ka botuar poezi, prozë dhe ese në pjesën dërmuese të revistave letrare në Rumani, ka përfituar mbi 40 çmime në konkurse të ndryshme letrare. Ka debutuar me vëllimin “Flej në paqë, o Zot! Antidjalli” (poezi-ese, 1996). Vëllime tjera të botuara: “Të lindim nga Lart”, “Botë shugurimesh. Së bashku”, “Apokalipsa pas Dăncuş-it”, Shtëpia memoriale Dăncuş”, “Boçitorët. Pritësi”, “Seks me gra”, “Përralla për Gabrielën”. Ka në botim e sipër edhe një varg vëllimesh tjera (romane dhe poezi) si “Evangjelia”, “Avokati i Qiellit”, “Shkrum” etj. Prezent me vështrime letrare në revista dhe antologji të ndryshme që dalin në Rumani, si dhe në disa media elektronike.

 

lucrez ca un sclav în România
zi de zi construiesc
fiecare pagină scrisă e bornă kilometrică.
zi de zi sunt invadat de europa
oră cu oră pierd betonându-mi versurile
înălţând baricade în propriul sânge

(peste 20 de ani)
fiul meu ridică pistolul
fiica mea se pierde în mulţimea
viermifugă a metroului.

(peste 30 de ani)
desigur, învins
mi-am capitonat peştera - frumoasele cărţi
de poezie scrise cu sânge
mă apără de frig şi arşiţă.
mai nou, europa vine la mine în vizită
sunt interesant pe post de sisif.
brusc, o baricadă cedează
într-una din jugulare
şi imediat apar hoardele ce dau foc
bisericii care sunt.
Nu mai fug.

 

***

punoj si një skllav në rumani

ditë për ditë konstruktoj

secila faqe e shkruar është një mezhdë kilometrike.

ditë për ditë jam i vërshuar nga europa

orë për ore humbas duke i betonuar vargjet

duke ngritur barikada në gjakun tim

 

(përmbi 20 vjet)

djali im e ngre pistoletën

bija ime degdiset në turmën

krymbnxitëse të metrosë.

 

(përmbi 30 vjet)

me siguri, i mundur

e kam karfosur shpellën-librat e bukur

të poezisë së shkruar me gjak

më mbrojnë nga ftohti dhe vapa.

si risi, europa vjen te unë në vizitë

jam interesant në postin e sizifit.

papritmas, një barikadë lëshon pe

një njërën nga kularët

dhe menjëherë dalin kordhat që kallin

kishat që janë. Nuk po ik.

 

***

nu te uita la picioarele mele
am alergat atunci când Adam n-a mai putut fugi
nu te uita la degetele mele
le-am fumat că n-am avut ţigări
nu te uita la stomacul meu
nu i-am dat mâncare şi-a dispărut
sângele-mi este un Isus multicompus
sunt patronul Acestuia
pe El vi-L livrez când îmi lingeţi pantofii
pe El vi-L dau bonus atunci când
filmele de acţiune muşcă din carnea tot mai putredă
„soţul meu” – „soţia mea”
se îngaimă într-o limbă
asediată de cifre
aşa se nasc oamenii
aşa ne ascundem şi noi
pe patul de moarte - în veşmântul lor fragil
epuizant
acolo unde bătaia aripilor de înger
nu face doi bani
unde un ventilator electric
e mai binevenit decât respiraţia ta.

 

***

mos shiko te këmbët e mia

kam rendur atëherë kur Adami s’mundte të ikë

mos shiko te gishtërinjtë e mi

i kam pirë se s’kisha cigare

mos shiko te barku im

nuk i dhash ushqim dhe u degdis

gjaku më është një Jezus i shumëpërbërë

jam patroni i Këtij

Ate Jua livroj kur mi lëpini këpucët

Ate Jua jap si bonus atëherë kur

filmat e akcionit kafshojnë nga mishi i kalbët

“burri im”-“gruaja ime”

gërshetohen në një gjuhë

të vërshuar nga shifrat

kështu lindin njerëzit

kështu fshihemi dhe ne

në shtratin e vdekjes–në veshjen e tyre të freskët

të shterrur

atje ku rrahja e flatrave të engjëllit

nuk vlen pesë para

ku një ventilator elektrik

është mi i mirëseardhur se frymëmarrja jote.


***

nimic din ce spun nu e mai mare
decât o furnică.
ea adună literele mele mici le depozitează
îi vor fi hrană la iarnă.
din obrăzniciile mele îşi face piloni
de susţinere pentru coridoarele minţii ei.

vine vremea să mă gîndesc şi la ea
- sclava insomniilor mele.
în pustie s-au dus iubirea arginţii şi gloria.
nu pot fi poetul genial şi mare
cât biserica
pot fi doar lepădatul în stradă
numărătorul de furnici
câte-o lacrimă topeşte metalul
monedelor aruncate de concetăţeni.

sunt singurul cerşetor sărac din românia.

 

***

asgjë nga ajo që e them nuk është më e madhe

se sa milingonja.

ajo i mbledh germat e mia të imta i depoziton

do t’i ketë si ushqim për dimër.

nga lazdërimet e mia bën shtylla

mbështetëse për koridoret e mëndjes së saj.

vjen koha të mendoj edhe për të

-skllave e pagjumësive të mia.

në shkretëtirë vajtën dashuria, argjendi dhe lavdia.

nuk mund të jem poeti gjenial e i madh

sa kisha

mund të jem vetëm i flakuri në rrugë

numërimtari i milingonjave

nga një lot e shkrin metalin

e monedhave të hedhura nga bashkëqytetarët.

 

jam i vetmi lëmoshtar i varfër nga rumania.



(Vota: 8 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora