Cikël poetik nga Sabit Idrizi
| E merkure, 16.09.2009, 12:58 PM |
Sabit IDRIZI
I SHKAPËRDERDHUR
Shpesh e më shpesh më ndodh
Të zgjohem krejtësisht i shkapërderdhur
Brenda vetvetes
Ku t’i zë fijet e mendimeve
Cilit kujtim t’i vardisem më parë
A t’ia nisi e ta dashuroj marrëzisht
Këtë grua “mollë” të (Mes) jetës sime
A t’i kthehem sërish flokëverdhës së dikurshme të buzëlumit
Në barkun e kalit antik a ta vras gjarprin
E të vdes ëmbël për këtë qytet
A t’i hap portat e përbirimit
E të jetoj përdhunshëm përtej dashurisë
Shpesh e më shpesh më ndodh
Të zgjohem krejtësisht i shkapërderdhur
Brenda vetvetes
DRUAJTJE E PAKUPTIMTË
Të gjithë mbështetemi në dashuri
E dashurisë i druhemi
Si gjarprit
Pse kaq pamëshirshëm e ndrydhim në vete
Këtë zjarr
Këtë dalldi kaq të fisme
Mos vallë kemi filluar të vdesim përbrenda
Si guacat
E nuk po e shohim
SHALJANËT E MI
Dikur
Me strajcat e tyre të dhirta
Përditë zhdirgjnin nga pak bjeshkë
Në qytetin tim të verdhosur
Dhe kur i shteronin ato pak ëndrra të brishta
E fusnin sërish në kraharor nga një grusht kollë të thatë
Dhe u syheshin lartësive
Tash
Me bagazhet e tyre të hekurta
Përditë bartin e bartin diçka
E s’di kush se pse
E s’di kush se kah...
METEORËT
Shikoni sa teatralisht bëjnë vetëvrasje
Sa etshëm digjen shqim
Këta narcisë të vdekshëm
Në bukurinë mahnitëse të rënies
Sa tmerrshëm e kafshojnë vetveten
Nga kënaqësia e çastit
Në zhdukje
Përherë në zhdukje
Kjo botë yjesh të rremë
Që bien
LULJA ADAM
Kjo lule
Nuk mund të jetë Adam
Po s’e polli nga brinjët e veta
Një grua
Një mëkat
Po s’e polli një mëkat
Nuk mund të ekzistojë më
Kjo botë prej vazoje
POETËT DASHUROHEN NATËN
(Poetët, si kalorësit e arratisur, po s’e patën, duhet ta trillojnë një dashnore)
Nga palca e territ i nxjerrin
Dashnoret e veta të krisura
As si gra të pabesa
As si zana që shitojnë
Nuse të epshta
Që veç sa s’pëlcasin
U duken
I shtrijnë në shtretërit e tyre të pagjumësisë
Dhe deri në agim
I shterin me të puthura
ENIGMATIKE
O ende e palindur
O kaherë e perënduar
Fshihet diku koha ime
Unë nuk shkoj derisa të mos vijë
Ajo nuk vjen derisa të mos shkoj
Dhe...
Hajt tash qëlloja
A veja
A pula
KUNDËRSHTUESE
E projektoj një epokë që s’është vetëm e imja
Ma shëmtojnë me djallëzi që është vetëm e tyre
E kush më mirë se poeti di t’i projektojë
E kush më keq se demoni di t’i shëmtojë
Do kohë të ëndërrta që s’po lindin
JAM
Jam plot e përplot Dashuri
Plot e përplot Atdhe
Dhembje e pambarim jam krejt
DËSHIRA E FUNDIT
Ma bëni një varr prej gjoksit tim të shtrydhur
Që t’i përngjajë ëndrrës sime të ndrydhur
Më lani me qumështin e gruas së murosur
Që të bëhem tokë kurrë më e përdhosur
Më mbuloni me pak dhé të dashurisë
Që kujtimi për mua t’i ngjajë ardhmërisë
Dhe më lini të qetë në vetminë time të madhe
Që ta projektoj ringjalljen për një botë pa halle
Powered by SNE Business 3.3
Copyright © 2005-2018 by sosovn.com. All rights reserved.