Mendime

Kalosh Çeliku: Muhameti ka ardhë te bregu

Edhe, si zakonisht ulem t’i marrë “ilaçet” e mia krah për krah me gratë azgane të Filipit të Maqedonisë me fëmijë në gji përballë Kishës Ortodokse “Shën Dhimitri”. Shatërvaneve gjigante që në këto ditë vere me vapë korriku, përpiqen me ujin e Vardarit ...

Kalosh Çeliku: Hutat cofin duke kënduar

Herët si fëmij e kam dëgjuar nga im Atë një thënie kërçovare: Nuk do të rrojmë me hutat e bardha. Në atë kohë si fëmij nuk i kam vënë shumë rëndësi kësaj urtësie të popullit shqiptar. Përçudi, kësaj mençurie të popullit deri më sot nuk i janë qasur ...

Kalosh Çeliku: Dalldisje partizane

Përçudi, pas publikimit të shkrimit tim publicistik: Dy breshkat e Kryeministrit kokë më kokë në kabinet, m’u ndërsye me të gjitha “forcat politike e intelektuale” Kopeja me zgjebe e “patriotëve kuqezi”. Gurë e dru hudhën mbi mua si shkrimtar...

Kalosh Çeliku: Dy breshkat e Kryeministrit

Populli shqiptar, vërtetë kësaj radhe ka bërë ndryshime të mëdha politike. Edhe atë, më në fund një “Rilindje Shqiptare”. Lakmi t’ia ketë edhe bota. Qëllimin patriotik të cilin nuk e arritën Rilindasit tanë me vite, e arritën Rilindasit socialist brenda një nate me kutitë e votimit...

Kalosh Çeliku: Shërbetori

Atdheu historikisht mbi krye ka patur mbretër, pashallarë, agallarë, kryetarë, presidentë, kaçakë, komandantë dhe shërbetorë. Populli dihet, gjithë jetën ka qenë në rolin e shërbetorit, ndërsa udhëheqesit politik e shpirtëror siç u ka hije në ballë. Teuta ishte Mbretëreshë ilire, po nuk ishte shërbetore...

Kalosh Çeliku: Atdheu nga shiu ra në breshër

Kohën e fundit lexoj lloj-lloj marrëzirash politike e fetare. I hurit dhe i litarit, siç thotë populli shet mend me “analiza” politike. Larg e parasheh edhe prejardhjen e tij ortodokse, që deri dje haptas e deklaronte veten në mjetet e informacionit si shkrimtar maqedonas. Përmëtepër, nuk dinte asnjë fjalë në gjuhën shqipe ...

Kalosh Çeliku: Hajduti ''hallall''

Ditë e bukur pranvere me diell. Qielli i kaltërt lot mes dy-tri reve që thyejnë qafën matanë maleve. Një mik i imi shkrimtar më telefon për një kafe. Moti nuk e kisha ngritur dolli një gotë raki rrushi. Mos të flasim për dy shtamba me verë ose për “lëngun e turshisë ...

Kalosh Çeliku: Shkupi historik i shqiptarëve

Ditë e vite krekosen nëpër fushata parazgjedhore lokale e parlamentare politikanët shqiptar se do ta bëjnë sheshin “Skënderbeu” më të madhin në Shkup. Jo, o burra mejdani! Shesh të madh ka bërë Gruevski: Aleksandrin e Madh të Maqedonisë ...

Kalosh Çeliku: Papagaj politik kafazi

Namën e turkut gati të gjithë e dimë, që nga koha e Baba Dovletit. Shqiptarët, kur ia kthyen pushkën dhe shpinën Turqisë, i nemi turku: kurrë, mos t’u heqtë nga shpina robëria. Njëri - tjetrin e hënkshi me gjithë lecka për karrike e pushtet ...

Kalosh Çeliku: Shtrigani i allahut para pasqyr?s

E kam nj? t? mir? n? jet?: kurr? nuk i kam besuar pasqyr?s. Përndryshe, kam plot minusa në jetë. Tek - tuk edhe ndonjë plus. Edhe pse, her? pas here jam i detyruar t? q?ndroj për disa minuta para pasqyr?s: shoh fytyr?n, krehi flok?t, mjekr?n ...

Kalosh Çeliku: Shpallja e ''republikave'' nëpër katunde

Vite më parë, në prag të demokracisë, partitë politike shqiptare PPD dhe PDSH u përpoqën me të gjitha forcat politike e intelektuale, që Tetovën ta bëjnë kryeqendër kulturore e politike. Kohën e fundit rrugën e tyre e ndjek edhe BDI. Nuk e kam fjalën që ...

Kalosh Çeliku: Xhindihalli

E kthej shiritin e “Westerni film” artistik të trurit me njëzet vjet mbrapa në politikën shqiptare. Kohë e publikimit të librit: Trumbetat e tellallit (1992). Vitet e Pavarësisë së IRJ të Maqedonisë. Dyluftimet heroike të “24 pashallarëve” shqiptar në  ...

Kalosh Çeliku: Askushët e njerkës ndjekin artistin

Ferra bën ferra. Kurrë nuk bën mollë. Ose, kumbulla. Përmëtepër, rrush. Nuk e kam thënë unë autori i këtij shkrimi. E ka thënë, popullli. Unë, vetëm e përsërita në këtë shkrim, për aq sa t’ua përkujtoj këtë kryevepër të poppullit...

Kalosh Çeliku: Populli shqiptar e shkruan vetë historinë

Historiani më i madh i të gjitha kohërave është, vetë populli shqiptar. Autor legjitim i Histrorisë Shqiptare. Historianët, janë vetëm zëdhënës dhe përshkrues të veprave madhore të këtij populli historik nëpër shekuj. Popull. që për çdo vjet e ka nisur ...

Kalosh Çeliku: Vetëvrasja ''artistike'' e AbdulhaKim Mehmetit

Moti e kam ditur, po nuk e ka ditur “ABAZI” i Malit, “Patriotin” e vonuar në barkun e Kalit të Trojës pas porte. E mori nga shkolla politike e “Koperativës bujqësore” në Saraj të Shkupit dhe i dha post politik të zv/drejtorit në ...

Kalosh Çeliku: Fitorja historike

Duartrokitje! Dhe, e dini, çka?! Jo, nuk e dini. Madhështore është Dreka festive e Fitores historike pas zgjedhjeve lokale (2013) me një maçorr trim siç është Dr. Gaçi. Krah për krahu me një mace nën Rrap, Zonjën Di. Asnjëri nuk kemi libreza partiake, nuk i takojmë ndonjë partie politike ...

Kalosh Çeliku: Fushatë e dalldisur teknefese

Histori më vete, sa herë që sharronte në bërllok, i rrëshqiste këmba nga guri në ujë ndonjë gruaje ose burri, Nëna ime thoshte: Është bërë për ta vajtuar me gra Zajazi. E vrisja mendjen nateditë, nga vinte deri te ky përfundim. Më në fund e gjeta shtegun malor, matanë Përronit të Thanës: Nëna ime ...

Kalosh Çeliku: Gozhdë e Nastradin Hoxhës

Eh, lexuesi im i nderuar, sikur këto politikanë shqiptar, këto akademikë, këto intelektualë, këto shkrimtarë, këto gazetarë, këto patriotë me kësula të bardha në kokë, shalla kuqezi përqafe e pa to, të punonin e reagonin me kohë për arsimin në gjuhën shqipe, kulturën shqiptare! Vërtetë, do të hapte ...

Kalosh Çeliku: Lani duart nga ''politika madhore''

Edhe, më merr malli për personazhet e mi nëpër libra që turren me të katra përmbrapa partive politike pas një ashti shpërblim. Herët, dal t’i shoh te “Tivoli”burrat e mejdanit, para këmbëve të Skënderbeut në Shkup, sesi bëjnë luftë kokë më kokë për Atdheun. Përçudi, edhe sot si dje asnjëri nuk ...

Kalosh Çeliku: Pak ''sehir'' për shqiptarët

O Imzot, sa i lumtur do të isha t’i shoh Këlyshin me zgjebe dhe Hojdodolen me nga një asht në gojë, kuqezi në tru e jo në palare! Pse jo, edhe Hoxhën e Allahut. Vetëmse jo, nuk e do Zoti. Dhe, nuk e do këtë mrekulli magjike të shekullit. Fatkeqësisht, miqtë e mi dudumë mbi pleh, siç duket e kanë ...

Kalosh Çeliku: Fushatë pa ''pëllumba postier''

Kurrë më shumë se deri më sot, nuk kanë pasur nevojë shqiptarët që të kenë një popull me vetëdije të lartë kombëtare. Nuk e them, që ky popull nuk ka vetëdije, ka edhe atë: e ka dëshmuar brez pas brezi nëpër luftëra shekullore, po është koha ta vë në përdorim me ...

Kalosh Çeliku: E nesërmja në duart e shqiptarëve

Në disa shkrime të publikuara në mjetet e informacionit kam thënë: Dielli që më rrinte mbi kokë si një saç i skuqur, përderisa unë kisha bërë një sy gjumë pas dere, ishte ngritur lart mbi male. Ku ta dish, ndoshta edhe sa herë e kishte zgjatur dorën të më zgjojë nga gjumi. Po ç’e do, kur unë shihja ...

Kalosh Çeliku: Kali Trojës në Bit-Pazar

E di. Edhe këtë “trim mbi trima”, nuk e njihni në barkun e Kalit të Trojës nëpër Bit– Pazar. E them se, atë ditë kur unë ia ngrita Kalit të Trojës bishtin në libër, edhe ky hyri bythekrye me shokë në bark të Pelës. Kalin e Trojës, atë ditë na e lanë “vëllezërit” pas porte. DoktorZiu doli tinës natën ...

Kalosh Çeliku: Tri herë matë e njëherë pre

Moti e kam ditur, por sot jam bindur se politikanët shqiptar nuk punojnë me tru, po me bythë. E tregon këtë historia me fakte, që nuk e luan as gjylja e topit të cilën e rroku për fyti Mic Sokoli. Sharra, siç thotë populli kur has në gozhdë. Tjetër punë është ajo se, ne nëpër këngët popullore me çifteli ...

Kalosh Çeliku: Zhurmë rreth Tortës së Pavarësisë

Historikisht, populli shqiptar kurrë nuk ka vajtuar si sot sokaqeve të Bit-Pazarit, në Shkup me kaq shumë lot derdhur rrëke për Shqipëri Etnike. Duartrokitë Robërisë nëpër përvjetore e “manifestime kulturore”. Ose, i është turrur me të katra kulaçit në sofër. Tortës së Pavarësisë nëpër sheshe. Gjithë jetën nëpër shekuj ka bërë luftë ...

Kalosh Çeliku: Parku i “Çairit” mes sëpatave politike dhe fetare

Parkun e bukur të dikurshëm të “Çairit” e mbaj mend si sot, kur isha nxënës i shkollës së mesme normale “Zef Lush Marku”, në Shkup. Përmëtepër, ato vite shkollimi isha vendosur me banesë edhe në këtë lagje të Shkupit. Vendbanim përrallor, që pas tërmetit katastrofal (1963) u ndërtua me ...

Kalosh Çeliku: Mikja me ferexhe

Ditën e dytë e lëshova hotelin “Iliria” dhe vendosa ta kaloj natën në banesën e mikut tim, Shkrimtar i 33 dashnoreve. Ma hante mendja se do të jem më rehat, ngase ai e kishte blerë këto ditë dhe nuk banonte njeri. Përmëtepër, dashnoret që gjatë Luftës së Kosovës (1998) ia mori UÇK -ja, ende nuk ia kishte kthyer në Shtëpi. E dyta, dje kur isha për vizitë më pëlqeu ai realitet ...

Kalosh Çeliku: Hojdodolja

Edhe, vazhdon të lehi nateditë Azgan Lamlami i tërbuar me zgjebe krah për krahu me Hojdodolen për një asht në kontenierët e Bërllokut, në Bit-Pazar. Njëri në vijë, tjetra në lëndinë. Përditë merren me shpifje e etiketime nëpër faqe të internetit dhe në Facebook me këmbët dhe trutë në legen. I mjeri Asgan Lamlami dhe Hojdodolja - pulë që këndon si gjel. Asgjë nuk thonë të vërtetë, vjellin e shkruajnë jerm duke përhapur sa më shumë shpifje, rrena e huti në popull. Fenomen i çuditshëm shqiptar ...

Kalosh Çeliku: Motin e Madh e kemi te pragu i shtëpisë

Njëqindvjetorin e Shtetit të Pavarur Shqiptar, anembanë Atdheut në këtë Ditë të Madhe e feston mbarë Shqiptaria. Edhe, e meriton dhe duhet ta festojë këtë Ditë historike të Motit Madh, secili ashtu siç mendon, mundet dhe di me të gjitha forcat e Trurit dhe zemrës. Farën e Shtetit Shqiptar e mbollën të parët tanë Rilindasit, ne sot pasardhësit e tyre duhet ta vadisim dhe ta korrim një ditë para Dimrit që rri gati me drapër në dorë. Thasët t’i ...

Kalosh Çeliku: Kopilat që i polli xhadia

Moti merrem me studimin e veprimeve “patriotike” dhe karakterin e rrumaducëve shqiptar. Nesër, ndoshta edhe do ta mbroj temën e disertacionit me këtë punim-zbulim shkencor. Vetëmse, jo në univeristet tona, po në Oksford, Howard ose Serbonë. Përditë e pasuroj me risi dhe ide matanë malit te Përroni i Thanës. Çifligu i Xha Derallës. Gjurmët e tyre më shpiejnë pas Shtëpisë, në Hale. Vendi ku rritet me të madhe dhe lulëzon ky ...

Kalosh Çeliku: Kalorësit e arratisur me një këmbë në varr

Vërtet, një ditë do të vdes i lumtur. Edhe, e kam thënë disa herë nëpër shkrimet e mia, se: ma kënaqët Lapsin. Kalorësve të arratisur dalngadalë hipur në qerren me katër rrota po u vjen fundi. Nuk do të vijnë një ditë krah për krahu të më qajnë mbi varr. Kurora lulesh të më vënë mbi kokë. Fjalime patetike të më vjellin para miqve poetë. Populli shqiptar gjatë këtyre viteve i ka lexuar faqe për faqe si Libër i mbyllur dhe i ka hedhur plehërat në ...

Kalosh Çeliku: Sahat me një akrep

Im Atë, vërtet ishte burrë i mençur: I dinte spiunët. Titujt “partizanë” ua lexonte në sy e ballë. Edhe, kur kishte probleme me mua si shkrimtar u thoshte: Kaloshi është sahat me një akrep. Nuk dihet kur është dymbëdhjetë, e kur një. Dorën në zemër, në atë kohë edhe ia merrsha inatin. Edhe pse, ai e thoshte realitetin. E, në anën tjetër herë pas here ma tërhiqte vërejtjen, të kem kujdes nga “shokët dhe miqtë patriotë”.E sidomos, me Hoxhën e Allahut ...

Kalosh Çeliku: Lamlamin e Bit - Pazarit, ma ndërsyen pas shpine

Tungjatjeta! Lexues i nderuar, para se të fillojmë lojën skenike nëpër Çarshi, dua t'ju them se për ta shkruar këtë rrëfim i kam munduar trutë pa mëshirë dhe i kam shtrydhur me dorë natë e ditë. Dhe, për çudi, edhe sot e kësaj dite habitem sesi më kanë mbetur grusht në kokë, nuk më kanë fluturuar si zogj ...

Kalosh Çeliku: ''Vëllazërim-Bashkimi'' i neokomunistëve

Vite me borë. Dimri kur na e përplaste derën e Shtëpisë edhe ditën, edhe natën. Çatitë nga barra e rëndë, qanin gjithë natën, gati të na rrëzohehin mbi kokë. Muret, kur kishin veshë e nata sy, siç thotë populli. Ujku na uluronte në lëmë. Oxhaku mezi nxirrte tym mbi çati në qiell. Kohë, kur derën e kishim hapur për mikun...

Kalosh Çeliku: Rrumaduci

Ecën. Ecën Rrumaduci i skuqur si spec arapi me pleqërinë në shpinë dhe brekët nëpër këmbë rrugë e pa rrugë. Skeletin e tij të gjallë - lugat, dikush kur e takon hëpërhë në rrugë, e ka frikë. Ikin burrat e mençur. Ikin gratë azgane nga sytë - këmbët. Asgjë më Rrumaducit s’i ka mbetur në trup, qoftë edhe një arnë “vëllazërim-bashkimi”. Asgjë. Asht e lëkurë. Dikush thotë...

18 19 20 21 22 23
Në Fokus