Mercedes Gega: Aromë dashurie
| E Merkure, 27.06.2018, 09:00 PM |

Mercedes Gega

 

Duarbosh

 

Qetësi e pluhurosur dyshimesh

Nderur në litarin e tendosur të ajrit

Midis nesh

Mirëmëngjesi i shikimeve tona

Sot s'u përqafua!

Mbi pistën e ngrirë të çastit

puthjet e buzëqeshjeve përkëdhelen duarbosh!

 

10.06.2018

 

Aromë dashurie

 

Nga strehëzat e pritjes

Mbi qerpikët  e mëngjesit tim,

Pikon e kristalizohet imazhi yt

Si mushti i limfës së një degë e të re nga pema e jetës,

Me një grusht me gonxhe premtimesh,

Nderur livadhit të buzëve

Aromë dashurie!

 

13.06.2018

 

Në zemër të shekullit të 21-të

 

Forma të paforma

Vargojnë

Nën vargonj unazash

Pamundësie

Mbirë në yjësi rrethanash

Lidhur nga jeta nyje!

 

13.06.2018

 

Ditëjavë të dielash

 

Qetësi e diele

bosh

Vërtitet e dremitur

Pa një bosht!

 

Ka kohë që çapitet

kuturu

Rreth vetes, për një rrugë

Me emrin: "Ku?"

 

Qetësi e diele

ngjyrë bosh

Në një vend ditëjavë të dielash

Quhet: "Modë"!

 

17.06.2018

 

Dashuria ime jeton atje

 

Tutje, larg, në skaj

Ku qielli dhe deti ndajnë

E bashkohen puthjeve degëve të muzgut

Atje ku dielli shlodh rrezet e fundit...

 

Atje...

përtej çdo përthyerje

Ku ditënetët e fjalëve njerëzore

S'arrijnë dot të gërrvishtin

Mes tyre, hyjnoren më njerëzore!

 

17.06.2018

 

Semafor portokalli!

 

Gjethnajë ndjenjash,

Shkelur nga kalimtar të shkujdesur

Dukshëm vonë

Për në  takimin me veten,

Lëkundet në duart vjeshtore të erërave

të botëkuptimeve duarprangosur

Nën një qiell

Tender për mbijetesë të fortësh

Hetohet në këtë kryqëzim kohe me

Semafor portokalli!

 

17.06.2018

 

Unë jam aty

 

Kur të ndjehesh i trishtuar

Brengëgrishur a i mjerë

Vetë me veten shoqëruar

Rishtas larg nga gjithë të tjerë...

 

Ëndërrzgjuar nga trokitje

Mbi qerpikë, faqe e buzë

Dallgë e mallit bërë lot

Shkon e prehet, poshtë, në gush...

 

Vesë e ballit kur të bjerë

Ballërrudhurit vetmie

E të ndjesh se pikë e saj

Djeg si diell shkretëtire...

 

Kur të ndjesh se s'ke më forca

Të ngresh shpirtin që mend bie

Mbi një botë si flluskë sapuni

Veshurzhveshur me dritëhije...

 

Atë çast, në mos të tjerë

Sill ndërmend imazhin tim

Hiqja pluhurin e kohës

Petkmbuluar në nxitim...

 

Mos u druaj, eja pranë

Jam e njëjta si atëherë

Kur për ty prezenca ime

Ish' frymëmarrje, ish' pranverë..

 

Në botë s'vlen asnjë trishtim

Aq sa shpresën të mbaj peng

Gjithë sa shkoi nuk mund ta kthejmë

Por as të shmangim ç'ka jeta sjell!

 

19.06.2018

 

Heshtjes së rrugës i mungon ti...

 

Të të njoh nga afër, s'e pretendoj

Tjetër është njohja e vërtetë

Hapat e tu diçka më thonë

Dhe duart strukur, thellë në xhaketë!

 

U shfaqe ti në rrugën time

Rrugë që vitesh unë shkoj përditë

Ish' fund vere, mirë s'më kujtohet

Me zogjtë që iknin, erdhe ti!

 

Ti shkon ngadal, me hap të shtruar

Thua e di se ku po shkon

A lodhur je rrugësh shtegtuar

E thjesht tashmë s'të bëhet vonë?!

 

S'e di,  s'e di nuk mund ta them

Të njoh nga afër s'e pretendoj

Unë njoh veç hapat që flasin çartur

Sa herë në xhepa grushtet shtrëngon?!

 

Asfalti hesht, i pafjalë ti

Parkut drudendur shkoni të dy

Ndoshta fjalët s'thonë dot gjithçka

Ka herë që ndoshta mjaftojnë dy sy!

 

Kush e di vallë çfarë stuhie

Fshihet nën qelq të syve të tu

Një det ku brigjet ruajnë histori

Shkruar nga valë e dallgë blu!

 

U shfaqe ti në rrugën time

Atë fund vere, sezon shtegtimi

Është prag pranvere, zogjtë po kthehen

Heshtjes së rrugës i mungon ti...

 

21.06.2018

 

Dhuromë një buzëqeshje, miku im

 

Dhuromë një buzëqeshje

Miku im

Për të sot ndjej kaq nevojë

Fryn erë e ftohtë absurdesh rreth meje

Bën çmos të më rrëzoj!

 

Dhuromë një buzëqeshje

miku im

Të mbështjellë shpirtin e gjorë

Që tek vetja mbështetet të ngrihet

Bëhu ti, sot,  për të dorë!

 

Dhuromë një buzëqeshje

I imi mik

Bëhu diell në këtë shtrëngatë

T'i largojë me të retë tekanjoze

Nga qielli i ditës ngjyrë natë!

 

Një buzëqeshje e jotja

Miku im

Sot më vlen sa e gjithë bota mbarë

Pa të jam një zog në fluturim

Haspsirash me vetëm një krahë!

 

Ku je miku im

Sot të dua

pranë vetes si një pjesë e saj

Një buzëqeshja jote më mjafton

Gjithë stuhitë të m'i kthej në lule maji!

 

22.06.2018

 

Ti erdhe vetëm sa për të ikur

 

Ti erdhe vetëm sa për të ikur

Sa për të thënë ç'është lumturia

T'i jepje botës nga zemra jote

Një diell të ri dashurie!

 

Ti erdhe vetëm sa për të ikur

E dot, kuptohet, nuk bëje ndryshe

Drita kuptohet në errësirë

Kafazët s'janë për dallëndyshe!

 

Ti erdhe vetëm sa për të ikur

Një jetë e tërë në veç një çast

Për kë të njohu, sa shumë, sa shumë!

Për kë të deshi, sa pak, sa pak!

 

Ti erdhe vetëm sa për të ikur

Sa t'më tregoje ç'është drithërima

Buzës që digjet nga lot i nxhehtë

Mall përzhitur nga dashuria!

 

Sa herë që ulem e të kujtoj

Ndodh, bota ngjyrat një çast  humbet

Buzëqeshjes tënde i marr një rreze

E bota ngjyrat sërish rigjen!

 

Ti erdhe vetëm, vetëm një çast

Aq sa mjafton më pas të ikësh

Sa të më tregoje peshën e botës

Aq sa t’më njihje me peshën time!

 

24.06.2018



(Vota: 1)

Komentoni
Emri:
Emaili:
Kodi i sigurise:
Titulli:
Komenti:

Publikime te tjera ne kete kategori: