Poezi nga Vladimir Muça
| E Premte, 14.07.2017, 05:59 PM |

Vladimir Muça

 

SHTËPIA BUZË TORRËS

 

Nga sheshkalaja

Buitën mbjellje ndërtimesh,

Hijezuan Torrën martire.

 

Kur tundet dheu

Muret e shtëpisë sime,

Në përgjërime

Tulaten në të vjetrat fortifikime.

 

Shtëpia si xhuxhë

Mes shumë katëshve

Që dridhen,

Si fëmija thith jetë

Në gurët e latuar gjigandë.

Familja ime,

Në te s'u tut,

Dhe në lëkundje tëmeti nëndë ballë.

 

 

XHELOZI

 

Këto ditë vere në Currila

Rendim pas vjzave bardhoshe.

Me ne rend dhe dielli

Me xhelozi t'i bëjë brune.

 

 

POROSI

 

Padyshim,të dashurit e mi,

Edhe në se puna

Peshon sa kokrra e grurit,

Themeli ajo do jetë

Në çdo pjesë të murit.

 

 

HISTORI FITOREJE

 

Fitore!...Fitore!...

Si çeli lulegjaku

Kjo fitore mbi dhe?

Ata me qetësinë e një Jude

Fshijnë gjakun e një thike në teh!...

Hëna zgërdhihet majë Piramidës,

Kur njerëzia ,nga sytë këmbët

Ja mbathte me kafazët e shpreses bosh ne duar,

Kur sakatët talleshin me normalët,

E larashët

Qetazi fërkonin duart

E ngroheshin në zjarrin prej gjaku të fitores.

Krishti i lebetitur

Vraponte në kryqezimin e dytë

Nën gjembat e kurorës.

Gjer vonë s'reshtën Ata,më të zotët,

Ata që me fyellin e pushkëve

Dinë t'ia mbajnë këngës

Dhe aherë,

Kur drurët e pemëve shemben

Nën peshën e frutit të rremë,

Kur '' bosët"shtriqen lakuriq mes aroma vdekjesh.

Aherë,

Afshi braktisi hirësinë vëllazrore.

Ne,të varfërit mblodhëm eshtrat

Zhytur në llumin e gjakëruar,

Të ndasive klasore.

1997

 

 

E SHKRUARA MBETET

 

E shkruara mbi plloça balte:

Zëra shpirti mes gjetjeve arkeollogjike;

Fjalë shkruar shekujve,

Ruajtur nga dherat,thellësive.

 

Fjala jote nipi im

Shkruar portaleve elektronike,

Për një gabim iku në vdekje klinike,

Si pjalmi i pishave prej stuhive.

Humbi gjithçka

Siç tretet mbi rërë

Nga dallga një përbetimdashurie.

 

Provo të shkruash në trungun e pemës,

Me shumëzim qelizash

Gjithçka ruhet nën lëvore,

Si ëndërra të ruajtura si kujtim

Në një aventure dashurore.

 

Shkruaj në lobet e trurit kujtimet

Çdo gjë çika çika,

Si pasqyrë e thyer

Në humbje kujtese mbytet.

Në qënien tënde

Do humbin ëndërrimet,

Klithma si sfidë e qënies

Do ulërijë në mërmërime.

 

Nipi im i dashur

Shihmë mua te "prapambeturin"

Shkruaj akoma në leter

Me shum vetëdije.

Këto letra do shohë njerëzia

Pas mijëra vitesh;

Shenjat sinjale kibernetike

Do ngrihen mbi hiçin në hapsira kozmike.

E shkruara ime,

E natyrëshme,

Shkruar në ofsejtin e shpirtit

Do madhohet

Kur në portalin tënd

Fjala ka emigruar harrimëve.

 

 

KËRKOJ NË SYTË E TU

 

Kur të shikoj Ty

Zhbiroj sytë në thellësi;

Në at'thellësi

Ku rrin fshehur zjarri yt.

E di që brenda zjarrit

Rrin fshehur e madhja dashuri,

Dhe brenda dashurisë

Dhimbja për dashuritë e shuara.

Kërkoj një copëz prushi

Nën hirin e viteve të shkuara,

Të ndez zjarrin e shuar

 

 

NE HESHTJEN ZGJEDHORE

 

Për heshtjen zgjedhore

Gjithëçka e tubova

Në një detë ëndërrash.

Mbi dallgë mendimet dhe idetë,

U qullosën mes shirash;

U ngulfatën pa droje

Në fërgëllima shpirti,

Ushqyer me gënjeshtaren liri.

Në heshtjen zgjedhore

Më kokën në zjarrmëni

Mendoja më shumë për prinderit

Dhe fëmijët e mi.

 

 

SHOHIN E FLASIN PEMET?

 

Shohin e flasin pemët?

Këtë s'e them me siguri;

Por në mes të pyllit ku gjendem

Drurët më shohin në sy.

 

Tranden zogjt me mua

E ulen degëve të zyrit tim,

Sqepat më cimbisin me çuçërimë

Në pyllin retinë.

A dyshojnë vallë zogjtë në sytë e mi?

Sinqerisht,këtë s'e di.

Zogjtë kërkojnë sytë e pemëve.

Që unë nuk i shoh,

Se nga protoplazma e gjetheve

Sytë janë arratisur

Në yjet kozmikë.

 

Mundet,thellë rrënjëve janë futur

T'u bëjnë pak dritë,

Ndaj në muzgun e hirtë

Gjethet mblidhen

E mbyllin sytë.

 

Un' e ndjej frymëmarrjen e pemëve,

Kur tundin gjethet me fëshfërimë,

Besoj se pemët shohin

E flasin me gjithë njerëzinë;

Ndaj kur gjëndem në mes të pyllit

Thirrmën pylli

M'a kthen me oshëtimë.

 

 

BUZËQESHJE MËRGIMI

 

Nënë kur ika në mërgim

Lotin me ujë deti t'a mbësholla,

Detin të shihja në syrin tënd;

Dhimbjen me krifën e dallgëve fashova,

Ndaj malli zuri aq shumë vend,

Trishtim të mos shihja

Në syrin tend

 

 

DASHURI E VËRTETË

 

Më dashurove nga pak

E më fale ate

Që në dukje ke.

Por kur arrite

Të gërryesh vetëveten,

Aherë më dhe

Dashurinë e vertetë.

 

 

NOSTALGJI EROTIKE

 

Tek rrija rrëzë plepit të egër

Me ujët lot duke u larë;

Përkëdhelinë tënde të parë

Nuk desha shiu të ma marrë.

 


FALAS

 

Çfar s'të premtoi ai!?...

-Udhëtimin falas gjer në kufi.

Në një karton refugjati

Janë shkruar çfar të duash:

-Vendi i fjetjes:një barakë në periferi,

-Vendi i punës:semafor i zi;

-Garderoba jote:vendi ku flenë kafkat

E dalin fantazmat

E shoqeve që zëvendësove Ti.

Në çdo rrugë

Do vendosësh kurorë gjembash,

Me tantella dhimbjesh,

Me qirinj që ende digjen.

Në flakn e tyre

Do ndizet dhe qiriri yt,

Kur një ditë

Falas do e marrësh,

Po nga Ai.

 

 

QESHJA JOTE

 

Akoma s'e di

se si qesh Ti,

që në ata sy

del i qëndisur

një gjergjef shpirti.

 

 

PENGU

 

Një dit maji,kur u njohëm,

Një shi pranverorë n'a lavu të dy;

Xhaketën hoqa,Ty t'a dhashë,

Ti më le peng veç dy sy.



(Vota: 0)

Komentoni
Emri:
Emaili:
Kodi i sigurise:
Titulli:
Komenti:

Publikime te tjera ne kete kategori: