Lugati RTSH, ky buker i fundit, kjo barrake e fëlliqt, kjo Arkë e Noes ku kanë gjetur shpëtim në oqeanin e Demokracisë krej llumrat e Diktaturës, duhet mbyllur.Lugati RTSH nuk u shpik që lajmet t'i shpërndajë, edukimin ta promuovojë, zbavitjen ta mundësojë, por që lajmet t'i fshehi, edukimin ta çbëjë, zbavitjen ta vrasi...
Të kërkojnë kohë dhe hapësira ëndrrashatëherë kur pemët heqingërvishtjen e fundit të gjetheveatëherë kur pjeshtatmësojnë leksionin e fundit të fluturimitatëherë kur pika e fundit e borës shkrihet në perëndim,derdhur gjurmën e fundit të një historie...
Zoti më zhvilloj shqisën e gjashtëHistorinë ta shkruaj që nga koha e lashtëTa tund e ta shkund si në sitë të mëndafshtëKur ta lexoni, t'u duket si mjaltë...O Zot, o Zot të qofsha falë!Heronjte Ti mi solle si të gjallë...Se Ti, o Zot, e mësove njerëzinëDjalë pas djali të trashégoj origjinë.Të ruaj toponimet, horonimet...
Deti ta kishte grabitur oborrin me armën që nuk kapetmbi kaltërsi valësh thyhen konturuat e zilivefryma e mushkërive të zgjeruara të erës shqepet dendurisë së pallatevetë hedh shallin e freskisë së hollë e të përdredhur dhe t’i mbështjellngrehinat e Tua i fërkon dhe lëmon rrëmbyeshëm e fashitur...
Viti që hyjmëFilloi me vërshimePastaj nëpër tëEndej një fantazmëTash po kërkohet e vërtetaPër manipulime votashE merreni me mendËshtë vetëm janar...
Për lexuesit e kësaj eseje, u them: Të mos merret kjo ese pak si"nepotike". E vërteta është që GAZMOR HYSI, mjerisht i ndarë para kohe nga jeta, është kushëriri im. Nëse shkruaj, për ta kujtur atë, jo se"gjaku nuk bëhet ujë", por e meriton që të kujtohet. Vetëm të kini durim që të lexoni më poshtë...
Gjelat e llamarinës sillennga të fryjë era në shkrepa.Sipër oxhakut të shtëpisë,rrinë si dordoleci n’vreshta. Mbi oxhak e kanë vendin,jo mes njerëzve mbi tokë.Era vet ua thur mendimin,E ua fshinë kujtesën n’kokë...
Udhëtimi im nuk nisi atë ditë kur hipa në autobus në Prishtinë. Ai kishte filluar shumë më herët, në vitet e ndarjes, në vitet kur kufijtë nuk ishin vetëm vija në hartë, por plagë të gjalla në trupin e një kombi të ndarë padrejtësisht. Kur u ula pranë dritares së autobusit...
Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve Kukës shpreh solidaritetin e plotë me peticionin e komunitetit të shkrimtarëve shqiptarë, i cili denoncon praktikat përjashtuese, diskriminuese dhe klanore, në dhënien e Çmimeve Kombëtare të Letërsisë nga Qendra Kombëtare e Librit dhe Leximit, institucion në varësi të Ministrisë së...
Shoqata e Intelektualeve shqiptarë "Trojet e Arbrit" si njëra ndër shoqatat gjithëshqiptare që po kujdeset për shkrimin dhe ruajtjën e historisë shqiptare tash e 21 vite do të jetë bashkëorganizatore se bashku me Konsullatën e Përgjithshme të Republikës së Kosovës në Hamburg si edhe shoqatat dhe organizatat vendore në Hamburg...
Shën Sebastiani, i njohur ndër shqiptarë prej shekujsh me emrin e dashur Sh’Masjani, është një nga shenjtorët më të nderuar të Kishës Katolike dhe një figurë shumë e afërt me shpirtin e popullit tonë. Emri i tij është përmendur brez pas brezi me respekt, në familje, në kisha dhe në lutjet e...
Për t’i dhënë përgjigje se ç’është gjumi, duhet t’i japim përgjigje pyetjes; pse flemë?Sipas Webit, gjumi është një nevojë e domosdoshme jetësore për njeriun, pa të cilin ai mund të jetojë një periudhë disa ditore pa të. Gjumi kuptohet si një nga gjëndjet e ndryshuara të ndërgjegjes që ne jetojmë, të cilën...
Xhevahir Cirongu është një poet bashkëkohor, i njohur për vargjet e tij të thjeshta, të ndjera dhe shpesh të lidhura me natyrën, me fëmijërinë, me vendlindjen, me qetësinë, me gurrën popullore, me dashurinë, me nostalgjinë. Shumë prej vargjeve të tij janë të mbushura me...
Përveç se studiues, Llesh Ndoj është poet dhe shkrimtar. Në studime, poezi dhe prozë ai trajton kryesisht temën e vendlindjes, që përbën boshtin kryesor tematik të të gjithë krijimtarisë së tij. Fakte tronditëse të jetës, ngjarje historike dhe vet jeta me të gjithë kompliksitetin e saj vijnë në mënyrë artistike në këtë roman, ku Lleshi ka dhënë fakte...
Portofoli, që dikur na quhej Kuletë,E mbante zoti i shtëpisë me dinjitet.Dukej e hollë si fjalët e pakta të tij,Po e rëndë sa shtëpia me përgjegjësi. Kuleta brenda s’kishte karta bankare,Madje as nuk kishte PIN e Kod fare.Por e mbante jetën gjallë me nderim,E hapja e saj bëhej vetëm me besim...
Dy dekada më parë u nda nga gjithçka kishte më të shtrenjtë dhe të shenjtë, për të merituar pavdekësinë, ai, ai që diti të ishte dhe të bënte si pakkush tjetër, kur interesat e bashkëkombësve të tij cenoheshin nga urrejtja më e përbindshme që është ndërsyer ndër shqiptarë. Me urtësi dhe maturi, me përkushtim e vetëmohim...
Shija për art është një kulturë që buron nga thellësia e shpirti dhe tradita sepse vepra artistike të bënë të ndjehesh rehat, të ndjehesh përtej limiteve objektive, fluturim në një hapësirë ku lulëzon gjithçka si në kopshtin e Edenit. Gjatë soditurit veprën, shpirti ushqehet me ekstazën e një dehje Dionisiane...
Libri “Imazhe kohe” nga poeti Nijazi Ramadani, është i ndarë në tre cikle poetike: “Dhimbje shpirti”, “Jetë e përmbysur” dhe “Letra kohe”. Këto ndarje ndërtojnë së bashku një strukturë triptiku të vëllimit poetike, vargë i kujtesës, qëndrimit dhe përjetësimit. Këto tri elemente...
Se Hyji në tokë ka pamje NjeriuDhurata jote qe veç dashuriaKur pret stuhia e ngrin veriuSi buka si uji ka shijen liria Qiellit preke yje si lule në fushëPa e lënë fushën ta kafshojë malinKalove ylberin e vare në gushëPo kur shtrëngata shalonte kalin...
Liria e shprehjes në art nxitë kulmin e bukurisë dhe për artistin bukuria qëndron jashtë të gjitha hierarkive ngase e bukura përpëlitet te kontrastet qofshin të formës ose te ngjyrës. Artistja nga Shqipëria Marjana Goxhabelliu, me largpamësinë e saj, pa barriera, jashtë çdo kornize...
