E hene, 14.10.2019, 02:10 AM (GMT+1)

Kulturë » Berisha

Sejdi Berisha: Shëngjini, Lezha dhe eksodi kosovar

Duke udhëtuar në Rrugën e Kombit  me mikun tim dhe krijuesin T. Bezhani, që kishte kohë që kishim planifikuar t’i kalonim dy-tri ditë në Shëngjin, gjithnjë isha i preokupuar se si do ta filloja dhe si do ta përfundoja një shkrim nga kjo “vizitë”, sepse, ndoshta siç edhe dini...

Sejdi Berisha: Ofelia nuk kthehet më...

OfeliSa shenjtëri do të jetëKujtimet për t’i kthyerPër të biseduar për tokën e djegurEdhe për tragjedinë e HamletitPër ta përqafuar gjirin e nënësDiellit për t’iu luturPër madhështinë e lumturisëNën dritën e hënësNetët për t’i shprushur...

Sejdi Berisha: Toka që të mallëngjen dhe ta madhështon historinë!

Kishte sa kohë që kisha ndërmend ta vizitoj Krahinën e Plavës dhe të Gucisë, t’i shoh edhe tash këto vise dhe këto treva me bukuri të rrallë dhe me histori specifike. Isha shumë kureshtar se si do ta përjetojë këtë udhëtim, të cilin, fillimisht nuk e mendoja të ndonjë peshe krijuese apo të ndonjë inspirimi...

Sejdi Berisha: Madhështia e gjirit të nënës më bekoi...

Sepse, nëna më rrëfente për gjithçka. Kështu edhe ishte shumë mirë që njoftohesha me jetën e saj, me përplasjet krenare të tërë familjes. Kishim për çfarë të bisedonim. Jeta, deri në atë moment, i kishte, por, edhe mua më kishte shkuar duke jetuar herë në një, e herë në tjetrin fshat. Sepse, tokën dhe shtëpinë ...

Sejdi Berisha: Pastaj nuk di ku u tretëm

Këpucët e mia të vjetruaraMe të cilat shumë kam rrugëtuarQëndresës së tyreDhembjen e kohës ua kam ngarkuarEdhe peshën e trupit timEdhe ngarkesën e mendjes me gjithçkaMe hidhërim i hoqa nga këmbëtPor lidhësetUa lashë të shkapërthyeraIshin lodhur edhe ato...

Sejdi Berisha: Vargu si peshë e njerëzores dhe e etjes shpirtërore

Këndimi poetik, sado vonë që ai gufon, i ngjanë përjetësisë dhe është më shumë specifik, i dashur dhe me peshë, dhe si i tillë reflekton me cilësinë e realitetit të jetës. Ndërsa, nganjëherë, vargu i ngjanë edhe etjes së kamotshme për gjithçka që është e mirë, njerëzore, e lumtur dhe madhështore. Por, njëkohësisht...

Sejdi Berisha: Si u përjashtova nga gjimnazi, si e fsheha këtë ‘tragjedi’

Një ditë prej ditësh, në një “lojë” me shokun e bankës, Xh. M., duke vrapuar shkallëve për në katin e parë të ndërtesës së gjimnazit, morëm “n’thua” në bustin e një prej figurave politike të ish Jugosllavisë. Dhe,... ndodhi më e keqja: busti u bë copë e grimë. Ishte kjo ngjarje që ndodhi “pa dashje”. Pas kësaj, sikur i tërë gjimnazi...

Sejdi Berisha: E putha gurin e varrit tim dhe qesha me hidhërim...!

Ndoshta, sot nuk duket se ka rëndësi dhe as nuk është interesante, por, megjithatë, kjo ngjarje bizare por e rrallë, apo e para e këtij lloji, e cila edhe tronditë, bezdisë edhe trishton, por, edhe për shumëçka sikur shndërrohet në ilaç mendjeje, shpirti, apo, nëse jo kështu, atëherë edhe çmend...

Sejdi Berisha: I mora eshtrat dhe tash gjithçka kishte në varr

Ndoshta, sot nuk duket se ka rëndësi dhe as nuk është interesante, por, megjithatë, kjo ngjarje bizare por e rrallë, apo e para e këtij lloji, e cila edhe tronditë, bezdisë edhe trishton, por, edhe për shumëçka sikur shndërrohet në ilaç mendjeje, shpirti, apo, nëse jo kështu, atëherë edhe...

Sejdi Berisha: Nganjëherë historia i ngjanë kaosit

Nuk kam gjë tjetër t’u dhuroj, përveç këtyre luleve që thjeshtë i kam vjedhur. Aroma e tyre është dashuria ime, zëri im, mendja ime, lufta ime,... lulet kanë aromë pranvere,... edhe vjeshte...!Gjerat që i themi, duken të thjeshta, por lënë gjurmë të ...

Sejdi Berisha: Qyteti im ujëvarë në sy

Qyteti imQë dikur edhe tashTa di e ta njoh çdo pëllëmbëEdhe çdo cep si merr frymëTa njoh historinë që rri heshtur Qyteti imSot vendosa t’i shkruaj këto vargjeSe ka kohë që shpirtin rënduar ma kanëSe zemrën ma kishin përcëlluar...

Sejdi Berisha: Sa herë atdhe...

Sa herë atdheRinia të tha lamtumirëLarg teje ngelënMe shkrumbin e lirisëMe etjen për bukurinëE me vuajtjet tuaja barrë ...

Sejdi Berisha: Shikim i thekshëm apo paradoksi i luftëtarit ...!

Që në vegjëli, kur isha kalama e i veshur me rroba plotë arna por të pastra, (por, që në fillim ta dini, ai nuk jam unë), diçka më xigëlonte nëpër trup, ndoshta edhe nëpër damarët e gjakut. Ku ta dija se pse ndodhte kështu. Edhe mua më rrokte etja për ta shijuar madhështinë dhe dashurinë e tokës dhe të natyrës...

Sejdi Berisha: 'Idil' në këtë fund vjetor

Janë këto vargjeJo se i desha unëPor m’u imponuanVargjeve të Migjenit u ngjajnëNë këtë shekull mjeran:Një vajzë filizMe rroba zdralëEdhe të leckosuraPërbri qebaptores kaloiU ndal për disa qasteNë xham hante mish edhe qebapë...




Gallery

Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora
PËLLUMB GORICA: MURET CIKLOPIKE QË SFIDOJNË SHEKUJT

Leter Lajmeruese