Friday, 16.11.2018, 09:48 AM (GMT)

Kulturë

Shyqyri Fejzo: Grabova

Wednesday, 07.11.2018, 06:11 PM


Shyqyri Fejzo

Grabova

Me sytë e mendjes larg shikoj

Sa i madh e i bukur ishte ai qytet

Dërstila, tabanë, karvanë zile dëgjoj

Gëlon pazari, sheshi me njerëz det

Nga Voskopoja vinë karvanë ngarkuar

Për Manastir e Llëngë nisen të tjerë

Gëzojnë një ditë feste e shënuar

Në çdo kishë kambana filloi të bjerë

Nisin kambanat e 26 kishat e Voskopojës

Tingujt shpërndahen e kudo venë

Përgjigjen kambanat e Grabovës

Ushtojnë tingujt në Shënmërenë

Grabova fsheh ngjarje të rënda

Kumbarët e shpetuan prej flakës

Gojdhëna thesarë mban brenda

Në urat, çezmat e varri i plakës

Sot ka vetëm çezma , ura. gurë e vija

Si dëbora  në pisha gjithshka është tretur

Zhdukur shpërbërë  e dikurshme lavdia

Fshati i vogël dhe emri i ka mbetur

Mos I bjerë kësaj pasurie pluhur i harresës

Po ngjan si ai që thoshte “mot moj pelë, mot

Ta shpërblej  mirë unë pikën e djersës

Do ta mbush trastën me tagji plot e përplot”

Me buxhetin për këta njerëz duhet kujdes

Këtu ka mundime vuajtje e kontraste

Nuk mjafton të themi kur të këmi një thes

Do ti japim edhe Grabovës një trastë

Dora në zjarr

Rëndë betohem për ju të dy

Nismë me rrezik sot po marr

Ja, më placin tani këta dy sy

Për ju  do e vë dorën në zjarr

Pesë gishttat mbi prush do I ndej

Nuk di në bëj mirë a po bëj keq

Sapo nxehtësinë  do të ndjej.

Po më dogji, unë dorën e heq

Paradokset

Të gjithë tani e mësuan dhe e dinë

Normalët s’ janë të nevojshëm fare

Analfabetët po shkruajnë historinë

Kjo është e reja e sotme shqiptare

Kjo tek ne po ndodh si dendur

Sot po dalin njerëz të ndjerë

Të mencurit trajtohen të cmendur

Të cmendurit hopa, milionerë

Milionerë more burrë, besa

Milioner kurrë pa punuar

Pa provuar c’ është djersa

Vetëm gjoja s’u ka pushuar

Heret shprehja duket ka dalë

Nga mendja e goja e “të mbarëve”

Cjapi të duket tamam kalë

Kur rri  në mes të gomarëve

Vehbi Skënderit

Mali  gjigand fshatrat na ndan

Me Strelcën e poetit Vehbi Skënderi

Dragua që liqene mbi shpinë mban

Sa pushon shiu nxjerr harqe ylberi

Ku ka ujë, kudo jeshil diell e hije

Lart, në majë fle “Liqeni i Zi”

Mbi,malin e përbashkët Lenie

Fëmijë  shkelur atje nga unë e ti

Lindur, rritur ku jeton skifteri

Ku uji i ftohtë vec gurgullonte

Të nxitën fort Vehbi Skënderi

Natyra shpuzë të frymëzonte

Me këmbëngulje ti ke shkruar

Për gjithë moshat e për rini

Ti do mbetesh i pa harruar

Për poezitë perla me dashuri

Zogjtë  shtegëtarë

Retë e zogjve shtegëtarë

Këngën kurrë nuk e shterën

Stinën e mbajnë mbi krahë

Ja, ku na sollën pranverën

Mahnitesh, mbetesh pa fjalë

Ku e gjejnë atë saktësi?

Sikur lexojnë kalendarë

Doktoruar në astronomi

Mbi krah ata mbajnë qiellin

Forma -forma në fluturime

Nuk harrojnë të cukitin diellin

Na kanë ardhur me pushime

Nëpër pemë e në gjethe

Nëpër tela si gjerdani

Për ne japin vec koncerte

Këngë e nota pentagrami

Cila forcë I sjell cdo vit?

Disa thonë “është zgjuarsia”

Do e mësojmë të gjithë një dit

Forcë e parë është dashuria

Në ekuinoks mbaron pushimi

Gjithë familjet, re e gëzuar

Atë ditë fillon prap shtegëtimi

Tani numuri i shumëfishuar

Ndjejmë në shpirt një zbrazësirë

Kemi përpara dimrin zemërak

Zogjt tok,drejt jugut në hapsirë

Pa vizë, i vinë globit përqark



(Votes: 1)

Write Your Comment
Comment: