E premte, 24.09.2021, 01:20 PM (GMT+1)

Kulturë

Syrja Kurti: Shpirtrat

E marte, 02.06.2015, 07:13 PM


SYRJA KURTI

Shpirtrat

-Cikël poetik-

 

Ne të dy

 

Ky qytet me një njeri shëndetlig më ngjan

rënkon,

shfryn e psherëtin

ndonjëherë edhe gëzon aty-këtu.

S'di kush nga ne tjetrit më shumë inat i mban

ndaj më mirë po marr trishtimin tim

dhe po shkoj të pi një kafe diku.

 

 

Sytë e tu

 

Sytë e tu nuk gënjejnë

këtë e di fort mirë

dhe drejt meje të lodhur shohin me ankth

por une bosh e le dorën tënde të shtrirë

sepse nuk kam asgjë të të jap

Të lutem mos më shih ashtu,

jam me i mjere se ty

dhe dua kete ti ta kuptosh,

se une jam nje burre fare kot

qe doren e nje vogelushi ne rruge e lashe bosh.....

 

 

Shpirtrat

 

Shpirtëra bosh më ngjajnë

me sytë pa jetë të një tëverbëri

që rrotullohen më kot.

Ndonjëherë dhe si oxhakë artificiale mermeri

që i afrohesh por s'kanë zjarr nuk të ngrohin dot.

O Zot!

Dëgjoji lutjet!.

( Ndonjëherë edhe klithmat)

Shkrije acarin që kemi brenda nesh, të përgjërohem!..

Shpëtona shpirtërat!..

 

 

Çast mëngjesi

 

Cicërima zogjsh gëzueshëm presin agimin

nata dembele takim ka lënë diku

dhe mendueshëm largohet pa fjalë,

dielli dicka ka harruar ti tregojë ditës

ndaj buzëqeshur nxiton të dalë.

 

 

Çast mbrëmje

 

Tashmë nuk ndjehet më duke ikur capitja e ditës

dhe dielli ka shkuar të flere kushedi se në cilin shtrat

era e prillit me gjethet e pemëve bën muzikë

sikur hënën do të ftojë në një tango me yllin polar

Zhurma të shumëllojshme dëgjohen në ajër

pulson qyteti, copëza jete sjell nga cdo skaj

dhe unë kaleroj mbi kalin e zi të natës

mbërthyer fort jelet e saj

 

 

Çast shtrëngate

 

Pemët afrojnë kurorat njëra- tjetrës , zgjasin krahët

prane e pranë të jenë në shtrëngatën me shi

mundohen përqafuar të rrinë sa më gjatë

në furtunë dhe ato duan me shumë dashuri.

 

 

Ështe një vend..

 

shtë një vend ku ekziston akoma mirësia

një vend ku s'ka njerëz të ndarë nga mëritë

ku në piedestale madhështore lartësohet dashuria

ku s'njihen intrigat, sharjet , ligesitë.

shtë një vend ku banorët me miqtë ecin akoma përqafuar

S'kanë zi në zemër, as zymtësi në fytyrë

me jetën shumë fort ata janë dashuruar

ku ka vec fjalëvepra prej njerëzish zemërmirë.

shtë akoma një vend ku dielli edhe në dimër ngroh

ku yjet shkëlqejne dhe hëna më shumë ndrin

me lule shumëngjyrëshe dhe pemë kokrraplot

ku aroma e pranverës ndihet në cdo stinë.

..............................................

Por ne s'shkojmë dot, megjithëse na i ka ënda

Sado të mundohemi, s'e hapim dot derën,

se duhen shumë shpirtëra si të atyre brenda

dhe shumë duar zemërmirësh per te shtyrë dorezën....



(Vota: 4 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora