E premte, 03.12.2021, 09:47 AM (GMT)

Kulturë

Poezi nga Luisa Neruţ

E diele, 12.04.2015, 02:40 PM


Luisa Neruţ      

 

S-a născut la Giurgiu. Domiciliul actual: Baia Mare, Maramureş. Membră a Cenaclului Scriitorilor din Maramures. Debut poetic: Revista Interculturală-Librăria Eminescu, Bucureşti, 2007. Activitate literară: publicări în antologii şi reviste literare, apariţii mass-media, premii.


Motto:  “Ca şi rugăciunea, poezia este o scară spre cer."

 

Luisa Neruţ

 

U lind në Xhurxhiu dhe jeton në Baia Mare (Maramuresh). Anëtare e Klubit të Shkrimtarëve të Maramureshit. Debutim poetic: Revista Interculturală, Libraria Eminescu, Bukuresht 2007. Aktivitete letrar: botime në antologji dhe revista letrare, botime në mass-media, laureate e disa çmimeve për letërsi.

 

Motto: “Njësoj si lutja, edhe poezia është një shkallë drejt qiellit.”

 

MEMEMNTO

 

E o seară în care tonuri gri

Se aşază peste un azi rătăcit

 

Fluturi îngenunchiaţi, perdele uitate

Umbra ascunsă sub degete-ncleştate

Pe o frunte ghicită mereu

Toate s-au oprit

În albastrul mai obosit ca o zi de ieri

 

Valize de ceaţă cărau gările de piatră

 

MEMENTO

 

Është një mbrëmje ku tonet e përhirta

Ulen mbi një të sotme të degdisur

 

Flutura të gjunjëzuara, perde të harruara

Hija e fshehur nën gishtërinj të gërshetuar

Mbi një ballë të gjetur përherë

Të gjitha u ndalën

Në kaltërsinë më të lodhur se dita e djeshme

 

Valixhe mjegullash bartnin stacionet e gurit

 

URMA

Aici i-am găsit sufletul. Obosise
M-am aşezat lângă el fără cuvinte
Doar frământările i le-am suflat ca pe o păpădie
Certându-le goliciunea
Printre ramuri de sălcii evantaie subţiri aşteptau o daltă
Brâncuşi dormea

 

GJURMA

 

Këtu ia gjeta shpirtin. Ishte lodhur

U ula pranë tij pa fjalë

Vetëm përpëlitjet ia fryra si një lule rradhiqe

Duke ia qortuar lakuriqësinë

Mes degëve të shelgut elbazë të holla prisnin një daltë

Brënkushi* dremiste

_____

*Skulptor i famshëm rumune

 

AMPRENTĂ

 

Nu ştiu nici azi de ce cuvântul tău
M-apropie mai mult de romanţa pământului ud
Nu ştiu nici când braţele tale m-au arătat
Luminii

Ştiu doar că nu mi-a fost de-ajuns
Să mă pot defini prin atâtea frunze galbene
Până nu m-ai înălţat pe umerii tăi
Să văd că şi îngerii palizi strălucesc
Apoi
Odihnindu-mi nesomnul în palmele tale
Să învăţ cum se frământă icoane mărunte

Din lut

De-abia atunci ploi dezlegate în suflet
Umpleau golul măsurat de timp
Încet, încet, din gândurile stinse creşteau
Punţi

 

AMPRENTË

 

Nuk e di as sot përse fjala jote

Më afron më shumë me romancën e dheut të vlagtë

Nu e di kur krahët tu m-a treguan

Dritën

 

Di vetëm se nuk më qe e mjaftueshme

Të definohem nëpër aq gjethe të verdha

Derisa nuk më lartësove në supet tua

Të shoh se edhe engjëjt e zbehtë shndrisin

Pastaj

Duke e prehur pagjumësinë në shuplakat tua

Të mësoj se si gatuhen ikona të imta

Prej gline

 

Mu atëherë shirat e çliruara në shpirt

E mbushnin hapësirën e matur nga koha

Ngadalë, ngadalë, nga mendimet e shuara

Ngriteshin urat



(Vota: 10 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora