E shtune, 04.02.2023, 05:18 AM (GMT)

Kulturë

Kristaq Turtulli: Monolog me veten

E merkure, 01.10.2014, 05:54 PM


KRISTAQ TURTULLI

 

MONOLOG ME VETEN

 

Që fëmijë dëgjova të shurdhëtën pëshpërimë,

Kur këmbadoras zvarritesha në oborr të shtëpisë,

Nënës i thyheshin shtambat te çezma e bronztë,

Prej skërmitjes së dimrit dhe sherreve të grarisë.

 

Stërkala e parë u tret te fleta e një luleje,

Si lotës e brishtë i vesës mëngjesore,

U zbardh nëna s’ kish shtamba të mbushte ujë,

Vera e nxehtë prej etjes kruante gjoksin e thatë.

 

Oshtimën e ndjeva sa preka rininë,

Kur luaja kukamçefshi me fantazinë,

U kërrus nëna së zbrazur torbën e halleve,

S’u lodh mëhalla së hedhur mjegullën e llafeve.

 

Gjëmimin e dëgjova kur preka burrërinë,

Shtigje kërkova, rrugë hapa të prurja ujë,

Por s’ ishte nëna të mblidhte kristale,

Të thoshte urata, të thurte kurorën e yjeve...

 

S’vjen mirë por e dëgjova trokitjen e pleqërisë,

Me zverdhjen e një flete, kërcitjen e një dege,

Lumi rrjedh si gjithnjë ndanë udhës me shelgjishte,

Nëpër gishta na shket e humbet ëndrra erëmirë...



(Vota: 1)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora