E diele, 18.04.2021, 10:33 PM (GMT+1)

Kulturë » Mërkuri

4 Poezi nga Timo Mërkuri

E hene, 27.02.2012, 08:39 PM


Timo Mërkuri

 

 

Pragmbrëmje në bregdet

 

Ah ky det, ky det që nis te zemra ime

dhe këto pulëbardha në zhytje

që kërkojnë refugjatët e mbytur.

 

Ëndrat më ikën me skaf dhe stërkalat

janë lule të bardha,

lidhur në n jë tufë mortore, hedhur në det.

 

Kush i hodhi pas kësaj ikjeje vallë?

 

Hëna hesht. S’pa gjë. Atë çast s’kishte dalë.

 

 

Kënga e sime motre

 

Për mua refugjatin, vallë,

janë thurur shekujve këngët e mërgimit?

 

Sa dhimbshëm i këndon motërzeza ime.

 

 

Lotët e një ëndërre.

 

Në ëndërr pashe vendlindjen.

Kur u zgjova

fillova të lotoj përsëri.

 

Oh, ç’dhimbje e madhe është, i vogli, qyteti im.

 

 

Hëna në dritaren e mërgimtarit

 

Në dritaren time erdhi hëna

si një buzëqeshje e shumëpritur, e bardhë.

Por në ç’dritare të vendlindjes sime

u ul sot hëna vallë?



(Vota: 2 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora