E shtune, 24.09.2022, 11:32 PM (GMT+1)

Kulturë

Cikël poetik nga Milazim Kajtazi

E marte, 03.01.2012, 08:10 PM


Milazim Kajtazi, u lind më 05.05.1967 në fshatin Klinë e Mesme, komuna e Skendërajt. Shkollën fillore e ka kryer ne vëndlindje me sukses të shkelqyshëm, dy vite gjimnaz në Skenderaj  dhe dy tjera në Mitrovicë, po ashtu me sukses të shkelqyeshëm, ka apsolvuar ne Fakultetin Xehëtaro-Metalugjikë në Mitrovicë në vitin 1991, atëherë kur edhe u mbyll nga masat e dhunëshme të regjimit serb, për të marrë rrugën e mërgimit dhe mos mundur kurrë më të kthehet dhe ta perfundojë.

Është i martuar më Nebahat Kajtazi-Peci, ka tre fëmijë Valonin, Doruntinën dhe Lisander, ka jetuar fillimisht në Zvicer, pastaj Suedi dhe në fund vendoset në Gjermani, ku jeton dhe punon, duke mos e gjetur veten kurrë në Dhe të huaj.

Me shkrime poetike merret që nga fëmijërija dhe rinia e hershme por pas një pauze afër 20 vjecare që poeti i kushtoi familjes dhe mbijetësës familjare dhe kombëtare, kthehet më frymzime të reja dhe të fuqishme  si formë, shpërblim dhe ngushëllim për vetëveten duke korurizuar me një përmbledhje poezishë „ËNDRRA E LISIT” si kompensim për vitet e humbura e që kryesisht poezitë ua dedikon mërgimtarve, mallit për vendlindje dhe nënes, duke levizur këmbët edhe vetë poeti ne mesin e këtyre daulleve  mërgimtare.

Ka edhe mbi 100 poezi qe presin ta shohin dritën, nën një kulm të ri botimi.

 

Milazim Kajtazi

 

 

VESI...!

 

Nuk ndėgjon zėrin e kesaj jete,

Ngjyrat e saj nuk shijon,

Vėtem gjysma e zėrit tė saj tė vije,

E zhurėshme, e neveritėshme,

Oh sa jetė e mėrzitėshme.

 

Nuk ndėgjon zėrin e kesaj bote,

I ka humb kuptimi bukuris sė saj,

Njė tingull nga rendi i notave ka dal,

Tė bėnė jetėn e vėshtirė,

O sa botė e pėrdalė.

 

Ndėgjon mė njė sy e sheh me njė vesh,

I ke nga Zoti i madhė pėshqesh.

 

Si Ciklopi mė njė sy,

Vėtem gjysmėn e kesaj jete ndėgjon,

Vėtem njė pjesė tė saj shijon,

Faqen tjetėr tė jetės or djalė,

Tė veshtirė e kalon.

 

Sikur,

pėr te ndėgjuar ju duhet edhe njė vesh,

Edhe njė sy pėr tė shiquar,

Pėr tė prek mė dorė edhe njė gojė,

Sikur,

njė gojė nuk ju mjafton me fol,

As njė dorė,

As njė mendje pėr tė shkruar.

E kėtė jetė mė ēka,

Si mė e shijuarė.

 

Jetė pa njė sy,pa njė vesh,

pa njė vesė,

nuk ka,

Nga Zoti i madhė i kemi dhurata.

Merreni ,pranojeni jetėn,

Ashtu si ėshtė,

Ashtu si je,

I ke tė gjitha,

Nese mendjen e shendosh ke.

 

 

PASQYRĖ

 

Urrej tė shiqoj vehtėn nė pasqyrė,

Ti shohė keto rrudha balli,

Tė valvuara si valė malli,

Qė ky kurbet mi bėri.

 

Urrej tė shohė kėtė pasqyrė edhe nga mbrapa,

Nuk dua ti shohė keto flokė tė bardha,

Qė fara e kurbetit m'i mbolli,

E unė pas shumė vitėsh po i korri.

 

Urrej kėtė pasqyrė edhe tė thyėr,

Nuk dua ti shohė keto vija n'fytyrė,

Qė se cila vijė ėshtė histori nė vete,

Vija n'fytyrė mėrgimtari,rrugė kurbeti.

 

Nuk e dua kėtė pasqyrė or djalė,sepse

Sikur shohė nė pasqyrė kėtė zjarrė,

Sikur lexojė nė fytyrė kėtė mall.

 

E po e urrej kėtė pasqyrė,

Qė mė tregon kėtė fytyrė,

Tregon tė humburė imazhin tim,

Nė kėtė t'mallkuarin Mėrgim.

 

 

TRE TEMPUJ

 

(Tre ėngjuj)

 

Nėse i shkruaj nėnes dhe mallin pėr tė,

E dua edhe gruan time,

Se edhe ajo ėshtė nėnė e dikuj,

Nėse i shkruaj mallit pėr vėndlindje,

E dua edhe Shqipėrinė,

Se edhe ajo ėshtė vendi im.

Nėse i shkruaj lotit tė mėrgimit,

Ju dua edhe ju miqt e mi,

Se edhe ju jeni mėrgimtarė,tė zorit.

Andaj s'do ndalem tė shkruaj,

Pėr keta tre tėmpuj tė shenjėt.

Pa i harruarė tre ėngjujt,

Qė mė ka dhuruarė i madhi Zot,

Shpirtin,zemrėn shtepin tė mė mbushin plot.

 

Pėrulem para ju tempuj e ėngjuj!



(Vota: 0)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora