999 arsye për të qeshur!

Nga Ibrahim Kadriu

1.

Një bashkëshort hyn në shitore të peliçeve dhe i drejtohet shitësit:
- Ju lutem, nxirrni atë peliçe nga vitrina!
- Po, menjëherë, - i  përgjigjet ai. – Dëshironi ta blini?
- Jo, jo, assesi! Por vetëm e largoni nga vitrina që të mos e sheh gruaja ime!

2.

Bashkëshorti befasisht kthehet nga rruga në shtëpi dhe kur hyn brenda e sheh gruan në shtrat bashkë me një mikun e tij.
- Ju dy… - iu thotë ai, - vërtet po ia nxirrni fundin! A nuk keni mundur të mbyllni derën me çelës? Merreni me mend sikur të hynte brenda dikush i panjohur?!

3.

Gruaja lexon gazetën dhe, në një moment, i thotë burrit:
- Merre me mend, Selim, në Amerikë e paskan dënuar dy vjet burg njeriun i cili qenka martuar me katër gra.
- Si masë dënimi, apo që të pushojë? – pyet burri.

4.

Dy baballarë krenarë flasin për bijat e tyre, ndërkaq njëri prej tyre lavdërohet:
- Kur bija ime mbushi tetëmbëdhjetë vjet e lejova të përdor duhanin…
- Po mirë, si e priti ajo këtë zemërgjerësi tënde?
- Ajo më tha: - Baba, e kam  lënë duhanin para një viti, menjëherë pas abortimit tim të fundit!

5.

Shkoi Rrusta te avokati dhe e luti që të bënte akuzë kundër fqinjit i cili, në një moment afekti, e kishte quajtur kali i Nilit.
- Mirë, - i tha avokati, - kur ju ka ofenduar ashtu?
- Para tre muajsh!
- Kurse ju me kaq vonesë dëshironi ta akuzoni për ofendim?
- E, po, zotëri avokat, dje për herë të parë kam qenë në kopsht zoologjik dhe e pashë se si dukej kali i Nilit.

6.

Njëfarë Zaza ishte shumë e shëmtuar. Ajo, një ditë, vendosi të shëtiste me qerre. Posa hipi iu drejtua qerrexhiut:
- A mos trembet ky kali yt?
- Mos u frikëso fare, - i përgjigjet qerrexhiu. – Ai nuk e kthen kokën të  të sheh!

7.

Majmuni lavdërohet para papagallit:
- Më shiko, të lutem, eci si njeri, mund të përdor duart si njeri, mund të ulem në karrige pranë tavolinës dhe të ushqehem si njeri. Në të vërtetë di të bëj çdo gjë si njeri…
- Krejt kjo që thua ti është mrekulli, - ia kthen papagalli, - kurse unë di të flas.

8.

Në një qytezë angleze një i dehur e rrahë gruan e vet, ndërsa aty afër në mënyrë të qetë e shikon atë rrahje një prift. Një zonjë i afrohet priftit dhe, ashtu e shqetësuar, e drejtohet:
- Aman, pse nuk futeni në aksion?
- E pamundur, zonjë, është ende gjallë!

9.

- Po vuaj nga pagjumësia!
- Unë nuk kam probleme të tilla. Po numëroj deri në tre...
- Vetëm deri në tre?
- Jo, nganjëherë edhe deri në tre e gjysmë të mëngjesit.

10.

- Doktor, e kam gëlltitur orën!
- A po të dhemb?
- Vetëm kur po e kurdis!

11.

Burri, pas tri dite, kthehet nga terreni. I drejtohet gruas:
- A mos më ka kërkuar kush?
- Jo, i dashur, askush? Po ka qenë një lypës...
- Dhe...?
- Ai kërkoi diçka që nuk përdor ti dhe unë e futa brenda...

12.

Dy vetë bartin piano në katin e shtatë të një pallati. Pasi arrijnë, të mbushur frymë, njëri thotë:
- Të  them të drejtën, më shumë e dua flautin!
- Pse?
- Ka zë më të këndshëm!

13.

Një gjel i ndjek dy pula rreth shtëpisë. Njërës  pulë i bëhet monoton ai vrapim, i thotë tjetrës:
- Unë besa po ndalem, çfarëdo le të bëhet!
i përgjigjet tjetra:
- Unë po i bëj edhe nja dy-tri rrathë që të mos mendojë se jam mall i lirë!

14.

Kur ma kaploi zjarri shtëpinë, një njeri nuk di prej nga erdhi... por ma shpëtoi gruan, e nxori nga zjarri. Në shenjë falënderimi ia dhashë njëmijë dollarë...
- E ai çka tha për atë shpërblim aq të madh?
- Asgjë, vetëm se pasi shikoi nga gruaja ime, m’i  ktheu pesëqind dollarë!

15.

Prifti ngrit dorën dhe e pyet të dehurin:
- Sa gishta janë, zotëria jote?
- E, a e di ti, sa janë? – i drejtohet i dehuri.
- Si jo? E di!
- Ani, pasi po ditke, pse po më pyet?

16.

- Çfarë ndodhi me ty sot, moj bija ime, sa herë merr receptorin e telefonit nuk e lëshon me orë të tëra... Sot e mbajte vetëm gjysmë ore...
- Solla një numër gabimisht.

17.

Mësuesi e qorton nxënësin:
- Si nuk po turpërohesh. Gjithnjë ulësh në bankën e fundit!
- Pse të turpërohem, i dashur mësues? Këtu jam afër stufës!

18.

Babai merr djalin në krah dhe i thotë:
- Dëgjo, mora vesh se ti nuk e dëgjon nënën!
- Besa, baba... a di çka...
- Mos belbëzo, por më trego drejt si po arrin të kesh sukses?

19.

Flasin dy shkollarë:
- E kam vendosur të martohem vetëm me atë e cila është e pasur dhe e marrë!
- E pse pikërisht me të tillë?
- Për shkak se, nëse nuk është e pasur, nuk më duhet...ndërkaq, nëse nuk është e marrë, nuk më merr mua!

20.

Në stacionin e trenit në Edinburg një skocez, i shoqëruar me gruan dhe katër fëmijët, i afrohet taksistit:
- Sa kërkon që të na çosh në shtëpi? Nuk është larg. Nga këtu ka vetëm katër kilometra.
- Një funt për të ty; një për shoqen tënde, kurse për fëmijët asgjë.
Skocezi mendoi një çikë dhe iu drejtua fëmijëve:
Hyni ju të katër fëmijët në taksi, kurse unë dhe mamaja juaj i hipim autobusit.

21.

Pasi kthehet nga udhëtimi zyrtar burri e pyet gruan:
- Grua, a ke qenë besnike gjatë mungesës sime?
- Po, i dashur! Herën tjetër do të jem edhe më besnike!

22.

Në një hotel recepcioneri e zgjon mysafirin:
- Zotëri, në sa ora e keni porositur zgjimin, në shtatë apo në tetë?
- Jo, por në nëntë. Sa është ora tash?
- Dhjetë!

23.

- Dy gjëra nuk po të lënë të luash mirë futboll, - i thotë shoku shokut.
- Po thuaj, ore, cilat janë ato gjëra? – u interesua ai.
- Dy këmbët tua!

24.

- Cili është dallimi në mes të trenit dhe policit?
- Treni ka dy klasë!

25.

I thotë i marri atij që sapo arrin në spitalin e të çmendurve:
- Shiko, po e ndez baterinë dhe po e drejtoj nga tavani. Ti ngjitu lart përmes rrezeve të dritës...
- Eheee, - ia ktheu ai, - ti mendon se unë nuk e di atë mashtrim...?
- Çfarë mashtrimi, ore?!
- Kur të ngjitem lart, ti ma ndal dritën e unë përplasem pastaj!

26.

Djali dhe vajza dalin të shëtisin në lulishte. Kalojnë çaste pa folur asnjëri. Vajza, që ta thyeje monotoninë, i thotë djalit:
- Çka po mendon, pash nderin?
- Njësoj si ti! – ia ktheu djali.
- Uh, zoti të marroftë! Sa banal je!

27.

Gjyshja i thotë gjyshit:
- Kur isha e re, e di, kisha fytyrë të lëmuar dhe fustan të ndrydhur, kurse tash, a po sheh: e kundërta!

28,

Në stacionin e policisë i dëmtuari i drejtohet inspektorit:
- Ju lutem, gjithsesi më duhet të flas me hajnin.
- Pse?
- Aq shumë kam dëshirë të di se si ka mundur të futet në banesë në orën tre të mëngjesit e të mos dëgjojë gruaja ime!

29.

Dy lejlekë shikojnë përmes një dritareje në një dhomë fjetjeje:
A sheh ç‘bëjnë? Mandej na akuzojnë neve për fëmijët...

30.

Nëna vëren se bija e saj është “avulluar” diku në kohën kur i kremtohej ditëlindja. Del në ballkon dhe e sheh në përqafim të një djaloshi.
- Menjëherë ngrihu dhe eja! – i piskati.
- Nuk dua, unë e para kam arritur!

31.

- A të lejon nëna të bësh dashuri me djaloshin?
- Po, por vetëm në shokë e përpjetë...
- E, pra, si po gjendesh?
- Po qëndroj në duar!

32.

- Doktor, si duket jam impotent!
- Menjëherë do të vërtetojmë këtë. Ma tregoni organin seksual!
Ai e nxjerr gjuhën.

33.

Një çift bashkëshortor në moshë të shtyrë përmes ekranit televiziv përcjellin një film me skena të “lëngshme”; një film tejet pornografik...
- Shiko si e puthë, - i thotë gruaja burrit.
- E nuk po pyet sa është paguar ai për atë puthje? – ia kthen burri.

34.

Burri i dehur kthehet në shtëpi rreth orës tre pas mesnate.
- Si duket, pas të gjithave, shtëpia jote është çerdhja më e sigurt, apo jo? – i thotë gruaja.
- Këtë nuk e di, - thotë burri. – Por shtëpia paraqet lokalin e vetëm që, në këtë kohë, është i hapur...

35.

Kah ora pesë, pas mesnate, burri kthehet në shtëpi. Hyn brenda. Futet në dhomën e fjetjes dhe nis t’i heq rrobat. Pasi heq një këmbë nga pantallonat dhe bën përpjekje të heq edhe tjetrën dhe ngadalë-ngadalë të futet nën jorgan, gruas i del gjumi:
- Ku shkon aq herët, or!
- Kam një punë me rendësi. Më duhet të dal... – ia kthen burri, prapë duke i veshur pantallonat. 
- Ani mirë, - ia kthen ajo, - por mbylle derën me çelës!

36.

Babai grindet me djalin dhe i thotë:
- Aq shumë jam munduar e bërë viktimë për ty, që të rritesh e të kryesh shkollën e mjekësisë, dhe kurrë nuk kam besuar se ti të ma ndalosh duhanin dhe rakinë!

37.

Hyn ulqinaku në barnatore:
- Ju lutem, më gjeni ndonjë bar kundër flokëve, të bëhem tullac!
- Mos mendoni, ndoshta, për ndonjë bar që ruan flokët?
- Jo, jo! Pikërisht dua ndonjë bar që më bën tullac.
- Pse?
- Nuk mund të duroj më që paratë e mia të shkojnë në xhep të berberit.

 

38.

 Burri befas natën kthehet në shtëpi. E sheh gruan një çikë të shqetësuar. E nxjerr briskun e rrojës.
- Çka të duhet ai brisk?
- Nëse në ato këpucë që i shoh nën shtrat ka edhe këmbë, do t’i pres... e nëse jo – do të rruhem.

39.

I varfëri ndal në rrugë një të pasur:
- Ju lutem, më falni diçka!
- Jo. Falja do të ishte jashtë parimeve të mia. Punoni! A dini ju se unë, para dhjetë vjetësh, kam qenë si ti, kurse tash jam pronar i fabrikës më të madhe...?
- Besoni, unë para dhjetë vjetësh kam qenë pronar i asaj fabrike!

40.

Telefoni cingëron në shtabin policor:
- Alo?
- Unë jam Xuxi...
- Po, çfarë doni?
- Thirra t’u tregoj se fqinji im Rrusta po fsheh drogë brenda drurëve për zjarr.
- Menjëherë do ta hulumtojmë këtë rast.
Policët nisen në vendin ku duhet, tek Rrusta, ta konfiskojnë drogën e raportuar. Ata kontrolluan barakën ku ishin drunjtë, copëtuan çdo copë të drurit, por nuk gjejnë fare drogë dhe largohen.
Pas kësaj Xuxi menjëherë i telefonon Rrustës:
- O Rrustë, a ishte policia në shtëpinë tënde?
- Po!
- A t’i copëtuan drunjtë?
 - Po!
- Shumë mirë. Tash është rendi yt. Kam nevojë të madhe ta kem kopshtin e lëruar!

 

41.

Fqinji i ankohet fqinjit:
- Tmerr! Një bletë e juaj më ka hëngër...
- Vetëm ma trego cila është – do ta lidhi!

42.

- A do të luajmë sonte partinë e shahut?
- Jo, nuk mundem. Më ka vdekur gruaja!
- Nejse de, merri figurat e zeza!

43.

- A bre, Gjylfidane, a është e vërtetë ajo thënia se të mençurit lëshojnë rrugë? – e pyet burri të shoqen.
- Sigurisht!
- E, po, ky fatkeqi im po bëhet gjithnjë e më i mençur!

44.

I ankohet gruaja mikeshës së vet:
- Burri im po më tradhton. Ia gjeta dje një letër.
- Kjo është e tmerrshme!
- Më e tmerrshme është se ai i shëmtuar duhet të paguajë shtrenjtë!

45.

Bashkëshortët e rinj në natën e parë bashkëshortore bisedojnë:
- Shpirti im, - i thotë nusja, - më duhet të pranoj se kam pasur dashnor!
- Edhe unë, e dashur!

46.

- A di ti se kush i ka shpikur dhëmbëzoret?
- Kush?
- Një shqiptar!
- Këtë nuk e kam ditur, por a di ti se kush e ka shpikur sharjen?
- Nuk kam haber!
- I njëjti shqiptar kur, rastësisht, është ulur mes dhëmbëzoreve!

47.

- Sa vjeç je? – e pyet gjykatësi të akuzuarin.
- Shtatëdhjetë e shtatë,,,
- Mund të them se po më duket pak e pazakonshme që, në  këtë moshë, të merreni me vjedhjen e veturave...
- Ju mirë e keni, por në moshën time të re nuk kishte vetura...

48.

- Ah, sa të mençëm e paske këtë foshnje!
- Sigurisht, meqë bashkë me mua ka shkuar nëntë muaj në gjimnaz.

49.

Ecën një plakë nëpër varre, herë në një kënd herë në tjetrin kënd, pastaj e sheh një të ri:
- Më fal, biro, a e din ku është parcela nr. 45?
- Auuu, plakushë, bjer diku ku të mundesh, e mos qit kërrname!

50.

Burri kthehet në shtëpi shumë i nervozuar.
- Çdo gjë e di. Më kanë treguar se po më mashtron me njëfarë rekorderi në atletizëm...
- Ih, ç‘flet? – e qetëson gruaja. – Mos e tepro. Nëse dikush vrapon njëqind metra për dhjetë sekonda dhe pesë të dhjetat e sekondës, është ai për ty ndonjë rekorder?

 

51.

- O, tungjatjeta, si je? Më në fund je martuar?
- Jo!
- E çka po pret?
- Autobusin.

52.

Takohen dy miq. i pari pyet:
- Sa është ora?
- Dhjetë e dhjetë, - përgjigjet i dyti.
- E pse menjëherë nuk thua njëzet, por më detyron të bëj llogari?

53.

Bisedojnë dy shtatëvjeçar:
- Mbrëmë afër radiatorit kam gjetur një hap për kontracepsion.
- Njëmend, e ç‘është ai radiator?

54.

- Kamerier, më sjell një rrëmojë për pastrimin e dhëmbëve!
- Pritni pak. Të gjitha janë të zëna.

55.

Dy pensionistë në lulishte zhvillojnë këtë dialog:
- E, or Hasan, ç‘bën? E lexon “Rilindjen”?
- Jo. Lexoj “Rilindjen”!
- Kurse unë mendoja se e lexon “Rilindjen”!

56.

Drejtuesi i kamionit ndalet para policit dhe e pyet:
- A ka në  këtë rajon lopë të zeza?
- As të zeza, as të bardha.
- E kuaj të zi?
- Jo!
- E pra, me siguri e paskësha shkel popin!?

 

 

57.

Bisedojnë dy miq:
- Të gjithë po thonë se kjo këngëtarja e re është e mrekullueshme në shtrat dhe unë, mbrëmë, thashë: hajt të bindem! Por, ç‘të them, gruaja ime dhjetë herë është më e mirë!
- Plotësisht ke të drejtë! – pajtohet bashkëbiseduesi.

58.

- Për kë anon? – e pyeti myshteriu berberin.
- Për “Prishtinën”.
- E, a e di se për kë anoj unë?
- Jo!
- Mirë. Pra ti mundesh të më rruash.

59.

- Kujt ia çon ato lule?
- Zonjës Sylbije.
- Sa mirë, ajo do të gëzohet shumë, sepse pikërisht sot e ka varrimin.

60.

Vajza e bukur, e veshur me të kuqe, hyn në bar dhe i afrohet banakut.
- Sa herë shoh ngjyrën e kuqe, - i vardiset një djalosh, - menjëherë sikur bëhem dem.
- A di ti se, posa i shoh njëqind marka, përnjëherë bëhem lavire.

61.

Ai:
- Sa kërkon që të flejë me ty?
Ajo:
- Për fjetje asgjë. Por, nëse tenton të lëvizësh, atëherë kushton njëqind marka.

62.

Dy vetë vallëzojnë:
- Sa vjet i ke? – pyet ajo.
- Pesëmbëdhjetë.
- A vetëm pesëmbëdhjetë, a? Në këtë moshë do të duhej të ishe në shtrat.
- Paj, edhe do të isha, sikur të më kishe ftuar.

 

63.

Dhunuesi e dhunon femrën dhe kur e kryen punën e pyet:
- Çka do t’i thuash tash policit?
- Se më ke dhunuar dy herë.
- Por unë e bëra vetëm njëherë!

64.

- Unë  jam njeriu më fatkeq në botë, - i tha Rrusta një mikut të tij. – Kjo ndodh pse më ra në ujë plani të cilin e kisha përgatitur të ikja nga shtëpia dhe të vendosesha në një mes tjetër. Atë  plan e përgatita tre muaj.
- Çfarë plani, çfarë ikje, allahile! – befasohet bashkëbiseduesi..
- Mendoja që, një natë, t’i them gruas se po dal të blej cigare dhe... me atë rast nuk do të kthehesha më, do të shkoja diku larg dhe do të vazhdoja jetën...
- Çudë, e pse nuk po e realizon tash këtë plan?
- Nuk mundem, sepse gruaja ma ka ndaluar duhanin.

65.

Rrusta i telefonon veterinarit:
- Dëgjo të lutem, nesër vjen te ti gruaja ime bashkë me macen. Jepja një dozë helmi që reagon shpejt.
- Mirë, - përgjigjet veterinari, - por a je i sigurt se mace mund të gjejë shtëpinë vetë?

66.

Para byrosë për humbjen e gjësendeve një njeri shëtitë i nervozuar. Më në fund i afrohet portierit:
- Pse kjo byro është e mbyllur?
- Nëpunësi e ka humbur çelësin.

67.

- Pushimin vjetor e kam kaluar në një vend ku, edhe sikur të ecësh me kilometra, nuk sheh asnjë fytyrë njeriu.
- E ku ishte ai vend?
- Në plazhin e nudistëve.

68.

Një vajzë e re dhe modeste për herë të parë shkon në klubin e nudistëve:
- Sa duhet të zhvishem? – e pyet përcjellësin e vet.
- Prej belit drejt pjesës së sipërme dhe asaj të poshtme.

 

69.

Njëri vëren një njeri i cili me kohë të gjatë qëndronte me sy të zgurdulluar mbi ujë.
- Zotëri, ç‘jeni habitur ashtu, ç‘po shihni aq interesante?
-  Asgjë, por syzat më kanë rënë në Elbë...
- Në lumin e Elbës? Po ky nuk është lumë, por Deti i Veriut.
- E shihni çka mund të ndodhë kur njeriut i humbin syzat.

70.

Kur u kthye Rrusta nga Vendiku, tha:
- Beli, ata venedikas kishin nerva të trasha. Të gjitha rrugët ishin vërshuar nga uji, kurse ata tërë ditën këndonin.

71.

Të sapomartuarit menjëherë pas kurorëzimit shkojnë te fotografi të bëjnë një fotografi.
- A do të jetë fotografia e mirë dhe e qartë? – pyeti dhëndri.
- Si jo! Pyete gruan tënde e cila për të shtatën herë, për rast të njëjtë festiv, është fotografuar.

72.

Rrushja  e pyet imituesin:
- A mund të imitoni burrin tim?
- Mund të provoj. Ku e keni dhomën e fjetjes?

73.

Rrushja fjaloset me shitësin e shtazëve:
- Dje për këtë mace keni kërkuar pesëdhjetë marka, kurse sot njëqind marka, pse?
- Mirë e ke, por i kishim edhe dy papagaj që kushtonin dyqind e pesëdhjetë marka. Pyete macen...

74.

Mjeku e kontrollon pacienten dhe i thotë:
- Thoni: aaaa!
- Mrekulli,  bre doktor!, - i thotë ajo, - Ti je i pari mashkull që nga unë kërkon diçka tjetër.

 

75.

Gruaja e re e lind fëmijën në ashensor të klinikës akusherike, ende pa arritur në sallën e lindjeve. I vjen shumë keq prandaj ia nis të qajë. Infermierja e cila qëllon aty përpiqet ta ngushëllojë:
- Mos u bëj merak, kjo s’është gjë. Para dy vjetësh, merre me mend, njëra ka lindur mbi bari, pa hyrë ende në klinikë.
- E di, - ia kthen me nervozë, - edhe ajo kam qenë unë.

76.

- Si kalove sot në shkollë? – e pyet nëna të birin që sapo ishte kthyer nga shkolla.
- Mirë, por mësuesja më dënoi pse Agimi i vuri një gjilpërë në karrige, - tha ai.
- E pse të dënoi ty?
- Sepse ia hoqa karrigen e ajo u rrëzua në dysheme!

77.

- Doktor, e kam thyer këmbën në gjueti.
- Sigurisht e keni ndjekur thiun e egër!?
- Jo, ai më ka ndjekur mua.

78.

- Sot ia bleva burrin tim një fshesë elektrike për ditëlindje.
- Budallallëk. E çfarë dhurate është kjo?
- Është praktike. Po ankohet se po i dhemb shpina kur po i shkund qilimat.

79.

- Grua, derisa isha në terren, a mos më ka kërkuar ndonjë mashkull?
- Besa, nuk ishte edhe farë mashkulli!

80.

- Livadhi im është aq i gjerë sa që, për të arritur në skaj të tij, më duhet të kalëroj tri ditë rresht.
- E di, e kam pasur edhe unë një kali të tillë!

81.

- Ju lutem, ma jepni një pullë poste për një letër prej një eurosh.
- Urdhëroni!
- E sa kushton?

 

82.

Treni kalon nëpër pjesën malore. Një udhëtar thotë:
- Sa mrekulli po vozitë makinisti kryesor i këtij treni.
- Ku e dallon atë mrekulli?
- A po sheh se me çfarë shpejtësie shkon dhe gjithherë ia qëllon çdo tuneli.

83.

Baba i thotë vogëlushit:
- Mos ha aq shpejt!
- Pse?
- E para, nuk është mirë.  E dyta, nuk është shëndetshëm. E treta, nuk do të mbetet asgjë për ne të tjerët.

84.

- Kamerier, pse ma prutë peshkun para supës?
- Gjellëbërësi më tha se peshku nuk mund të presë më!

85.

Djali çel derën dhe e sheh se kush i kishte rënë derës.
- Nënë, - i drejtohet ai, - erdhi pronari i banesës. A ke para të mjaftueshme që të paguaj qiranë, apo dola të luaj pak në rrugë?!

86.

Derisa hante mëngjesin burri dukej i mërrolur, pastaj i drejtohet gruas:
- Mbrëmë disa herë ke piskatur në gjumë:  Jo, Agron, jo...  kurse emri im nuk është Agron.
- Pse po shqetësohesh? Edhe vetë ke dëgjuar, qartë i kam thënë: jo!

87.

Kolegia i ankohet koleges:
- Paramendo, të lutem, se çka më ndodhi sot. E thirra një djalosh te unë në dhomë, kurse ai posa u fut në dhomë menjëherë me rrëzoi dhe...
- A u mbrojte fare?
- Jo, sepse i kisha thonjtë të ngjyrosur me llak.

 

 

88.

Baba në bisedë me të bijën:
- Nëse bëhesh e mirë, për ditëlindjen tënde të tetëmbëdhjetë do ta blejë një qafore të argjendit.
Ajo duke qeshur ia kthen:
- Or koprrac, dje nuk isha e mirë dhe, për këtë, nga djaloshi im fitova një qafore të arit.

89.

- Më falni, a mos e keni parë, këtu afër, ndonjë polic?
- Jo!
- Shumë mirë.  Nxire kuletën!

90.

E ndal polici skocezin e dehur:
- Ku shkon në këtë natë?
- Në ligjëratë!
- Kush mban ligjëratë në këtë kohë?
- Gruaja ime.

91.

Daja e zbret nga përqafimi nipin e vet dhe e pyet:
- Si të pëlqeu kalërimi mbi shpinë të dajës?
- Jo aq i jashtëzakonshëm. Njëherë kam hipur mbi gomar të vërtetë!

92.

- Help, help...! – kërkon ndihmë anglezi që po mbytej.
- Më mirë të kishte mësuar të notojë, i gjori, se që ka mësuar anglishten, - tha një vëzhgues.

93.

Skocezi i vogël e thërret babën e vet me zë.
- Baba, lopa e fqinjit po kullotë në livadhin tonë...
- Mos piskat, idiot! Shko mile!

94.

- Sipas mendimit tënd, cili është shkaku kryesor i prishjes së kurorave?
- Kurora!

95.

- Kam dëgjuar se Zyla të ka refuzuar kur ke shkuar me kërkesë për fejesë.
- Po, por për shkaqe religjioze. Unë nuk kam para, kurse ajo beson në para.

96.

- Do ta merrni rrogën fillestare prej njëmijë markash.
- A di çka, më mirë m’i jepni tetëqind.
- Po ti qenke i marrë!
- Jo, jo. Sepse kur humbi, i shpenzoj të gjitha në pije, kështu që humbi më pak.

97.

Bashkëshortët shkojnë në kinema për të shikuar një film. Në një  moment gruaja pyet:
- Në fund, si thua ti, a do të martohen ata dy?
- Sigurisht. Filmat modernë gjithmonë kanë përfundim të keq.

98.

Dy miq takohen në rrugë pas një kohe të gjatë:
- Po shkoj t’ia blej të fejuarës një dhuratë.
- Mrekulli!
- Do t’ia blejë një këmishë nate...
- Besa, nuk më duket se po ia qëllon. Me sa më kujtohet mua, ajo natën fare nuk veshët me kurrfarë këmishe!

99.

Bisedojnë dy vajza:
- Kur provon djaloshi që të më puth, mbrohem me sa fuqi kam.
- Takimet tuaja me djaloshin, me sa mund të kuptoj,  qenkan të tmerrshme meqë, siç  mund të merret me mend, po humbka gjasa që të ndodh diçka.
- Tradhtohesh, sepse unë dal në takim vetëm me ata që janë më të fortë se unë.

100.

- Do ta lajmëroj Fazën time që të marrë pjesë në lojën televizive.
- E pse?
- Sepse përherë ia qëllon se në cilën kafene gjendem!

1o1.

E pyesin një tifoz të katundit:
- Kush është shenjëtari më i mirë në katund?
- Dauti, qe besa! Ai në çdo ndeshje e qëllon referuesin me guri mu në  kokë!

102.

Polici i drejtohet hajnit të cilin e mbante përkrahu:
- Thoni se e keni thyer shitoren vetëm për një pako cigaresh?
- Po!
- E pse, pra, keni provuar ta thyeni edhe arkën e parave?
- Që t’i paguaja cigaret.

103.

Gjykatësi i drejtohet dëshmitarit:
- Kur je kthyer vonë në shtëpi hajni ua ka mëshuar me një send të fortë në kokë. Pse nuk keni thirrur  ndihmë?
- Paj... mendova se ishte gruaja ime!

104.

Bisedojnë dy shoqe:
- Jam martuar më shumë se njëzet vjet. Edhe pak e mund të kremtoj përvjetorin e argjendtë, ndërkaq ende jam e dashuruar vetëm në një njeri.
- Mrekulli! Burri yt me siguri për këtë duhet të jetë shumë i lumtur.
- Sigurisht se është i lumtur, meqë asnjëherë nuk ia kam thënë emrin e atij që e dua.

105.

Në gjysmë të natës Hata e zgjon burrin e vet, Sylën:
- Sylo, zgjohu! Shpejt zgjohu!
- Çka u bë, bre? – murmurit Syla nëpër hundë.
- Shpejt ngrihu se nuk e ke marrë hapin për fjetje.

106.

Në një muze turistët shikojnë mumien. Skaj një mumie ishte numri 1243 para epokës së re.
- Baba, - iu drejtua djali i vogël që ishte pranë babait, - çka domethënë ky numër?
- Ai është numri i regjistrimit të automobilit që e ka shkelë atë faraon.

107.

Shkoi burri i botës në gjueti i përgatitur në mënyrë komplete; i veshur deri në dhëmbë, kurse gruaja e tij iu drejtua fqinjit:
- Me siguri do të sjellë shumë peshq...
- Pse? A është aq peshkatar i mirë?
- Jo, jo... vetëm se kur ta shohin peshqit se si është veshur, do të cofin së qeshuri.

108.

Çifti i ri arrin në hotel. Posa hyjnë në dhomë burri menjëherë thërret restorantin:
- Ju lutem, ma sillni një shishe shampanjë në dhomë!
Nusja e shikon dhe me frikë i thotë:
- Të lutem mos porosit, sepse nuk mund të pi.
- Pse?
- Sepse sa herë pi, bëj ndonjë marri!

109.

Mysafiri e thërret kamerierin:
- E shikova menynë, por kurrsesi nuk mund të vendos çfarë të marr... Më ndihmoni ju lutem, sipas zgjedhjes suaj.
- Nuk mundem. Unë  ushqehem në restorantin përtej rrugës.

110.

Turisti i huaj shëtitë nëpër qytetin të cilin nuk e njeh. Pas një shëtisë e ndal njërin dhe i thotë:
- Më ndihmoni, ju lutem, desha të shkoj në kopsht zoologjik.
- Si çka?

111.

- Kam dëgjuar se vajza juaj, gjatë kësaj vere, ishte në pushim veror në Havaje.
- Po!
- Çka solli për kujtim?
- Ende nuk e dimë. Lindja pritet në pranverë.

112.

Nëna shëtitë me të birin e vet të vogël. Kur arrin fqinja e re përskaj tyre, nëna i thotë djalit:
- Puthe zonjushën!
- Nuk dua!
- Pse sillesh kështu?
- Nuk dua, sepse e kam parë kur deshi baba ta puth, kjo ia mëshoi shpullë!

113.

Një pijanec i thotë kolegut të vet në kafene:
- Dëgjo, ore, kur të vdes kam dëshirë që të ma ujitësh varrin me raki. Ma jep fjalën se do të veprosh kështu?
- Mirë, veç, a bën që ajo raki më parë të kalojë nëpër veshke të mia?

114.

- Çka të tha gruaja kur u ktheve i dehur në orët e vona të natës?
- Asgjë!... Kurse këta dy dhëmbë edhe ashtu e kam pasur ndërmend t’i nxjerr...

115.

- Doktor, vazhdimisht më dridhen duart.
- A pini shumë?
- Jo. Të shumtën më derdhet rakia.

116.

Burri i dehur qëndron në mes të dhomës dhe i ankohet gruas se  i ishte rënduar koka dhe i dhembte.
- Pse nuk ulesh në karrige?
- E pres që të vijë afër meje!

117.

Biciklisti, në nxitim e sipër, e rrëzon njërin pikërisht në vendkalimin e këmbësorëve, pastaj afrohet dhe e ngushëllon:
- Ore, keni pasur fat!
- Çfarë fati, bre! – hidhërohet këmbësori. – A më sheh se si jam lënduar?
- Ama, fat keni pasur që policët ma kanë marrë lejen e shoferit, përndryshe unë i grahi autobusit.

118.

- Si ndodhi që ju shpërthye goma?
- Paj, në mënyrën më banale. E shkela një shishe...
- Domethënë nuk e keni parë shishen?
- Jo. Ai tipi e kishte pas futur në xhep!

119.

- Si je njoftua me burrin tënd të tretë?
- Me rastin e një fatkeqësie në komunikacion.
- Interesant, e si ashtu?
- Besa, ai shkeli burrin tim të dytë.

120.

Automobilisti e ndal automobilin e tij skaj rrugës dhe e pyet autostoperën para se ta lejonte të futej brenda:
- Nëse do të provoja që..., ti po e di më çfarë dua të them... A do të thirrni ndokënd në ndihmë?
- Vetëm nëse ju keni nevojë!

121.

- Zonjë, a keni dëshirë t’ju vozis?
- A mos shkoni, ndoshta, në veri?
- Po!
- E, pra, përshëndetni eskimezët...

122.

- Kah çon kjo rrugë? – pyeti shoferi një katundar.
- Nëse shkoni në këtë drejtim, arrini te ara ime, kurse nëse vazhdoni andej – shkohet drejt...

123.

Francezi, në një rrugë në periferi të Parisit, e bind bashkudhëtaren e vet që të futet nën veturë për të çuar dashuri. Pas gjysmë ore afrohet polici i komunikacionit dhe e prekë në shpinë duke e pyetur se ç‘po bënte.
- Po e ndreq një defekt në veturë... – përgjigjet ai.
- Më vjen keq, zotëri, por nuk mundem të pranoj shpjegimin tënd. A dini ju se , pas jush, është bërë një kolonë e madhe e automjeteve? Sa njeriu është në rrugë. Mendve zarar! Përveç kësaj, zotëri, dikush ua ka vjedhur veturën.

124.

E sheh polici shoferin i cili me veturën e tij futet në rrugicën një kahe.
- Ore ti, - thërret polici, - a nuk sheh se ajo rrugë është një kahe?
- Po mirë, - përgjigjet ai, - edhe unë vozis vetëm në një kahe, a s’është kështu?

125.

Polici e ndali shoferin që po ngiste veturën në rrugicën në një drejtim:
- A dini ku po shkoni?
- E di, dhe më duket se jam vonuar, sepse që të gjithë po kthehen.

126.

Binekët presin të lindin. Thotë njëri prej tyre:
- Mos të dalim njëherë. Të presim.
- Pse? – e pyet i dyti.
- Jashtë po bie shi...
- Ku e di?
- Po shoh se tash hyri brenda një njeri me mantel gome.

127.

- Kisha dashur që gruaja e ardhshme imja të jetë e bukur, e mirë, e mençme dhe e pasur
-  i thotë i pamartuari një mikut të vet.
- E, besa, në bazë të këtyre kërkesave, duhet të martoheni katër herë.

128.

- Uf! – dëgjohet zëri i burrit në banjë.
- Çka u bë, i dashur? – e pyeti gruaja.
- Ky brisku im i rrojës fare nuk pret.
- Lëre, ore, mos ia nxjerr fundin. Mjekra jote nuk mund të jetë më e fortë se linoleumi.

129.

Në një tavolinë të kafenesë luhej shah. Njëri prej të pranishmëve në atë tavolinë e pyet kamerieren:
- Sa është ora?
- Gjysma e natës... edhe shtatë minuta.
- Auuuu, më duhet të shkoj, gruaja më pret në drekë.

130.

- I thashë burrit tim se jam gruaja më e mirë në botë.
- Dhe, a u pajtua?
- Nuk di. Ende nuk ka pushuar së qeshuri.

131.

- Isha e marrë kur u martova për ty...
- Sipas të gjitha gjasave kam qenë aq i dashuruar, saqë nuk kam mundur të hetoj.

132.

- Më në fund  sot u zgjova në orën time.
- Si ashtu?
- Gruaja ma mëshoi me të në kokë.

133.

Pas një grindjeje të ashpër burri ia mëshoi gruas një flakaresh.
- Ndihmë, ndihmë! – bërtet ajo.
- Mos u frikëso, mos u frikëso! – e qetësoi burri. – Këtu jam!

134.

- Sa herë nisemi të përlahemi gruaja ime bëhet historike.
- A mos e kishe fjalën te histeria?
- Jo, jo, sepse, e di... fillon të rrëmihë në të kaluarën time.

135.

- Pse ia ke mëshuar gruas me karrige?
- Sepse nuk kam mundur ta çoj pianon.

136.

Gruaja i drejtohet avokatit:
- Dëshiroj të shkurorëzohem!
- A keni ndonjë motiv?
- Po, jam martuar.

137.

- Ju dua shumë! – i thotë ai.
- Por, ju lutem, unë kam burrin dhe djalin... – mbrohet ajo.
- E po, e dini, siç i thonë një fjale: ku ka për dy ka edhe për të tretin.

138.

I ankohet miku mikut se si e ka zënë gruan në shtrat me dashnorin.
- Dhe çka ju the?
- Asgjë! Mirëpo, sipas asaj se si i kam mëshuar derës, kanë mundur të kuptojnë se nuk më ka ardhur mirë.

139.

- Pranoje se ke fjetur me gruan time!
- Për nderë as nuk jam kotur!

140.

Një femër tejet e pispillosur vjen te avokati dhe i thotë:
- Dëshiroj të shkurorëzohem nga burri.
- Sipas cilit motiv? – e pyet avokati.
- Për shkak të tradhtisë. Jam e bindur se po më mashtron.
- E pse po mendon kështu?
- Sepse, ç‘të them, nuk besoj se ai është babai i fëmijës tim.

141.

Dy miq shohin dy gra të cilat shëtisnin në anën tjetër të trotuarit.
- Shiko, të lutem, - thotë njëri. – Nuk kisha haber se gruaja dhe dashnorja ime njihen mes veti.
- Vërtet – ia ktheu tjetri, - ma more fjalën prej goje!

142.

- A bën ashtu? Po pi konjak, ndërkaq ti je anëtar shumëvjeçar i Shoqatës për luftë kundër alkoolit?
-  E, po,çfarë të bëj unë i gjori, pasi që nuk kisha para të paguaj anëtarësimin për këtë muaj.

143.

Gruaja bie prej dritares së pallatit drejt e në kontejner të mbeturinave.
E sheh një pensionist i cili pastaj e kritikon fqinjin.
- Ej, bukë përmbysës,  i marrë! Ajo do të mund të shërbente bile edhe nja pesë-gjashtë vjet...

144.

Nëna ia bleu djalit një biçikletë. Ai menjëherë i hipi dhe mori turr, duke ia bërë nënës me dorë:
- Shih, nënë, po e ngas edhe pa duar...
Pas pak kohe, prapë me shpejtësi të madhe, duke i larguar këmbët nga pedalet, i drejtohet nënës:
- Nënë, a po më sheh? Po e ngas edhe pa këmbë!
Dikur më vonë, por më ngadalë dhe me një zë të çuditshëm, djaloshi tha:
- Ih, nënë, po ngath pa dhëmbë!

145.

- E si po i ha ato lajthi pa ua hequr lëvozhgën?
- S’ka gjë, e di se ç‘kanë brenda!

146.

- Motra ime i ka vetëm pesë vjet dhe di të shkruaj emrin e vet edhe mbrapsht.
- Vërtet, e si e ka emrin?
- Ana!

 

147.

- Nënë, a e di atë vazon për të cilën përherë kishe gajle?
- Po, e di!
- E, pra, më nuk do të lodhesh me gajle!

148.

- Si mund t’i thuash motrës sate se është e marrë? Menjëherë kërkoji falje!
- Më fal, motër, që je e marrë!

149.

- Babë, - thirri çuni, - dëshiroj të martohem.
- Qy-qy, - bën shaka i ati. – E kujt ia ke vënë syrin?
- Gjyshes!
- Ore, prit pak. A mos mendon se do të lejoj të martohesh me nënën time?
- E pse jo? Edhe ti je martuar me nënën time!

150.

Fotografit të bardhë dhe gruas së tij, po ashtu të bardhë, i lind një foshnje e zezë.
Fotografi për pak çaste mbetet i nemitur para atij fenomeni. Pastaj i kujtohet:
- Aha, po, kam bërë eksponuar  gjatë!

151.

Hyn i marri në barnatoren bujqësore:
- Më jepni një ilaç kundër morrave.
- Për sa?
- Nuk i kam numëruar!

152.

- Ku ke lindur?
- Në spital.
- E çfarë sëmurje pate?

153.

- Kujt po i shkruan letër? – e pyet mësuesja nxënësin e dobët.
- Vetes!
- Çfarë është përmbajtja?
- Ku ta di unë, ende nuk e kam marrë!

154.

- Ore, a e ke gjyshin ende gjallë?
- Jo, ende është i vdekur!

155.

Vjen njëri në stacionin e policisë:
- Një kopuk ma ka vjedhur kuletën.
- E kur ka ndodhur kjo? – e pyesin.
- Edhe këtë nuk e di sepse ma ka vjedhur edhe orën.

156.

- Ju lutem, një litër verë!
- Të bardhë, a të zezë?
- Nuk është me rëndësi, e kam për një të verbër!

157.

I marri është shumë i mërzitur sepse i ka humbur qeni...
- Pse nuk e jep një shpallje në gazetë?
- Nuk ka efekt, qeni im nuk di të lexojë.

158.

- Njerëzit e mençur çdo gjë e marrin me rezervë... Vetëm të marrët përnjëherë binden.
- A je i sigurt?
- Absolutisht!

159.

- Auuu, dikush ma vodhi kuletën! – bërtet njëri në autobus.
- A nuk e ndjeve fare kur e futi hajni dorën në xhep? – e pyeti gruaja.
- Po, po, e ndjeva, po mendova se ishte dora ime.

160.

Një grua e moshuar i afrohet policit të komunikacionit dhe e pyet:
- Ju lutem, a mund të më tregoni se cila rrugë më shpie më së shpejti deri në spital?
- Kaloje këtë shesh me sy të mbyllur dhe do të jesh atje brenda pesë minutash.

161.

- Shih, shih, ti ke dalë në rrugë dhe nuk i ke veshur brekët?
- Si e di?
- Sepse nuk i ke veshur as pantallonat.

162.

Në autobusin urban udhëtari i drejtohet tjetrit që është afër tij:
- Më falni, zotëri, a mos punoni në polici?
- Jo!
- A mos keni rastësisht ndonjë të afërt në komitetin e qytetit?
- Jo!
- A mos e keni pasur ndonjë të afërt në UÇK?
- Jo!
- A mos merreni, ndoshta, me karate?
- Jo!
- Atëherë largoje këmbën që e ke vënë mbi këmbën time, more derr, se e hëngre shpullën!

163.

- Pse po shqetësoheni aq shumë? – e pyet kirurgu pacientin i cili përgatitej për t’u operuar.
- Doktor, ky është operacioni im i parë.
- Edhe imi!

164.

- Ndihmë, ndihmë! – bënte ai që po fundosej. – Nuk di të notoj...
- Punë e madhe, - ia kthen njëri që gjendej në breg. – As unë nuk di të bëj muzikë me piano, por për këtë nuk gërvallem.

165.

Në automobilin e ndihmës së shpejtë doktori e pyet fatkeqin e shtrirë që ka plagë të mëdha.
- A mund të ma thoni emrin tuaj dhe adresën që ta lajmëroj bashkëshorten tënde?
- Nuk ka nevojë. Ajo e di emrin dhe adresën time.

166.

- Eja të luajmë një lojë. Më pyet a jam lepur?
- Mirë. A je lepur?
- Po.
- E tash më pyet a jam krokodil?
- A je krokodil?
- E shuli i zotit! A të thashë njëherë se jam lepur?

 

167.

- E kujt është ajo kafkë? – pyet një turiste jona e cila, me një agjensi turistike prishtinase, kishte shkuar të vizitojë një muze të Romës.
-  Ajo është e Jul Cezarit, - i përgjigjet udhëheqësi turistik.
- E ajo kafka e vogël?
- Gjithashtu është e Juil Cezarit, kur ishte i vogël.

168.

Në kohën e sundimit të Turqisë në këto anë, ushtarët turq kishin zënë disa  kryengritës dhe i afrojnë te Drini për t’i varë. Kur provuan ta varin të parin, litari këputet. Ai bie në ujë, noton dhe ikë...
- Aman njerëz, - iu drejtohet jeniçerëve kryengritësi që ishte në radhë e që ishte merzitur për varje, - gjenie për mua një litar të fortë se bëri e u këput, nuk di të notoj!

169.

- E kam vendosur që më të mos lidhi bast dhe të mos luaj bixhoz!
- Po, po, të njoh unë ty! Ky vendim yti nuk do të zgjatë!
- Po, a? A lidhim bast?

170.

Kur dëgjon për vdekjen e kolegut të vet një shkrimtar ofshanë:
- I mjeri!... sikur të jetonte vetëm edhe dhjetë ditë do të kishte rastin të lexonte romanin tim më të ri.

171.

- Po e shkruaj librin e memoareve të mia, - i thotë në besim politikani i vjetër një udhëheqësi të ri. – Mirëpo, për shkak të do arsyeve të mia, kam vendosur që të botohet ai libër vetëm pas vdekjes sime.
- Aha, - ia kthen i riu, - mezi po pres ta lexoj!

172.

Dy mjek rreziteshin në diell.
- Shih, koleg, sa këmbë të bukura paska ajo femër! – thotë njëri.
- Paj, nuk di çfarë të them, unë jam specialist për gjoks...

 

 

173.

Një grua e re dhe e bukur e sjell një fëmijë të zbehtë te mjeku për kontrollim.
- Hëëëmm... – murmuritë mjeku pasi që e kontrollon fëmijën. – Qenka dobësuar shumë meqë, me sa po mund të kuptoj unë, ushqimin e paska të dobët. Por, zonjë, më lejoni... – dhe ia shpërthekoi bluzën e ia shikon gjinjtë Me atë rast në mënyrë profesionale ia lëmon, ndërkaq në një moment edhe ia shtrëngon.
- Pikërisht ashtu siç kam menduar, - thotë. – Ju fare nuk keni qumësht.
- Pse po habiteni? – ia kthen ajo. – Unë jam tezja e kësaj foshnje.

174.

Një zonjë e moshuar bashkë me një të re të bukur hyjnë në ordinancë.
- Hiq rrobat, zonjushë! – i drejtohet mjeku të resë.
- Më falni, doktor, - ndërhyn e vjetra, - ajo ka ardhur të më shoqërojë
Mua.
- E, po, mirë... nxirre gjuhën jashtë.

175.

Mjeku: - Çka ankoni?
Pacienti: - Gjithmonë kur zgjohem, në gjysmë orën e parë po ndjehem tejet i lodhur.
Mjeku: - Pse, atëherë, nuk zgjoheni gjysmë ore më vonë?

176.

- Ndihmë! Ja, pak më parë, më dhunoi një malazez i shurdhër...
- Ku e dini se ishte malazez?
- Sepse mu  desh që ta bëj vetë tërë punën.

177.

- Fat që nuk jam zog!
- Pse?
- Sepse nuk di të fluturoj.

178.

- Dëgjova se ke lindur një fëmijë. A është djalë?
- Jo.
- Domethënë femër?
- Ja qëllove.

 

179.

Menjëherë pas martesës nusja punësohet në teatrin amator dhe merr rolin e parë; një rol i vogël sipas të cilit i duhej vetëm njëherë të kalonte nëpër skenë, e veshur vetëm me brekë.
- I dashur, - iu drejtua burrit të vet, - athua çfarë do të thonë njerëzit kur të më shohin vetëm në brekë.
Burri i mërrolur ia kthen duke i shtrënguar dhëmbët:
- Do të thonë se jam martuar me ty vetëm për shkak të parave.

180.

Hajni hyn në banesën e katit të nëntëmbëdhjetë. Pasi dëgjon një zhurmë çel dritaren dhe del. Mbështetet në një si strehë, por humb drejtpeshimin dhe derisa bie bërtet:
- Më zini! Kapeni  hajnin!

181.

Në Nju Jork i panjohuri i afrohet kalimtarit:
- A doni të blini një orë?
- Çfarë ore? – e pyet ai.
- Hesht, mos fol zëshëm... Ai atje ende e ka në dorë!

182.

Në spitalin neuropsikiatrik mjeku e pyet pacienten:
- Si quheni?
- Madona, - përgjigjet ajo pa mëdyshje.
- Si ashtu? Dje keni thënë se jeni Ketrin Danev.
- Po, por jam rimartuar.

183.

Mjeku hyn furishëm në stacionin e milicisë:
- Ngutuni shpejt, ju lutem, ndërmerrni diçka! Një i sëmurë mental ka ikur nga spitali.
- Si duket? – e pyet polici kujdestar.
- Tërësisht është tullac, ka flokë të gjata...
- Çka? E si mund të jetë edhe tullac edhe me flokë të gjata?
- A ju thashë unë se është budalla?

184.

Hyri njëri në ambulancën stomatologjike, nxjerr revolen dhe duke luajtur me të i bërtet dentistit:
- Menjëherë dua të m’i nxirrni dhëmbët, të gjithë dhëmbët, madje pa injeksion...
- Por dhëmbëve tuaj asgjë nuk u mungon! – provon dentisti ta qetësojë.
Ai pastaj ia futë tytën e revoles në fyt dhe i thotë:
- Vepro si të them ose do të jesh i vdekur!
Duke u dridhur dentisti bën ashtu siç i urdhërohet. Ia nxjerr dhëmbët. Kur ia nxjerr edhe dhëmbin e fundit, njeriu me revole hidhet nga karrigia, tërheq këmbën e revoles dhe nga tyta e saj del një flamur i vogël në të cilin shkruan: BAM! Duke dalë nga ordinanca, njeriu me revole i thotë dentistit:
- Aprillilli...!

 

185.

Dy të marrë përgatiten që në mbrëmje të flinë në kamp.
- Ore ti, çka po të duhet ai gyp metali?
- Që të më shërbejë në vend të jastëkut.
- Ndoshta pak mund të jetë i fortë!
- Shiko, shiko, e çfarë njeriu më konsideron ti? Kam menduar unë për këtë prandaj e kam ndërmend që ta mbush me kashtë...

186.

I marri qeshet me zë të lartë e pa ndërprerje. I afrohet kolegu:
- Çfarë djallin ke? Çfarë është aq qesharake?
- Po më kujtohen disa barsoleta. Tash mu kujtua një që kurrë më parë nuk e kam dëgjuar.

187.

I marri tenton të zgjidh nyjën e litarit. Kolegu i tij i thotë:
- Kot e kërkon anën tjetër të litarit. Atë e kam prerë.

188.

I marri e pyet të marrin:
- Çka kam në dorë?
- E di, buburrecin!
- Nuk ia ke qëlluar!
- Atëherë, e ke mizën.
- S’është as mizë.
- E, pra, devenë!
- Nuk është fe drejtë, e ke parë.

 

189.

Tetë ditë rresht pa ndërprerje i marri shfleton librin e numrave të telefonit.
- A është ai libër zbavitës? – e pyet kolegu.
- Si jo!... Vërtetë nuk ka shumë ngjarje, por protagonistët mjaft mirë janë të tipizuar.

190.

I marri e pi pak ujë në pishinë.
- E çuditshme, - thotë, - uji fare nuk është i ëmbël, sado që pak më parë kam hedhur në të një kokërr sheqer.
- Ndoshta për shkak se nuk e ke përzier! – ia kthen tjetri.

191.

Duke i vizituar dhomat e klinikës psikiatrike mjeku e vëren njërin se si rrinte i ulur në mes të dhomës dhe kruhej.
- Pse po kruhesh?
- Për shkak se në këtë klinikë, - përgjigjet ai, - i vetmi unë jam që di saktësisht se ku po më kruhet.

192.

Një tip ecte rreth gropës së kanalizimit kapaku i së cilës ishte i hapur. Derisa shpejton hapat rreth gropës thotë:
- Nëntëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë...
Andej kalon polici.
- Ore ti, - i thotë ai, - ç‘vërtitesh rreth asaj grope dhe pse numëron?
Tipi e shtyn policin papritmas dhe e hedh në gropë dhe vazhdon të numërojë:
- Njëzet, njëzet, njëzet...

193.

Prifti i afrohet të dënuarit me vdekje që ishte i lidhur në karrigen elektrike:
- A mund të bëj për ju diçka, bir?
- Po, më mbani përdore!

194.

Ajo: -  A më do?
Ai: - Si jo!
Ajo: - E, pra, a do të më marrësh për grua?
Ai: - Prit, mos e ndërro menjëherë temën!

 

195.

Flasin dy të njohur:
- Dëgjova se ishe martuar javën e kaluar.
- Ashtu është.
- Si ashtu?
- Qëlloja!
- Po mirë... babai i saj të ka gjetur punë?
- Nuk është ashtu.
- Baba i saj është plot me para dhe me shëndet të dobët?
- Nuk është as ashtu.
- Ka trashëguar pasuri?
- Me asgjë!
- E pra, po i ngre duart. Dorëzohem. Fol!
- E dua!
- E kam ditur se këtu ekziston njëfarë lidhje..

196.

Takohen dy shoqe:
- Dhe ashtu, pra, ti ishte kurorëzuar! Kurse unë mendoja se me të takoheshe vetëm sa për një dashuriçkë!
- Ashtu edhe ai mendonte!

197.

Bisedojnë dy vetë të moshuar në kupe të trenit:
- Allahile më trego a të ka ndodhur ndonjëherë të përjetosh ndonjë shqetësim në dashuri?
- Po... Kaherë e kam dashur një femër...
- Dhe është martuar me tjetrin?
- Jo, është martuar me mua!

198.

Duke paguar llogarinë e shtrenjtë myshteriu i drejtohet berberit:
- Para disa ditësh jam kthyer nga Londra dhe më duhet t’ju them se këtë qethje me larje flokësh, që ma bëtë, atje do ta paguaja gjysmë për gjysmë më lirë.
- Me siguri, - ia kthen berberi, - por llogaritni sa do t’ju kushtonte rruga deri atje.

199.

- Rrobaqepësi im po ma ulë çmimin njëzet për qind, vetëm që t’iu tregoj të gjithëve se rrobat i qep te ai.
- Kurse rrobaqepësi im ma ulë çmimin pesëdhjetë për qind vetëm që askujt të mos i tregoj se ku i qep rrobat.

200.

Një djalosh i ri hyn te berberi dhe pyet:
- Sa janë para meje?
- Një është për qethje dhe rrojë dhe një vetëm për qethje... – i thotë berberi.
Djaloshi me vrap del, por nuk kthehet.
Të shtunën tjetër, prapë njësoj pyet dhe shkon.
Të shtunën e tretë, posa hyn ai djalosh në dyqan, mjeshtri i thotë:
- Kam dy vetë për nën qethje, kurse ti... -  dëshiron ta pyet berberi djaloshin se për çfarë arsye nuk kthehej, por ai kishte dalë jashtë dere...
Berberi pastaj i thotë ndihmësit:
- Shko pas tij, të lutem, dhe shiko kush është dhe me çka merret.
Ndihmësi del dhe kthehet pas gjysmë ore dhe i thotë mjeshtrit:
- Ende nuk e di se kush është ai, por e di se ku shkon.
- E ku? – u interesua berberi.
- Drejt e në shtëpinë tënde!

 201.

Kozmonauti kthehet nga pushimi i parë në Mars.
- A na tregon, allahile, si ishin ato të Marsit? – e pyesin shokët.
- Paj, përafërsisht si gratë tona, me përjashtim se gjinjtë i kishin në shpinë.
- Gjinjtë në shpinë? O Zot, kur kacafytesh me to, nuk është bash këndshëm.
- Besa, edhe nuk është... por, ju them unë juve se është mrekulli kur mashkulli vallëzon me to.

202.

- Unë burrin tim e kam bërë milioner...
- E çka ishte para se të martoheshe?
- Miliarder!

203.

- Afroje veshin, - i thotë një djalosh dhëndrit të ri në gostinë e dasmës. – A e keni fotografinë e nuses suaj, të cullakuar?
- Sigurisht se nuk e kam.
- E, a dëshironi ta keni?

204.

Dhëndri me nusen, menjëherë pas përfundimit të dasmës, nisen me tren në pushim martesor. Posi futen në kabinën e fjetjes, nusja thotë me zë të lartë:
- Uh, shpirt, thjesht nuk mund të besoj se, më në fund, lidhem kurorë.
Treni vazhdon kurse nusja vazhdimisht e përsëritë këtë refren, bile duke e ngritur zërin shumë më shumë.
Më pastaj një prej kabinës tjetër bërtet:
- O ti, atje, allahile mëshoi më, binde njëherë... që të mund të flemë.

205.

Takohen dy miq në stacionin e trenit:
- Ku je nisur kështu me gjithë ato valixhe të mëdha?
- Në udhëtim bashkëshortor. Dje kam lidhur kurorë...
- Mirë, e ku e ke gruan?
- Ajo ka mbetur në shtëpi. Dikush duhet të kujdesët për fëmijët!

206.

- E dashur, a jam unë i pari?
- Ndoshta edhe je, sikur më dukesh i njohur!

207.

- A do të jam unë i pari që do ta bëj atë punë? – i pëshpëritë ter veshi dhëndri nuses së re.
- Pyetje pa lidhje. Por unë ende nuk e di se cilin pozicion do ta zgjedhësh?

208.

- I dashur, dua diçka të tregoj... – thotë nusja natën e parë të martesës. – Para se të njoftohesha me ty kam çuar dashuri me një djalosh, i cili e kishte vetëm një këmbë me emrin Albert.
- Mos bre, e si e kishte emrin këmba e dytë?

209.

Voziten burrë e grua me veturë. Në një çast polici i ndalë dhe  pyet:
- Pse ke vozitur 65 kilometra , kur nuk lejohet më shumë se 55?
Burri: - Jo bre! Nuk kam vozitur aq shpejt!
Gruaja: - Pse po rren, kur ke vozitur 70 kilometra?
Burri: - Mbylle gojën, bre zhabë!
Polici: - Por ti as rripin nuk e ke lidhur!
Burri: - E kam lidhur, por tash e hoqa...
Gruaja: - Mos rrej, se nuk e ke lidhur.
Polici: - Zonjë, a bisedon burri kështu gjithnjë me ju?
Gruaja: - Jo, vetëm atëherë kur është i dehur!

 

210.

Dhëndri xheloz bën gabim të hatashëm natën e parë të martesës, duke iu drejtuar nuses:
- Prano haptas, sa meshkuj i ke pasur para meje?
Nusja nuk flet fare.
I tronditur nga pyetja pa kurrfarë taktike që ia bën asaj, ai tani nuk di nga t’ia fillojë bisedës. Një kështu kalon më tepër se gjysmë ore në qetësi të plotë, mandej ai, duke mbledhur fuqinë, i drejtohet asaj:
- Më fal, a u hidhërove?
- Jo, jo... – ia kthen ajo, - vetëm se po i numëroj.

211.

Burri i lumtur i drejtohet nuses së vet:
- Derisa ishim të fejuar, e di ti, shpesh të kam bezdisur duke të folur që të më dorëzoheshe. Tash po të them haptas, sikur të ishe dorëzuar para martesës me siguri nuk do të martohesha me ty.
- E, or ti, nuk jam aq e marrë! – i thotë ajo. – Në atë mënyrë tri herë ma kanë punuar!

212.

Nusja: - A më falë nëse të tregoj se e kam nofullën artificiale?
Dhëndri: - Si jo?!  Tash mund të flas lirisht se kam parukë, këmbën e drurit dhe syrin e xhamit!

213.

Ishte shtrirë lakuriq në shtrat në atë mëngjes të ditës së parë të martesës, që me vite e kishte pritur.
- I dashur, - thirri ajo pasi ia dëgjoi zërin burrit të vet në banjë. – A i pastrove dhëmbët?
- Po, zemër! Pasi i lava të mit, po i laj edhe tuajt.

214.

Grindja e parë bashkëshortore:
- Dhe ende po më flet se të janë ofruar shumë për fejesë?
- Po, sigurisht!
- Eh, do të ishte fat sikur të martoheshe me budallain e parë që të ka propozuar martesë!
- Ashtu edhe kam vepruar!

215.

Mysafiri e kishte harruar çadrën në dhomën ku kishte fjetur në hotel. Kur u kthye ta merrte banakieri i tregoi se në atë dhomë tashmë ishte vendosur një çift bashkëshortor.
Meqë banakieri kishte punë më me rëndësi, mysafiri vetë ngjiti shkallët dhe shkoi te dhoma ku kishte fjetur. Kur deshi të trokasë në derë, nga brenda dëgjoi zërin e mashkullit:
- Të kujt janë këto molla, zemër!
- Tuajat, shpirt! -  përgjigjet zëri i butë i femrës.
- Të kujt janë buzët?
- Vetëm tuajat, i dashur!
- E të kujt janë këto bythë?
- Edhe këto janë tuajat, daci im!
- Ehhhej, ju atje, - dëgjohet zëri nga jashtë derës, - kur të arrini te çadra, ajo është imja!

 

216.

Nusja e re u shqetësua shumë kur, pas martesës, kuptoi se burri i saj i vjetër kishte pasur edhe dy martesa të tjera.
Duke qarë e lotuar e pyeti se ç‘kishte ndodhur me dy gratë e para?
A di çka? –iu përgjigj burri, - gruaja ime e parë është helmuar me këpurdha...
E, e dyta?
Ajo ka vdekur nga fraktura në kokë... Por vetë e ka pasur fajin... Nuk pranonte të hante këpurdha!

217.

Bashkëshortët e rinj shëtisin trotuarit kur, pranë tyre, kalon një vajzë e bukur e cila i drejtohet dhëndrit të ri:
- Tungjatjeta, shpirt!
Kur largohen nga ai trotuar, nusja i drejtohet burrit të vet:
- Kush ishte ajo?
- Allahile më lë rahat, mos më merr në pyetje tashi. Mjaft telashe kam pasur me të duke i shpjeguar se kush ishe ti...

218.

Çifti bashkëshortor bisedon për bashkëshortët e rinj të cilët ishin vendosur në banesën përball tyre.
- Si duket shumë dashurohen, - thotë gruaja. – Ai vazhdimisht po e puth atë, bile edhe kur po del prej banese po i dërgon të puthura me dorë. Pse edhe ti nuk vepron kështu?
- Aman, - habitet burri, - por unë ende nuk e njoh atë!

219.

Nusja e re i propozon burrit:
“Të luajmë symbyllas. Nëse më gjen do të përdhelemi e nëse jo, do të jam në dollap!”

220.

- Gjithnjë po më duket se sot është e hënë!
- Por sot vërtet është e hënë!
- E di, prandaj po më duket...

221.

- Dije se para të mira po fitoj me këtë kitarë që ma ka blerë daja im për ditëlindje, - i thotë djaloshi shokut të vet.
- E ku po bën muzikë me të?
- Askund! Baba im për çdo javë më paguan që të mos e marrë në dorë kitarën.

222.

- Unë nuk kam pasur kurrfarë marrëdhënie me gruan time derisa nuk kemi qenë të martuar, e ju?
- Nuk di...Çfarë mbiemri kishte para martesës?

223.

Pensionisti i moshës gati nëntëdhjetëvjeçare, për çdo mëngjes delte në shëtitje dhe përherë blinte gazetat te i njëjti kioskë dhe te e  njëjta shitëse. Në një rast kur mori gazetën hetoi se nuk kishte para me vete.
- Nuk ka dert, merrni gazetën, e paguani nesër! – i thotë shitësja.
- Por mund të ndodh të mbeteni pa ato para... Nuk i dihet plakut, nëse deri nesër më gjen ndonjë e ligë, vdekja... – mahitet ai, kurse shitësja ia kthen:
- Ani, nuk do të ishte ndonjë dëm i madh!

224.

Një djalosh në autobus vazhdimisht i tërheq qyrat.
- Ore çun, - i drejtohet një zonjë, - a ke faculetë me vete?
- Po, po kam, por askujt nuk ia huazoj!

225.

Se është ai njeri heshtak e dinë të gjithë, përveç një gruaje të panjohur e cila, një ditë, shkon në shtëpinë e tij dhe e pyet:
- A e keni gruan në shtëpi?
- Jo!
- A më lejoni ta pres?
- Po!
Pas nja një ore, e panjohura nuk mund ndenj e qetë. I drejtohet zotit të shtëpisë:
- Po mirë, a mund të më tregoni ku është gruaja juaj?
- Te varret!
- E çka mendoni,  kur do të kthehet?
- Nuk kam haber. Atje është qe njëmbëdhjetë vjet!

226.

- Me qindra herë më kanë propozuar të martohem! – potencon vajza.
- Moj ti, - interesohet shoqja e saj, me pabesim, - e kush të ka propozuar?
- Prindërit e mi!

227.

Mjeku në korridor para dhomës së spitalit:
- Jam i merakosur bukur shumë për gruan tënde. Aspak nuk më pëlqen çehrja e saj.
- Besa as mua nuk më pëlqen prejse jam me të! – ia kthen burri.

228.

- A ta kam treguar mahinë më të re?
- A është e mirë?
- Po!
- Nuk ma ke treguar.

229.

Parashutisti pa paramenduar bie në një mal të shpeshtë me plot kaçuba. Me orë të tëra nuk ia del ta gjejë rrugën. Bëhet natë, kurse ai ende mbetet duke kërkuar dalje nga ai mal, duke bërë përpjekje të mëdha të ndeshet me civilizimin. Dikur vëren një dritë bukur larg. Ecën në atë drejtim dhe arrin te një derë. Troket në atë derë.
- Kush është? – dëgjohet zëri nga brenda.
- Thuaj babait le të ma çel derën.
- Baba nuk është këtu!
- Nuk është aty?
- Jo. Shkoi kur erdha unë.
- Mirë, atëherë thuaj nënës le të më lëshojë brenda.
- Nuk është as ajo këtu. Shkoi kur erdhi gjyshi...
- E pra le ta çel derën ai!
- Nuk është as ai këtu. Shkoi kur erdhi gjyshja.
- Ashtu? Thuaji gjyshes, pra!
- Por as ajo nuk është këtu. Ajo shkoi kur erdhi baba...
- Moj ti, familja juaj asnjëherë nuk është së bashku?
- Në shtëpi po, ndërkaq këtu ku jam unë - është nevojtore!

230.

- Po shoh, gotën e ke të zbrazur. A dëshiron edhe një?
- Or jaran, ç‘të bëj me dy gota të zbrazura?

231.

Djaloshi me fytyrë fëmije i afrohet një zonjës e cila ishte e shtyrë në moshë. Djaloshi kërkon nga ajo që të vallëzonin bashkë.
- Nuk vallëzoj me fëmijën! – i thotë ajo me një përbuzje.
- Më falni, nuk kam hetuar se jeni me barrë!

 

232.

Kalimtarja i afrohet një vogëlusheje e cila po qante në trotuar.
- Çka ke vogëlushe ime, pse qanë?
- Kam humbur... Nuk di si të kthehem në shtëpi.
- Fare mos u mërzit. Të çoj unë. Në cilën rrugë banon?
- Nuk e di... Dje e kemi ndërruar banesën!
- Mirë, do të gjendemi disi edhe pa adresë. Por si e ka emrin nëna jote?
- Nuk e di as atë... Dje është rimartuar.

233.

- Ore, a të bërtet gruaja që kthehesh vonë në shtëpi?
- Por unë fare nuk jam i martuar!
- Ani, pse pra po kthehesh vonë?!

234.

- Sa?
- Njëzet!
- Çka njëzet?
- E çka sa?

235.

- Ore ti, a ke qenë në Singapor?
- Jo, kurrë!
- Atëherë, sigurisht e njeh Selim Cungun, edhe ai kurrë nuk ka qenë në Singapor!

236.

Babai ia shpjegon çunit të tij mrekullitë e botës moderne.
- Telefoni, - i thotë ai, - është si një qen i madh bishti i të cilit, fjala vjen, është në Shkup, kurse koka në  Beograd dhe kur e shkel në bisht në Shkup, ai leh në Beograd.
- Mrekulli, - thotë vogëlushi. – E tash më trego si punon radioja?
- Gati njësoj, por pa qen.

237.

- Uh çka ka murmuruar mbrëmë!
- Pse nuk më ke zgjuar nga gjumi? Ti e di se nuk mundem të flejë kur murmuron!

 

238.

- Mos provo të ecësh nëpër shkallë se i kam hequr!
- Tash është vonë, kam arritur në gjysmë të rrugës!

239.

- Dëgjoni, ju lutem, shumë po i përngjani poetit Mirko Gashi!
- Por unë vetë jam!
- Aha, ashtu!? Prandaj kjo ngjashmëri me të!

240.

- Më falni, a mund të më tregoni sa është ora?
- Më vjen keq, nuk jam prej këndej!

241.

Dikush i bie ziles në hyrje të banesës. Vajza e vogël e çel derën. Para saj ndodhet një njeri i cili pyet:
- A e ke nënën aty?
- Shkova të shikoj.
Vogëlushja shpejt kthehet:
- Nëna thotë se nuk është aty!
-  Mrekulli, atëherë thuaj edhe ti asaj se edhe unë nuk kam ardhur!

242.

- I ke të çuditshme çorapët në këmbë: njërën të kuqe, kurse  tjetrën të bardhë...
- Çka pengojnë? Një palë çorapë të ngjashme i kam në shtëpi...

243.

Një e ve dhe një vejan kalojnë së bashku gati pesë vjet. Plaku më në fund ka vendosur të kërkojë nga ajo të jetë gruaja e tij. Ajo menjëherë u përgjigj: “Po!”
Mëngjesin e ardhshëm kur ky zgjohet, nuk mund të mbante në mend se çfarë ishte përgjigja e saj. “A ishte ajo e lumtur? Mendoj se po. Jo, ore, ajo më shikonte me ironi... Një kështu i silleshin atij këto fjalë në mendjen e tij.
Një orë më vonë, pasi nuk mund ta kujtonte përgjigjen e saj, kapi telefonin dhe e thirri. I turpëruar, ai pranoi të thotë se kishte harruar përgjigjen për ofertën e tij të martesës. Plaka përgjigjet: “Oh, sa mirë që më telefonove. Unë mbaj mend se dikujt i kam thënë “po”, por nuk e dija se ishe ti ai...!

244.

- A e di sa është ora?
- E di!
- Të falem nderit!

 

245.

Kamerieri i drejtohet profesorit hutaq:
- Mos keni harruar gjë?
- Si, mos keni harruar gjë?... Të kam  paguar... bakshishin ta kam dhënë!
- Po, por keni harruar ta hani atë që e kam sjellë!

246.

- A mund të m’i huazosh njëmijë marka?
- Më vjen keq se nuk kam para me veti...
- E në shtëpi?
- Faleminderit për pyetje, të gjithë janë mirë!

247.

Shkon i dëmtuari në polici:
- Më ka humbur portofoli...
- M’i jep shënimet, do të përpiqemi ta gjejmë.
- Por ai është i gjetur... E ka gjetur ortaku im!
- E, ç‘dëshiron prej nesh?
- Ta gjeni ortakun tim!

248.

- Unë vetëm po ëndërroj të fitoj milion gjatë muajit, si babai im!
- Babai yt fiton aq shumë, a?
- Jo, ore, por ëndërron!

249.

- A mund të ma huazosh  njëqind  euro?
- Çka po të duhen?
- Që t’ia huazoj Dautit.
- E pse bash atij?
- Sepse m’i ka borxh dhe dëshiron të m’i kthejë.

250.

Të dënuarit me vdekje pasi ia lidhin litarin në qafë, i thonë:
- A doni të thoni diçka?
- Tash për tash jo!

251.

- Alo, po më duhet drejtori i shkollës…
- Unë jam, çka deshe?
- Zotëri drejtor, Agron Lushi ka grip dhe nuk mundet të vijë sot në shkollë.
- Ashtu?… E, kush po telefonon?
- Baba im!

252.

- Të kam thënë të vizatosh tendën dhe njeriun. Ku është njeriu? Po shoh se ke vizatuar\- vetëm tendën…
- Njeriu është brenda në tendë, mësuese!

253.

- Mbrëmë në mënyrë të ashpër jam fjalosur me gruan, por fjala e fundit ishte imja.
- E, çka i the asaj në fund?
- Duke dalë prej dere, para se të tërhiqja derën me rrëmbim, i thashë: mirë, de, blije atë fustan!

254.

- Më duhet të pranoj, - i thotë burri në moshë kolegut të vet, - në shtëpi unë i bëj të gjitha punët: laj enët, rrobat, parketin… pastaj edhe dritaret…
- Po mirë, ti e ke atë shërbëtoren e re, ç‘bën ajo?
- Fatkeqësisht, ajo lahet vetë!

255.

- Ore ti, a vetë i zure gjithë ato peshq?
- Jo, më ndihmuan  do skraja!

256.

- Po shoh se gruaja juaj është veshur me të zeza… Kush i ka vdekur?
- Askush, por diçka është hidhëruar me mua dhe mban zi me burrin e parë!

257.

- Na vdiq fqinji!
- I ndjeri, e prej çfarë sëmundjeje?
- Nuk dihet…
- Nuk është habi, meqë nuk dihet as me se ka jetuar!

258.

- Vdiq Xhelua, a do t’i shkosh në varrim?
- Paj, më duhet, përndryshe ai nuk do të vijë në varrimin tim!

259.

- Të lutem, Shaban, na trego ndonjë barsoletë politike…
- Më lëreni të qetë, ju lutem! Nuk ka më barsoleta…Çdo gjë është e vërtetë.

260.

- Doktor, erdha se në çdo moment po kollitem…
- Por, - iu drejtua doktori, - ata që kolliten, nuk shkojnë te doktori.
- E ku shkojnë?
- Në teatër!

261.

Mysafiri e pyet zotin e shtëpisë, sa është ora. I zoti i shtëpisë ngrihet në këmbë, afrohet te dritarja, e shikon diellin dhe i thotë:
- Një pa njëzetepesë minuta.
- Si? – habitet mysafiri – a nuk ke orë, a?
- Nuk kam! I urrej orët. Ky është parimi im…
- Dhe gjithë herë ia qëllon sa është ora me të shikuar të diellit?
- Po!
- E kur të del gjumi në gjysmë të natës, për shembull, dhe dëshiron të dish sa është ora, ç‘bën?
- E kam burinë!
- Çka? Nuk po kuptoj!
- Po të them, për raste të tilla e kam burinë. Nëse natën më del gjumi dhe më intereson sa është ora, e marr burinë. I afrohem dritares. E çel dritaren dhe me sa fuqi kam, i bie burisë.
- Dhe?
- Ashtu… Gjithmonë gjendet ndonjë fqinj i cili çel dritaren e vet dhe bërtet: “Kush është ai idiot që i bie burisë në orën tre të mëngjesit…?”

262.

Vdes një artist në varrimin e të cilit shkojnë shumë njerëz dhe vetëm me atë rast kishte pasur aq shumë publik. Një koleg i pëshpëritë tjetrit:
- Eh, sikur ta dinte se për të do të vinin kaq vizitorë, do të vdiste ai shumë më herët!

263.

- Më ndihmo të lutem me propozim, çfarë t’i dhuroj të dashurës sime për ditëlindje?
- Jepja numrin tim të telefonit!

264.

- Dëgjova se ishe fejuar me Jakupin. Nëse është e vërtetë, urime ty! A, nëse nuk është e vërtetë, urime atij!

265.

Njëri i flet në besim mikeshës së vet:
- A di ti se, një njeri, më tha se shumë të përngjaj?
- Uh, i poshtri! Sikur ta takoja do t’ia puthja shpullë!
- Mos u merakos, mikeshë ime, e ka hëngër atë shpullë!

266.

Dy shoqe takohen:
- Si moti nuk ia kam ndie zërin Anës, a di ç‘ka ndodhur me të?
- Ka vdekur, oj!
- Aha, kisha frikë se mos ishte hidhëruar diç me mua!

267.

- Pse i the atij njeriu mirëmbrëma në mesditë?
- Sepse, sa herë e shoh, më bie terri në sy!

268.

- Dëgjova se Duli ishte martuar.
- Bash mirë. Ai njeri kurrë nuk më është dukur simpatik.

269.

- Dëgjo, kur jam vetëm, jam i pa disponuar!
- Prandaj nuk dua të jem me ty kur je vetëm!

270.

Në një rrugicë gjysmë të errët një e rrugës i afrohet kalimtarit:
- Afrohu, shpirt, sa do të m’i jepje?
- Paj, çka di unë, nja gjashtëdhjetë vjet…

271.

- Zonjushë, për rastin tuaj nuk mund të gjejë farë ilaçi efikas, pos t’ju propozoj që të martoheni…
- Por, doktor, unë jam e martuar!
- Atëherë ju propozoj të ndaheni!

272.

- A ke një cigare?
- Me sa di unë, ti e ke lënë duhanin…
- Ende gjendem në fazën e marrjes së vendimit. Tash për tash vetëm e kam vendosur të mos blej cigare…

273.

I ankohet pacienti mjekut se kurrsesi nuk mund ta lë duhanin.
- Provoni, - i thotë doktori, - që në vend të cigares së duhanit, blini sakëz…
Pacienti prapë vjen te doktori:
- Nuk bën punë, doktor!
- Pse?
- Sepse vështirë ndizet!

274.

Hazreti Ademi në Parajsë ua ngjet emrat shtazëve:
- Kjo shtazë do të quhet pinguin, - thotë ai posa e sheh shtazën.
- E pse, pikërisht pinguin? – e pyet Hava.
- Sepse i përngjan pinguinit, moj budalla!

275.

Vdes një njeri i cili gjatë jetës kishte pasur afarizëm të mirë duke i shtyrë punët e veta përmes autoriteteve dhe me të njohur. Kur arrin atje… kërkon që t’i gjendet një vend në Parajsë.
- Çfarë veprash të mira keni bërë gjatë jetës, - e pyet Shën Pjetri.
- Ia kam dhënë një të verbëri një lek e gjysmë në vitin 1956.
- Mirë. Tjetër?
- Një shurdhmemeci, i cili i kishte dy duart e prera, më 1967 ia kam dhënë dy lek!
- Ashtu? Këto janë gjitha veprat tuaja humane?
- Po, përndryshe pse ekzistojnë institucionet sociale?
- Hëë… Shiko, ,- i drejtohet Shën Pjetri një engjëllit, që e kishte afër, - çka mendon, ç‘të bëjmë me të?
- Unë do t’ia ktheja ata tre lekë e gjysmë dhe do ta çoja në dreq të mallkuar!

276.

Gasterbajteri ynë i lodhur e i djersitur dhe i mbushur frymë, i drejtohet punëdhënësit:
- Po më vret ndërgjegjja pse punoj te ju.
- E, pse? – habitet punëdhënësi.
- Sepse ua kam marrë punën dy kuajve tu…

277.

Profesori kthehet në shtëpi dhe i tregon gruas se e kishte humbur çadrën.
- Kur e hetove se e kishe humbur? – e pyet gruaja.
- Atëherë kur nisa ta mbyll!

278.

- A mos ma keni parë kund stilografin? – e pyeti drejtori sekretaren e vet.
- Ja ku e keni, mbi vesh!
- Edhe ti, a nuk sheh se po ngutem? Pse nuk flet, në cilin vesh?

279.

- I dashuri koleg, a mund të vini te unë të premten në mbrëmje? Po e organizoj një darkë për nder të doktorit, Demush Dudit.
- Por, profesor, unë vetë jam Demush Dudi!
- Nuk ka rëndësi, me gjithë këtë ejani!

280.

- Pse e ke lidhë perin rreth gishtit?
- Ma ka lidhë nëna që të mos harroj ta hedh letrën në arkën e postës.
- A e hedhe?
- Jo. Nëna ka harruar të ma japë letrën!

281.

- Ku i kam këpucët? – pyeti profesori nxënësit.
- Në këmbët tuaja, profesor!
- Sa mirë që më treguat, ndryshe do të shkoja i zbathur në shtëpi.

282.

Profesori ishte i sëmurë, prandaj të afërmit e tij e thërrasin mjekun.
- Ja, erdhi mjeku! – i treguan ata.
- I thoni se nuk mund ta pranoj, - porositi profesori, - sepse nuk e ndiej veten mirë!

283.

Vonë në mbrëmje profesori kthehet në shtëpi. Kur arrin para dere heton se nuk e kishte çelësin, prandaj i bie ziles. Gruaja ia çel derën, por meqë ajo ishte e përgjumshme, ishte pak si terr dhe nuk e sheh mirë, i thotë:
- Më vjen keq, por profesori nuk është në shtëpi!
- Nuk prish punë, - ia kthen ai, - kthehem nesër!

284.

- Romansieri amerikan, romani i të cilit kishte pësuar debakël të vërtetë, e gjen një ide të shkëlqyeshme. E boton në gazetë një shpallje të vogël me këtë përmbajtje:
“Multimilioneri kërkon të njoftohet, me qëllim që të martohet, me një femër e cila i përngjan personazhit së romanit “Amazoneja e bukur”.
- Dhe ç‘ndodhi pastaj?
- Brenda një jave u shit tërë tirazhi.

285.

Gjinekologu pasi e kontrollon pacienten, thotë:
- Për ju, zonjë, kam një lajm të mirë!
- Por unë jam zonjushë, - ndërhyn pacientja.
- E, pra, për ju kam një lajm të keq!

286.

- O, tungjatjeta, moti nuk të kam parë! Çka ka të re? Si je?
- Keq… Më është djegur shtëpia!
- Uh, bre, çfarë fatkeqësie…
- Jo. Nuk është keq. Sigurimi më ka paguar më tepër se ç‘e kishte vlerën e vet. të vërtetë…
- Oho, çfarë fati për ty!
- Por, ah, më vdiq gruaja!
- Mos, bre, çfarë fatkeqësie!
- Me gjithë këtë nuk është aq keq. Prapë jam martuar me një grua të re, të bukur dhe të pasur…
- Oho, çfarë fati!
- Por… po më tradhton me inxhinierin, i cili banon përtej rrugës sime…
- Uh, bre, ç‘fatkeqësi!
- Nuk është keq, jo! Ai inxhinieri e ka gruan e bukur dhe, sa herë që gruaja ime shkon te ai, gruaja e tij vjen te unë dhe…
- Oho, çfarë fati të mirë ke!
- Jo, e gjithë kjo nuk është as fat, as fatkeqësi. Por, ja ashtu, nuk është keq…

287.

- Kamerier, në supën time është një qime…
- Pritni, tash ua sjell krehrin!

288.

- Kamerier, sa është ora?
- Më falni, ky nuk është terreni im!

289.

- Kamerier, prej nga kjo mizë në akulloren time?
- Ndoshta ka ardhur të mësohet të bëjë ski.

290.

- Nuk mund ta ha këtë gjellë, - i ankohet mysafiri kamerierit. – Ma thirrni shefin!
- Nuk bën punë, zotëri, as ai nuk mund të ha!

291.

Mysafiri i drejtohet kamerierit:
- Ma jepni një çaj pa sheqer.
- Na falni, na është sosur sheqeri. A dëshironi, ndoshta, një çaj pa liman?

292.

Një zë dëgjohet në telefon:
- A është burri im në zyre?
- Jo! – i përgjigjet sekretare: - Çfarë t’i them, cila po e thërret?

293.

Pasi kishin vjedhur çdo të vlefshme nga shtëpia, njëri nga hajnat i pa vazot me lule dhe tha:
- T’i lagim lulet, do t’i gëzojmë kur të kthehen në shtëpi.

294.

Ushtari bashkë me të dashurën shkojnë në lulishte të qytetit. Edhe pse gjatë gjithë rrugës ajo e kundërshton  afrimin e tij, kur arrijnë në pjesën e errët, ajo i dorëzohet… Pastaj, kur ngrihet, ia plasë vajit:
- Si t’i shikoj tash prindërit në sy, meqë brenda njjë nate d