E Merkure, 17-03-2010, 05:09am (GMT) Home Redaksia RSS Lidhje Harta Kontakt
 
 
::| Kerko:       [Kerkim i Avancuar]  
 
Kategorite  
Editorial
Speciale
Intervista
Komente
Kulturë
Reportazh
Personalitete
Historia
Kinema
Muzikë
Shoqëria
Letërsi
Shqipëria Etnike
Aktualitet
Sporti
Bota
Forum
Njoftime
Njohje
Galeria
Lojra
Chat
Direktoria
Video
Libra
English
 
 
 
Personalitete
 
Poezi për Dëshmorët e Kombit nga Dibran Demaku
E Hene, 08-02-2010, 09:55pm (GMT)

Dibran Demaku


I BUZËQESHUR NË LAPIDAR

(Abaz Kurumelit i rënë
për liri si bashkëluftëtar i Azem Bejtes)

Azemit i kishte dhënë besë
mendjen nuk e ndante në pjesë
rrezatonte si dielli në mıngjes
armikut nuk i kërkonte ndjesë.

I rrëmbyer si uji në lumë
i pakapshëm si ëndrra në gjumë
këngën epike e donte shumë
atdhetar i lindur nga një brumë.

Zemrën të ndezur zjarr
armikut i bënte varr
në mëngjesin e agimit të bardhë
i buzëqeshur në lapidar.


NË BUZË JU SHKRI GËZIMI

(Selman Demajt i rënë për liri
në luftën e dytë botërore)

Me abetare të fshehur në gji
tek marrëshonte nëpër brigje
si lumë i pandalur në shtigje
ruante emrin e një grigje.

Dielli i ndrinte në sy
tek ëndërronte për mua,për ty
hapin e maste me yje
një këngë ushtonte në pyje.

Zemër-zjarr ishte trimi
në prak të një agimi
nga pushkë e mallkuar doli tymi
në buzë ju shkri gëzimi.


LULËKUQE E MBIRË NË ZEMËR

(Hanë Demakut rënë
për liri në luftën e dytë botërore)


Dimri po ngrinte gjithkund
shkurti e ndiqte janarin
trimat e mbronin nderin
të ndezur  mbanin fanarin.

LokeMadhja gjithnjë zgjuar
si Shqiponjë po këndonte
lirinë e bardhë ëndërronte
diellin e dritën gjakonte.

Nëpër natë të errët-pis
në shtigje lufte u nis
lirinë për ta qëndisë
në brigje të Abrisë.

Në agim të një epoke
ti nuk je thjeshtë veç emër
Nënë e Madhe-NënëLoke
Lulëkuqe e mbirë në zemër.


I DHE KRAH SHQIPONJËS

(Nazmi Demakut i rënë në luftën
e fundit për lirinë e Kosovës)

Ti nuk kishe si të veproje ndryshe
një ëndërr të ndriste në sy
një rrugë e babait,xhaxhait e Gjyshës
do të merrte një ditë dhe ty.

Gjyshja për këtë tokë kishte dhënë jetën
xhaxhai kishte gjakuar për një dritë
babai gjithnjë mbëltonte të vërtetën
për nderë të burrit e për traditë.

Për tokën e shenjtë të Kosovës
kishe dhënë një besë të burrit
me rënje i dhe krah Shqiponjës
me gjakun tënd-ngjyrë flamurit.


Vleresuar (Vota: 6 . Average: 5/5)   
    Lexo/Shkruaj Komente (0)        Dergoje        Printo




 
::| Speciale
At Viktor Volaj, mbërrijnë dorëshkrimet e vyera në Arkivin e Françeskanëve
Fran Buzhala: Dëshmorët e Kombit
Kalosh Çeliku: Mehmedali Hoxha vizionar dhe burrё i penёs
Jahë Sadrija: “Ose ta ndërtojmë Kosovën, ose të shuhemi të gjithë”
Bedri Tahiri: Prekazi kurrë nuk e vrau këngën e vet
Engjëll Koliqi: Një dhembje e përhershme
Fritz Radovani: Një za ''ushton'' edhe sot: ''A ka Shqipni edhe për mue..?!''
Kadri Mani: Shembull për lakmi kur e bija e çon në vend amanetin e prindërve
Ramiz Dërmaku: Një kujtim për Kolonel Tahir Zemën
Selman Hoxha: Bali Fehë, njeriu i zakonshëm!
Arben Llalla: Në kujtim të atdhetarit dhe mësuesit Rexhep Voka - Tetova (1847-1917)
Besim Muhadri: Shaban Lajçi - Artisti që mundohet të mbajë gjallë frymën kombëtare në mesin e shqiptarëve të Amerikës

 
Ndrysho
[Krye]